Κυριακή, 22 Απριλίου 2018

♥ Μαυρομμάτι Καρδίτσας: Όλα είναι έτοιμα για την κορυφαία πολιτιστική εκδήλωση «91α ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΕΙΑ 2018» για τον Καρδιτσιώτη ήρωα Γεώργιο Καραϊσκάκη

Όλα είναι έτοιμα για την κορυφαία πολιτιστική εκδήλωση «91α ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΕΙΑ 2018» για τον Καρδιτσιώτη ήρωα Γεώργιο Καραϊσκάκη  που θα πραγματοποιηθούν στη γενέτειρά του το Μαυρομμάτι Καρδίτσας,ιστορική έδρα του Δήμου Μουζακίου την Δευτέρα 23 Απριλίου ανήμερα της εορτής του Αγίου Γεωργίου.

Ο Δήμαρχος του Δήμου Μουζακίου 
Γ. Κωτσός 
Η Πρόεδρος του Ν.Π.Δ.Δ. Πολιτισμός Αθλητισμός Ελένη Ρούσσα 
Ο Πρόεδρος της Τ. Κ. Μαυρομματίου Γ. Νάσιος 
Ο Πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Μαυρομματίου "Ο ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ " Δ. Γιώτης

Το πρόγραμμα
10.30 π.μ. Προσέλευση επισήμων στον Ι. Ναό του Αγίου Νικολάου
11.00 π.μ. Δοξολογία χοροστατούντος του Σ. Μητροπολίτη Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων κ.κ. Τιμόθεου
11.30 π.μ. Επιμνημόσυνη δέηση στην πλατεία στο χώρο του έφιππου Ανδριάντα
Κατάθεση στεφάνων
Εκφώνηση πανηγυρικού από τον κ. Β. Τσαντήλα πρόεδρο της Ένωσης Αγραφιώτικων Χωριών πρώην δήμαρχο του Δήμου Ιτάμου Εθνικός Ύμνος
12.30 μ.μ. Παρουσίαση παραδοσιακών χορών από χορευτικά τμήματα του Πολιτιστικού Συλλόγου Μαυρομματίου "Ο ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ" , του Πολιτιστικού Συλλόγου Γυναικών Μαγούλας και του Λαογραφικού Συλλόγου Φανερωμένης Τρικάλων "ΟΙ ΘΕΡΙΣΤΑΔΕΣ".

Διαβάστε περισσότερα »»

♥ Ο Καρδιτσιώτης Διονύσιος ο Φιλόσοφος - Ο φλογερός Δεσπότης που ξεσήκωσε στα χρόνια της Τουρκοκρατίας τη Θεσσαλία και την Ήπειρο

Το μαρτύριο του Διονύσιου. Μουσείο Βρέλλη
Πληροφορίες: Δημήτρης-Μένιος Τσούπος
Το λεγόμενο «Ηπειρωτικό χρονικό» μας αναφέρει ότι ο Διονύσιος ως νέος μοναχός μόνασε στην Ι. Μ. Του Αγίου Δημητρίου Ραδοβιτσίου, κοντά στο Κεράσοβο, της Ηπείρου. Έτσι οι περισσότεροι ιστορικοί υπέθεσαν ότι ο μελλοντικός μητροπολίτης Λαρίσης καταγόταν από κάποια περιοχή της Ηπείρου. Όμως, σύμφωνα με την παράδοση και κάποιες ενδείξεις από τα αρχεία της Ι. Μ. Αγίας Τριάδας Μετεώρων(1), ο Διονύσιος είχε γεννηθεί στο χωριό Μαγούλα της περιοχής Φαναρίου Καρδίτσας, πιθανότατα το 1541. Το κοσμικό του όνομα ήταν Ευστράτιος Ευσταθίου.
Γιάννινα: Η ορειχάλκινη προτομή του Διονυσίου, βρίσκεται στη παραλίμνια περιοχή της πόλης
Τα πρώτα διακόσια χρόνια μετά την άλωση της Πόλης (1453) υπήρξαν οι πιο σκοτεινοί αιώνες της σκλαβιάς. Ο Τούρκος πανίσχυρος κυριαρχούσε στα εδάφη της παλιάς βυζαντινής αυτοκρατορίας και ακτίνα φωτός δεν φαινόταν πουθενά. Ο Σουλτάνος απειλούσε ήδη την Ευρώπη ολόκληρη. Είχε φτάσει έξω απ’ τη Βιέννη (1520) κι oι μεγάλες αυτοκρατορίες και τα βασίλεια των Φράγκων έσπευδαν να του προσφέρουν τη συμμαχία τους.

