Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2016

Ανακοίνωση της Ο.Κ.Δ.Ε. για τις εξελίξεις σε Συρία, Μέση Ανατολή και Αιγαίο

— Να σταματήσουν οι επιθέσεις της Τουρκίας στους Κούρδους

— Να φύγουν οι ιμπεριαλιστές από την Συρία

— Καμία εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο

— Κάτω τα μνημόνια, να αποτρέψουμε μια αντιδημοκρατική αναδίπλωση στη χώρα μας


Αντιπολεμική Συγκέντρωση και Διαδήλωση, Τετάρτη 2 Μάρτη, 18:00 Προπύλαια 


Με πρόσχημα τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 12ης Φλεβάρη —και αφού τις απέδωσε βιαστικά και ψεύτικα στο PKK και στο YPG, δηλαδή στους Κούρδους της Τουρκίας και της Συρίας— η Τουρκία έχει εντείνει τον πόλεμο ενάντια στους Κούρδους της Ν.Α. Τουρκίας και ταυτόχρονα έχει αρχίσει να βομβαρδίζει τους Κούρδους της Συρίας, προετοιμαζόμενη για μια στρατιωτική επέμβαση στη Συρία. Μια τέτοια επέμβαση κινδυνεύει να κλιμακώσει τον πόλεμο όχι μόνο στη Συρία αλλά και στην ευρύτερη περιοχή.
Η πρόσφατη κατάπαυση πυρός (ούτε καν εκεχειρία) των αντιμαχόμενων πλευρών που συμφωνήθηκε μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας (και που δεν περιλαμβάνει τις επιθέσεις ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος και τους τζιχαντιστές της Αλ Νούσρα), είναι ένα προσωρινό διάλλειμα που, όπως συμβαίνει συνήθως, θα καταλήξει σε μια ακόμη πιο επικίνδυνη κλιμάκωση του πολέμου. Αυτή η κατάπαυση πυρός συμφωνήθηκε γιατί οι δυνάμεις του δικτάτορα Άσαντ, υποβοηθούμενες από την ρωσική αεροπορία, τους πολεμιστές της Χεζμπολάχ του Λιβάνου και τους Φρουρούς της Επανάστασης του Ιράν, προελαύνανε στρατιωτικά, βρισκόμενες ένα βήμα πριν την πλήρη κυριαρχία τους στο σημαντικότερο τμήμα της Συρίας. Ταυτόχρονα οι νίκες του YPG (των ένοπλων πολιτοφυλακών των Κούρδων της Συρίας) απέναντι στους τζιχαντιστές και το Ισλαμικό Κράτος, τους έδιναν την δυνατότητα να ενοποιήσουν την διασπασμένη περιοχή τους στη Β. Συρία, δημιουργώντας τη «Ροτζάβα», το ντε φάκτο ανεξάρτητο Κουρδιστάν στην Βόρεια Συρία.
Η προέλαση των δυνάμεων του Άσαντ και η προοπτική ενοποίησης και δημιουργίας ενός ανεξάρτητου Συριακού Κουρδιστάν αποτελούν μια ήττα της πολιτικής Ερντογάν, που βλέπει όχι μόνο να καταρρέουν τα σχέδιά του για «ήπια τουρκική κυριαρχία» στη Μέση Ανατολή και γενικότερα στον μουσουλμανικό κόσμο αλλά, ακόμη χειρότερα, να μεταστρέφονται στο ακριβώς αντίθετο, δηλαδή στον διαμελισμό της Τουρκίας. Γι’ αυτό εδώ και μήνες ο Ερντογάν και η τούρκικη μπουρζουαζία έχουν ξεκινήσει επιθέσεις απέναντι σε αριστερές οργανώσεις και αγωνιστές, έχουν αποδυθεί σ’ έναν ολοκληρωτικό πόλεμο εναντίον του PKK και των Κούρδων στην Ν.Α. Τουρκία (βομβαρδίζοντας και πολιορκώντας ολόκληρες πόλεις, δολοφονώντας και συλλαμβάνοντας κ.ά.), ενώ συνεχίζουν την υποστήριξη με κάθε τρόπο του Ισλαμικού Κράτους μαζί με τη Σαουδική Αραβία και τα εμιράτα του Κόλπου. Είναι λοιπόν προφανές ότι μόλις σταματήσει η εύθραυστη κατάπαυση του πυρός, αν βέβαια ισχύσει, η Τουρκία θα είναι λίγο πολύ αναγκασμένη να επέμβει στη Συρία για να προστατέψει τα συμφέροντά της.