Το ελληνικό έθνος βυθιζόταν στην αξημέρωτη νύχτα της πιο μαύρης σκλαβιάς.

Κι όμως η βαθειά πίστη πως όλα «πάλι με χρόνους και καιρούς, πάλι δικά μας θάναι», η πίστη αυτή διατηρούσε τρεμόσβηστη μέσα στην τέφρα της ένδοξης Ελλάδας τη σπίθα της Ανάστασης.
Η προτομή του Αγίου Διονυσίου στα Τρίκαλα
με την επιγραφή ΤΡΙΚΚΗ ΒΥΖΑΝΤΙΟΝ ΑΝΑΚΤΗΣΕΙ
Ανάμεσα στις πρώτες εξεγέρσεις των προγόνων μας συγκαταλέγονται κι οι δυο επαναστάσεις του 1600 και του 1611. Οργανωτής και πρωτεργάτης και στις δυο ο φλογερός Μητροπολίτης Λαρίσης Διονύσιος ο Φιλόσοφος, που βρήκε μαρτυρικότατο θάνατο στα χέρια των τυράννων και ανόσια κατασπίλωση της μνήμης του στα φθονερά γραψίματα μικρόψυχων και σκοτεινών «ραγιάδων» αντιπάλων του. Του διπλού τούτου μαρτυρίου του φωτοστέφανος η δόξα του Εθνομάρτυρα κι ακάνθινο στεφάνι το χλευαστικό του παρανόμι (παρατσούκλι): «Σ κ υ λ ό σ ο φ ο ς»!

Ευτυχώς, τα τελευταία χρόνια, χάρη στις νεώτερες έρευνες, έγινε με δικαιοσύνη η ιστορική αποκατάσταση του Αδικημένου. Και κάθε νεώτερο στοιχείο, που έρχεται να προστεθεί στά μέχρι σήμερα γνωστά, φωτίζει όλο και πιο πολύ τήν υπέροχη φυσιογνωμία του.
Γιάννινα: Η ορειχάλκινη προτομή του Διονυσίου, βρίσκεται στη παραλίμνια περιοχή της πόλης.Τοποθετήθηκε μπροστά από τη σπηλιά που τον συνέλαβαν 

Η επανάσταση και το μαρτυρικό τέλος του Διονυσίου Φιλοσόφου (12/9/1611)

Κων. Α. Οικονόμου, δάσκαλος
Ο Διονύσιος ο Φιλόσοφος υπήρξε μητροπολίτης Λαρίσης την περίοδο των πρώτων σκοτεινών χρόνων της οθωμανικής κυριαρχίας στην πατρίδα μας και ο μεγάλος οργανωτής της πρώτης επαναστατικής διεργασίας του υπόδουλου γένους μας. Στη γλώσσα του λαού το όνομά του μετατράπηκε κοροϊδευτικά σε Σκυλόσοφος, εξαιτίας των δεινών που συσσωρεύτηκαν στο λαό της Θεσσαλίας και της Ηπείρου μετά την αποτυχία της επανάστασής του. (Μάλιστα με αυτό το όνομα αποδόθηκε από προηγούμενους δημοτικούς άρχοντες της πόλης μας, ένας από τους δρόμους του κέντρου της Λάρισας. Αλήθεια μήπως πρέπει να αποκατασταθούν οι πινακίδες με το όνομα που γελοιοποιεί τον ήρωα;).
Το λεγόμενο «Ηπειρωτικό χρονικό» μας αναφέρει ότι ο Διονύσιος ως νέος μοναχός μόνασε στην Ι. Μ. Του Αγίου Δημητρίου Ραδοβιτσίου, κοντά στο Κεράσοβο, της Ηπείρου. Έτσι οι περισσότεροι ιστορικοί υπέθεσαν ότι ο μελλοντικός μητροπολίτης Λαρίσης καταγόταν από κάποια περιοχή της Ηπείρου. Όμως, σύμφωνα με την παράδοση και κάποιες ενδείξεις από τα αρχεία της Ι. Μ. Αγίας Τριάδας Μετεώρων(1), ο Διονύσιος είχε γεννηθεί στο χωριό Μαγούλα της περιοχής Φαναρίου Καρδίτσας, πιθανότατα το 1541. Το κοσμικό του όνομα ήταν Ευστράτιος Ευσταθίου. Τα πρώτα του γράμματα τα έμαθε στα Τρίκαλα από το δάσκαλο Αρσένιο. Το όνομα αυτού του δασκάλου αναφέρεται στην επιστολή που έστειλαν επίσκοποι της Θεσσαλίας το 1602 στο βασιλιά της Ισπανίας Φίλιππο Γ’. Την πενταετία 1572-7, ο Διονύσιος σπούδασε Ιατρική, Θεολογία και Φιλοσοφία στην Ιταλία (Πατάβιο). Το 1578 τοποθετήθηκε από τον οικουμενικό πατριάρχη Ιερεμία Β’ πρωτοσύγκελος-έξαρχος του Γαλατά με εφημεριακό του κέντρο τον Ι. Ν. της Χρυσοπηγής. Το 1591 προβιβάστηκε σε Πατριαρχικό Έξαρχο. Αυτός ο τίτλος του αναφέρεται στην αλληλογραφία του με τον Μάξιμο Μαργούνιο(2). Το 1593 εκλέχτηκε αρχιεπίσκοπος (μητροπολίτης) Λαρίσης, με έδρα, όπως συνηθιζόταν από το 1476, τα Τρίκαλα.

ΤΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ
Λίγο μετά την εκλογή και την τοποθέτησή του στη θεσσαλική μητρόπολη και έχοντας βιώσει τις διώξεις και τους εξευτελισμούς που υπέφερε το ποίμνιό του, συνέλαβε την ιδέα της απελευθέρωσής του. Οι συνθήκες, την εποχή εκείνη, τουλάχιστον στον εξωτερικό τομέα, φαίνονταν ευνοϊκές διότι λίγο νωρίτερα είχε ξεσπάσει πόλεμος μεταξύ Αυστρίας και Τουρκίας (1593-1606). Κατά τη διάρκεια αυτού του πολέμου οι Οθωμανοί έφτασαν, για πρώτη φορά μπροστά στα τείχη της Βιέννης, δημιουργώντας έτσι φόβο σ' όλες τις ευρωπαϊκές δυνάμεις οι οποίες άρχιζαν να συσπειρώνονται.
Ο Διονύσιος, το 1598, έστειλε έναν έμπιστό του μοναχό στη Βενετία για να διαπραγματευτεί τη βοήθεια που θα μπορούσαν να παράσχουν η Αυστρία και η Ισπανία. Έτσι ο απεσταλμένος του Λαρισαίου μητροπολίτη, εκφράζοντας τη συνείδηση των υποδούλων Ελλήνων ζήτησε τη μεσολάβηση του Αυστριακού μονάρχη, Ροδόλφου Β’ προς το βασιλιά της Ισπανίας Φίλιππο Γ’ για τη χορήγηση στρατιωτικής βοήθειας στους Έλληνες. Η βοήθεια που ζητήθηκε περιελάμβανε τη χορήγηση από την πλευρά των Αυστριακών και των Ισπανών στρατιωτικού σώματος 10.000 στρατιωτών, πυροβολικού εκστρατείας κι ενός ηγέτη αυτών των σωμάτων(3).
Ο Διονύσιος, πριν ακόμη πάρει απάντηση από τους Αυστριακούς, απευθύνθηκε και προς τον πάπα Κλήμη Η’. Έστειλε, για το σκοπό αυτό, επιστολή προς τον ποντίφικα, με ημερομηνία 16/5/1600, στην οποία του περιέγραφε με μελανά χρώματα την κατάσταση των ομοφύλων του κάτω από το βαρβαρικό ζυγό και του ζητούσε βοήθεια. «Κέχηνα προς τούτο ο του Χριστού λαός, ο Θετταλίας, Ηπείρου τε και Μακεδονίας και συμπάσα εφεξής η Ελλάς, και μυρίους υπέρ της πίστεως θανάτους υποστήσεται», γράφει στην αρχή της επιστολής του ο Διονύσιος και καταλήγει: «Πάτερ μακαριώτατε εξεγέρθητι κατά του πολεμίου δράκοντος». Το καλοκαίρι του 1600 διοργανώθηκε από τον ακούραστο μητροπολίτη μια σύσκεψη στην Άρτα στην οποία παρευρέθησαν μεταξύ άλλων και ο μητροπολίτης Δυρραχίου Χαρίτων, ο μητρ. Ιωαννίνων Νεόφυτος, ο Ναυπάκτου και Άρτας Γαβριήλ, κ.α. Στη σύσκεψη αυτή αποφασίστηκε να σταλεί μία ακόμη αντιπροσωπεία στο Ροδόλφο για να ζητήσει βοήθεια. Η αντιπροσωπεία που επιλέχτηκε απαρτιζόταν από τους Κων/νο Ποστέλνικο, Εμμανουήλ Ηγούμενο, Σταύρο Αψαρά και Σκαρλάτο Μάτσα. Στο τέλος του θέρους της ίδιας χρονιάς η αντιπροσωπεία αυτή επισκέφτηκε το Ροδόλφο και εκείνος τους παρέπεμψε στο βασιλιά της Ισπανίας Φίλιππο Γ’, τον ισχυρότερο Χριστιανό ηγεμόνα της εποχής. Έτσι η αντιπροσωπεία συνάντησε στη Μαδρίτη τον Ισπανό μονάρχη, ο οποίος τους συνέστησε να απευθυνθούν στον αντιβασιλέα του ισπανικού θρόνου και ηγέτη του κράτους της Νάπολι, κόμη ντε Λέμος. Αφού η ελληνική αντιπροσωπεία μετέβη για το σκοπό αυτό στην Ιταλία, ο ντε Λέμος όρισε το ναύαρχο Βιτσέντσο ντε Μπούνε και τον στρατιωτικό Αντρές ντε Τοβαλίνα υπεύθυνους για τη συζήτηση του θέματος της ελληνικής επανάστασης με την ελληνική αντιπροσωπεία. Οι απεσταλμένοι του Διονυσίου παρουσίασαν στους Ευρωπαίους αξιωματικούς ένα υπόμνημα τεσσάρων σημείων. Το πρώτο αναφερόταν στη δεινή οικονομική θέση των Ελλήνων. Το δεύτερο αναφερόταν στη στρατιωτική κατάσταση Ελλήνων και Τούρκων. Από