Αλλά αν ο Ερντογάν και η τούρκικη μπουρζουαζία φαίνεται να είναι οι μεγάλοι χαμένοι, αυτό δεν σημαίνει ότι και οι ιμπεριαλιστές, Ευρωπαίοι και Αμερικανοί, βρίσκονται σε καλύτερη θέση. Πριν λίγους μήνες, με την επικείμενη κατάρρευση και των τελευταίων εστιών του καθεστώτος του Άσαντ είχαν θεωρήσει ότι είχαν ξεμπερδέψει με τους Ρώσους (και έμμεσα με τους Κινέζους) αλλά και με το Ιράν και τη λιβανέζικη Χεζμπολάχ. Σήμερα η κατάσταση έχει αντιστραφεί και είναι πλέον υποχρεωμένοι να παζαρέψουν (και μάλιστα από δυσμενή θέση) με τη Ρωσία μια πολιτική συμφωνία για τον διαμελισμό της Συρίας, όπως ακριβώς και στην Ουκρανία. Αυτό είναι κάτι που δεν πρόκειται να ανεχθούν και θα επιχειρήσουν να αντιστρέψουν πλήρως με την πρώτη ευκαιρία. Γι’ αυτό και οι Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές, πρωτοστατούντων των Γερμανών ιμπεριαλιστών, με πρόσχημα τον έλεγχο των προσφυγικών ροών, έχουν ενισχύσει την Νατοϊκή ναυτική παρουσία στο Αιγαίο με την συνδρομή της ελεεινής κυβέρνησης του Τσίπρα, προσπαθώντας να κυριαρχήσουν στο Αιγαίο, αποκλείοντας τους Ρώσους και αρχίζοντας ταυτόχρονα την περικύκλωση της Συρίας, για μια νέα ενδεχόμενη επίθεση.
Η κυβέρνηση Τσίπρα, έχοντας υποταχθεί πλήρως στους Ευρωπαίους ιμπεριαλιστές, εφαρμόζει το 3οΜνημόνιο, προσπαθώντας να ξεπεράσει τους κοινωνικούς αγώνες ενάντια στο βάρβαρο αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο. Ταυτόχρονα, άβουλη και έρμαιο των Ευρωπαίων ιμπεριαλιστών, παρακολουθεί το κλείσιμο των συνόρων και τον εγκλωβισμό των προσφύγων και μεταναστών στη χώρα μας, και την ίδια στιγμή μας εντάσσει ολοένα και περισσότερο μέσα στους σχεδιασμούς των Αμερικάνων και Ευρωπαίων ιμπεριαλιστών, μας βυθίζει ολοένα και περισσότερο στη δίνη του πολέμου. Μάλλον είναι αδύνατο να μπορέσει να σταθεί με τόσες προδοσίες και μέσα στις κολοσσιαίες συγκρούσεις της ευρύτερης περιοχής. Έτσι φαίνεται να στρώνει τον δρόμο προς μια αιφνίδια αντιδημοκρατική αναδίπλωση στη χώρα μας, προς μια λύση είτε με μια «δυναμική» παρέμβαση των κρατικών μηχανισμών, είτε με μια πολιτική κυβέρνηση των «Μένουμε Ευρώπη», αμφότερες υπό την εποπτεία του στρατού, ώστε να εφαρμοστεί απρόσκοπτα το 3ο Μνημόνιο αλλά και για να αποτελέσει η χώρα μας το εφαλτήριο του ΝΑΤΟ για την επέμβασή του στην περιοχή (Συρία, Λιβύη κ.ά.).
Απέναντι σε αυτά τα σχέδια της κυβέρνησης του Τσίπρα, της αντιπολίτευσης των «Μένουμε Ευρώπη», της ελληνικής αστικής τάξης αλλά και των ευρωπαίων και αμερικανών ιμπεριαλιστών, θα πρέπει να αντιταχθούμε και να παλέψουμε:
α) Να μην επιτρέψουμε την ψήφιση του ασφαλιστικού, να καταρρίψουμε στην πράξη το 3ο Μνημόνιο. Να τσακίσουμε κάθε απόπειρα των «Μένουμε Ευρώπη» να σηκώσουν κεφάλι.
γ) Να υποδεχθούμε και να αγκαλιάσουμε τους εργαζόμενους και τα φτωχά λαϊκά στρώματα της Συρίας, του Ιράκ, του Αφγανιστάν κ.ά., που λόγω της πολεμικής καταστροφής των χωρών τους από τους ιμπεριαλιστές, αναγκάζονται να μεταναστεύσουν, ακριβώς όπως αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν 250.000 Έλληνες νέοι μετά την οικονομική καταστροφή της χώρας μας. Δεν κινδυνεύουμε από τους πρόσφυγες και τους μετανάστες αλλά από την συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, τους «Μένουμε Ευρώπη», την ελληνική αστική τάξη, τους Ευρωπαίους και Αμερικανούς ιμπεριαλιστές
δ) Να διώξουμε κάθε πλοίο, κάθε στράτευμα, κάθε στρατιωτική βάση, να σταματήσουμε κάθε βοήθεια προς τους ιμπεριαλιστές του ΝΑΤΟ.
ε) Απέναντι στην καταστροφή και τον παραλογισμό των Μνημονίων, στα σχέδια αντιδημοκρατικής αναδίπλωσης, ρατσισμού και συμμετοχής στην νατοϊκή εκστρατεία, απέναντι στην επικίνδυνη κλιμάκωση του πολέμου στη Συρία, να αγωνιστούμε για μια Κυβέρνηση των Εργαζομένων.