αυτό το δεύτερο μέρος του υπομνήματος πληροφορούμαστε ότι στο εγχείρημα της επανάστασης συμμετείχαν και άλλοι θρησκευτικοί ταγοί της Θεσσαλίας, όπως οι επίσκοποι Δημητριάδος Φιλόθεος, Ζητουνίου Δανιήλ και Γαρδικίου (Ζάρκου) Παρθένιος, ο ηγούμενος της Ι. Μ. Μεγάλου Μετεώρου Παχώμιος, καθώς και άλλοι κατώτεροι κληρικοί και μοναχοί, αλλά και απλοί λαϊκοί όπως ο Ηπειρώτης ευγενής Ιωάννης Πικούλης. Γνωρίζουμε επίσης ότι οι επαναστατικές «κεφαλές» συναντούνταν στη μονή Τατάρνας (Senora De Tarne, σύμφωνα με το κείμενο) στα Δυτικά Άγραφα.
Το σχέδιο της επανάστασης προέβλεπε ότι οι επαναστάτες θα συγκέντρωναν ένοπλα τμήματα σε περιοχές της Βορείας Ηπείρου (Δέλβινο, Αργυρόκαστρο) καθώς και στο Άγιο Δονάτο και την Άρτα, νοτιότερα. Στη Στερεά τα ανάλογα επαναστατικά σώματα θα συγκεντρώνονταν στο Αγγελόκαστρο και στη Ναύπακτο, ενώ οι Θεσσαλοί στα Τρίκαλα, στη Λάρισα, στο Φανάρι και στα Άγραφα. Ο εξοπλισμός των επαναστατών, όπως περιγραφόταν στα υπομνήματα των Ελλήνων αντιπροσώπων, θα ήταν 3.000 εμπροσθογεμή αρκεβούζια και 4.000 πάλες (σπαθιά). Επειδή τα πολεμοφόδια όπως φαινόταν, ήταν ελάχιστα για ένα τέτοιο επαναστατικό εγχείρημα ζητήθηκε από τους Ισπανούς ένα ισχυρό και ετοιμοπόλεμο εκστρατευτικό σώμα που θα αποβιβαζόταν στην Πρέβεζα και έπειτα θα συνενωνόταν με τους Έλληνες επαναστάτες. Έπειτα σύμφωνα με τον υπερβολικά αισιόδοξο Διονύσιο τα ενωμένα στρατεύματα θα διέσχιζαν Νότια Ήπειρο, Θεσσαλία και Μακεδονία με απώτερο στόχο την κατάληψη της Κων/λης. Είναι πιθανό ότι η ελληνική αντιπροσωπεία έλαβε θετικά μηνύματα από τους Ισπανούς διότι ειδοποίησε τους Θεσσαλούς ότι το αίτημά τους είχε γίνει κατ' αρχήν δεκτό.
Η επανάσταση και το τέλος της: Όταν οι επαναστάτες έμαθαν τα ευχάριστα νέα, χωρίς να πάρουν οδηγίες από τους ηγέτες τους, τον Διονύσιο, τον Ηπειρώτη Ιωάννη Πικούλη, ή κάποιον άλλον, εξεγέρθηκαν κατά τόπους τον Οκτώβριο και το Νοέμβριο του 1600. Οι επαναστάτες στη Θεσσαλία, γεμάτοι μένος για ό,τι υπέφεραν στα διακόσια χρόνια της μαύρης σκλαβιάς, σκότωσαν εκατοντάδες Οθωμανούς στις περιοχές της Λάρισας και των Τρικάλων. Συγχρόνως ο φημισμένος κλέφτης των Αγράφων Βέργος χτυπούσε με τις ομάδες του τον τουρκικό στρατό. Ο Διονύσιος βλέποντας το άκαιρο της επανάστασης και καταλαβαίνοντας ότι δεν θα ακολουθούσε ευρωπαϊκή συνεπικουρία, έδωσε τέλος στις επαναστατικές πράξεις, υπό το φόβο των άγριων οθωμανικών αντιποίνων, που θα επακολουθούσαν, κατά του απλού θεσσαλικού λαού. Ο μητροπολίτης Λαρίσης, αμέσως μετά την κατάπαυση της επανάστασης, κρύφτηκε για ένα διάστημα αρκετών μηνών, μέχρι το Μάιο του 1601, για να μη συλληφθεί, φοβούμενος έτσι μήπως και δεν κατορθώσει την πραγμάτωση των σχεδίων του, πιο οργανωμένα, την επόμενη φορά. Την ίδια περίοδο το μένος των Οθωμανών πλήρωσε ο ηγούμενος της Ι. Μ. Του Μεγάλου Μετεώρου Παχώμιος, ο οποίος αφού συνελήφθη, με συνοπτικές διαδικασίες καταδικάστηκε σε μαρτυρικό θάνατο με ανασκολοπισμό. Τότε ο Διονύσιος μετέβη αυτοπροσώπως στην Ιταλία πρώτα (Μάιο) και την Ισπανία κατόπιν για να ζητήσει τη βοήθεια των Ισπανών που δεν είχε φανεί μέχρι τότε. Το οικουμενικό πατριαρχείο, με απόφαση της 15ης Μαΐου του ίδιου έτους καθαίρεσε τον Διονύσιο.

Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
Η δεύτερη επαναστατική προσπάθεια του Διονυσίου, που πραγματοποιήθηκε την περίοδο του Σεπτεμβρίου του 1611. Έχοντας προσυνεννοηθεί με τους Ισπανούς του βασιλείου της Νεάπολης στην Ιταλία, ο φλογερός ιεράρχης ξεσήκωσε απλούς αγρότες και βοσκούς της Ηπείρου και με μόνα όπλα 50 αρκεβούζια, ακόντια, τόξα, ρόπαλα και γεωργικά εργαλεία κατέλαβαν δυο τουρκοχώρια της περιοχής, κατασφάζοντας τους κατοίκους των. Εν συνεχεία όρμησαν στην έδρα του διοικητή της Ηπείρου Οσμάν πασά στα Ιωάννινα. Ο Οσμάν κατάφερε να ξεφύγει και οι επαναστάτες έκαψαν το διοικητήριό του. Την επόμενη όμως μέρα, 12η Σεπτεμβρίου, ο Οθωμανός διοικητής, αφού οργάνωσε στρατιωτική δύναμη από λίγους ιππείς, αρκετούς Οθωμανούς της πόλης, αλλά και χριστιανούς σπαχήδες, ακόμα και ιερείς (!) που ήταν αντίπαλοι του Διονυσίου, αντεπιτέθηκε και διέλυσε εύκολα τον ανοργάνωτο «στρατό» του Διονυσίου, ενώ η αναμενόμενη ευρωπαϊκή βοήθεια δεν φάνηκε. Το τέλος ηρωικού δεσπότη ήταν μαρτυρικό: γδάρθηκε ζωντανός και το δέρμα του, αφού παραγεμίστηκε με άχυρα, διαπομπεύτηκε στην πόλη με ιερατική περιβολή ενώ έπειτα, μαζί με τα κεφάλια των υπαρχηγών του Γιώργου Ντελή και Λάμπρου, που είχαν καεί ζωντανοί, καθώς και με 85 ακόμα κεφάλια επαναστατών στάλθηκαν σαν τρόπαια στην Κων/λη, όπου και ρίχτηκαν στους βασιλικούς στάβλους.
kao@in.gr www.scribd.com/oikonomoukon
(1) Παπακωνσταντίνου Θ., «Η επανάσταση του Διονυσίου του Φιλοσόφου, Μητροπολίτη Λαρίσης, στη Θεσσαλία στα 1600, κατά τα αρχεία της Αυστρίας του Βατικανού και της Ισπανίας», Μετέωρα, τ. 59-60, Τρίκαλα 2007, σ. 193
(2) Παπακωνσταντίνου Θ., ό. π. , σ. 194
(3) Παπαδόπουλος Σ. Ανέκδοτα έγγραφα του αρχείου του Βατικανού αναφερόμενα στα επαναστατικά κινήματα του
Διονυσίου του «Σκυλοσόφου», Θεσσαλονίκη 1968, σσ. 70 κ. εξ.
(4) Παπακωνσταντίνου Θ., ό. π. , σ. 197.
Ο Κων. Α. Οικονόμου είναι δάσκαλος- συγγραφέας
«Ελευθερία»19/09/2011

Ευχαριστούμε τον κύριο Δημήτρη-Μένιο Τσούπο,για τις πληροφορίες που μας έδωσε.
Το μαρτύριο του Διονύσιου. Μουσείο Βρέλλη

Πηγές:
Λ. Βρανούσης ( Περιοδικό Κιβωτός – Απάνθισμα)
Διαβάστε περισσότερα »»

Σάββατο, 21 Απριλίου 2018

ΑΝΕΚΔΟΤΑ : Ο λαγός και ο λύκος

Ο βασιλιάς του δάσους ( το λιοντάρι) έκανε κάποτε πρωθυπουργό το λαγό με απόλυτες εξουσίες .

Ο λαγός φωνάζει αμέσως το λύκο και τον ρωτάει γιατί δεν φοράει ...κράνος.

Μη μπορώντας ο λύκος να δικαιολογηθεί τον αρχίζει στο ξύλο και τον κάνει μπλε.

Αυτό το έκανε κάθε μέρα μέχρι που ο λύκος πήγε παραπονούμενος στο λιοντάρι να βρει το δίκιο του.

Φωνάζει το λιοντάρι το λαγό και του λέει ότι εν πάση περιπτώσει αρκετά έδειρε το λύκο και στο κάτω 

κάτω δεν είναι ερώτηση σωστή .

-Βασιλιά μου τον έχω άχτι τον κερατά.... μου έχει ξεκληρίσει την οικογένεια..

-Τότε βρες άλλο τρόπο ....

-Σαν τι δηλαδή ;

-Να. Στείλε τον να σου αγοράσει τσιγάρα. Αν σου φέρει φίλτρο πες ότι ήθελες άφιλτρα και το αντίθετο, 

οπότε θα βρεις αφορμή να τον δείρεις.
Πράγματι ο λαγός φωνάζει το λύκο.

-Πήγαινε ρε στο περίπτερο να μου φέρεις τσιγάρα ..

-Τι τσιγάρα κ. Πρωθυπουργέ με φίλτρο η άφιλτρα ;

Αμηχανία μιας στιγμής και ο λαγός αρχίζει να τον δέρνει με μανία φωνάζοντας :

-ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΡΑΝΟΣ ΣΟΥ ΡΕ ;..................
Διαβάστε περισσότερα »»

ΑΓΙΟΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ: ΤΟΝ ΕΓΔΑΡΑΝ ΖΩΝΤΑΝΟ ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΤΟΥ ΝΑΟΥ, ΟΙ "ΑΝΕΚΤΙΚΟΙ" ΟΘΩΜΑΝΟΙ


Βίος καὶ πολιτεία τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου ἱερομάρτυρος Σεραφεὶμ Ἀρχιεπισκόπου Φαναρίου καὶ Νεοχωρίου

Ο Ἅγιος Σεραφεὶμ γεννήθηκε στὴν Πεζούλα Καρδίτσας περὶ τὰ μέσα τοῦ 16ου αἰ. ἀπὸ γονεῖς εὐσεβεῖς καὶ ἐνάρετους, τὸν Σωφρόνιο καὶ τὴ Μαρία. Ἀπὸ μικρὸ παιδὶ διακρίνονταν γιὰ τὸν καλό του χαρακτήρα, τὴν ἀγάπη του πρὸς τὴν Ἐκκλησία, τὶς φιλομοναχικές του τάσεις, γι’ αὐτὸ καὶ πῆγε νὰ μονάσει πολὺ νωρὶς στὴν Ἱ. Μονὴ τῆς Κυρίας Θεοτόκου τῆς Κρυερᾶς Πηγῆς, τῆς σημερινῆς Κορώνας.
Φωτογραφία: http://www.monikoronis.gr/
Ἐκεῖ στὸ μοναστήρι, φάνηκαν οἱ πολλές του ἀρετὲς καὶ νωρὶς χειροτονήθηκε πρεσβύτερος καὶ κατόπιν ἀνέλαβε καὶ ἡγούμενος τῆς Μονῆς. Ἀργότερα, νέος ἀκόμη στὴν ἡλικία, ἔγινε ἀρχιεπίσκοπος Φαναρίου καὶ Νεοχωρίου, γεγονὸς ποὺ τοὺ ἔδωσε τὴ δυνατότητα νὰ προσφέρει πολλὲς ὑπηρεσίες στὴν Ἐκκλησία καὶ τὸ δοῦλο γένος καὶ πολὺ νὰ στηρίζει μὲ τὰ κηρύγματά του καὶ τὶς περιοδεῖες του στὰ Ἄγραφα τοὺς ῥαγιάδες, ποὺ στέναζαν κάτω ἀπὸ τὸν Τουρκικὸ ζυγό.

Γιὰ τὴ δράση του λοιπὸν τόσο ὡς ἡγούμενος ὅσο καὶ ὡς ἐπίσκοπος προκάλεσε ἐναντίον του τὸ μίσος τῶν ἀγάδων Τούρκων τῆς περιοχῆς, οἱ ὁποῖοι μὲ τὴν εὐκαιρία τοῦ ἐπαναστατικοῦ κινήματος, ποὺ ἔκανε τὸ 1601 ὁ Μητροπολίτης Λαρίσης – Τρικάλων Διονύσιος ὁ Φιλόσοφος ἢ Σκυλόσοφος, ὅπως τὸν ἀποκαλοῦσαν οἱ Τοῦρκοι, κατηγορήθηκε καὶ ὁ ἅγιος Σεραφεὶμ ὡς συνεργὸς τῆς ἐπανάστασης.

Καὶ ἐπειδὴ μὲ θάρρος καὶ τόλμη ἀρνήθηκε νὰ ἀλλαξοπιστήσει καὶ νὰ προδώσει τὴν πίστη του καὶ τὸν Χριστὸ προκειμένου νὰ ἀπαλλαγεὶ ἀπὸ τὴν κατηγορία ποὺ τὸν βάρυνε, καταδικάστηκε σὲ θάνατο δι’ ἀποκεφαλισμοῦ, ἀφοῦ προηγουμένως ὑπέστη φοβερὰ μαρτύρια καὶ βασανιστήρια, μέχρι ποὺ τὸν ἔγδαραν ζωντανὸ στὸ σημερινὸ περίβολο τοῦ Ἱ. Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Σεραφεὶμ στὸ Φανάρι.
Φωτογραφία: https://sites.google.com/site/fanarikarditsa/
Ἔτσι, τέλος, στὶς 4 Δεκεμβρίου 1601 ὁ Ἅγιος ἀποκεφαλίστηκε καὶ παρέδωσε τὴν ἁγία του ψυχὴ στὸν ἀθλοθέτη Χριστὸ θυσιάζοντας τὴ ζωή του «γιὰ τοῦ Χριστοῦ τὴν πίστη τὴν ἁγία καὶ τῆς πατρίδος τὴν ἐλευθερία».

Ἡ Ἐκκλησία τὸν κατέταξε στὴ χορεία τῶν ἁγίων καὶ ἡ μνήμη του τιμᾶται στὶς 4 Δεκεμβρίου, ἡ δὲ ἁγία κάρα του, ποὺ φυλάσσεται στὴν Ἱ. Μονὴ Κορώνας ὡς πολύτιμος θησαυρὸς γιὰ τὸν τόπο μας καὶ ἀγωγὸς θαυματουργικῆς δυνάμεως γιὰ τοὺς πιστούς. Λιτανεύεται πανηγυρικὰ στὸ Φανάρι τὴν τελευταία Κυριακὴ τοῦ Σεπτεμβρίου κάθε χρόνο καὶ τὴν Κυριακὴ τῶν Μυροφόρων στὴν Καρδίτσα.

http://tourkikanea.gr/2017/12/agios-3/
Διαβάστε περισσότερα »»

♥ Καρδίτσα: Το καλύτερο τσάι βουνού είναι αυτό που βγαίνει στ' Άγραφα!

Το ταπεινό τσάι του βουνού κερδίζει το ενδιαφέρον των επιστημόνων και το δικό μας χάρη στις μοναδικές ευεργετικές του ιδιότητες.
Το Ελληνικό τσάι του βουνού με καταγωγή τις ψηλές κορυφές του Ολύμπου και των Αγράφων είναι ένα εξαίρετο τσάι. 
Επιβιώνει κάτω από πολύ δύσκολες καιρικές συνθήκες και στην προσπάθεια του αυτή αναπτύσσει ένα μοναδικό και εντυπωσιακό άρωμα. Η γεύση του τσαγιού αυτού είναι η δεύτερη έκπληξη.



Tea είπατε;
Αν και είναι γνωστό εδώ και αιώνες ως αφέψημα, δεν ήταν ποτέ στη μόδα, δεν μπήκε στα αγγλικά σαλόνια και δεν σερβιρίστηκε ως κέρασμα, ούτε συνοδεύτηκε με κέικ ή μπισκότα όπως το κλασικό τσάι. Το προτιμούσαν οι γιαγιάδες και οι παππούδες μας όχι ως ρόφημα απόλαυσης, αλλά ως φάρμακο, καθώς ένιωθαν τις καταπραϋντικές ιδιότητες που είχε στον οργανισμό τους. Τα τελευταία όμως χρόνια αυτό αποδεικνύεται και επιστημονικά, καθώς μπαίνει στα εργαστήρια και γίνεται αντικείμενο μελέτης των επιστημόνων.

Για την ιστορία
Το «τσάι του βουνού» προέρχεται από το φυτό Sideritis spp ή αλλιώς σιδερίτης του Διοσκουρίδη, το οποίο λέγεται ότι πήρε το όνομά του από την ελληνική λέξη «σίδηρος» χάρη στην επουλωτική δράση του φυτού έναντι πληγών που προκαλούνταν από σιδερένια όπλα. Στην Κρήτη είναι γνωστό και ως «μαλοτίρα», ονομασία που προέρχεται κατά την επικρατέστερη εκδοχή από τις ιταλικές λέξεις «male» (αρρώστια) και «tirare» (σύρω), επειδή στην ενετοκρατούμενη Κρήτη το θεωρούσαν πανάκεια για τα κρυολογήματα και τις παθήσεις του αναπνευστικού.

Τα είδη του
Φυτρώνει σε βραχώδεις θέσεις σε μεγάλα υψόμετρα. Το γένος σιδερίτης περιλαμβάνει πληθώρα φυτικών ειδών (περισσότερα από 150 είδη), τα οποία έχουν συνήθως κίτρινα μικρά άνθη. Το μεγαλύτερο όμως μέρος των φυτών που καταναλώνονται προέρχεται από αυτοφυείς πληθυσμούς που κινδυνεύουν με εξαφάνιση. Η Ελλάδα και η Ισπανία είναι οι χώρες με τη μεγαλύτερη κατανάλωση τσαγιού του βουνού. Στα βουνά της Ελλάδας αυτοφύονται περίπου 17 είδη, τα πιο γνωστά από τα οποία είναι τα εξής: Sideritis athoa (τσάι βλάχικο-Άγιο Όρος), Sideritis clandestina (Ταΰγετος, Χελμός), Sideritis scardica (τσάι του Ολύμπου), Sideritis raeseri (τσάι του Παρνασσού), Sideritis syriaca (μαλοτίρα Κρήτης),Sideritis euboea (τσάι της Εύβοιας) και τσάι των Αγράφων.

Από την παράδοση στο εργαστήριο
Παραδοσιακά στην Ελλάδα το τσάι του βουνού προτιμάται πολύ για τις ευεργετικές του επιδράσεις στα κρυολογήματα και τις φλεγμονές του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος, καθώς και για την καταπολέμηση της δυσπεψίας και των γαστρεντερικών διαταραχών, ενώ θεωρείται και αντισπασμωδικό, αναλγητικό και επουλωτικό. Οι παραδοσιακές του όμως αυτές χρήσεις επιβεβαιώνονται και επιστημονικά. Το τσάι του βουνού μπαίνει στο μικροσκόπιο των ερευνητών και μελετάται για τις επιδράσεις που αυτό έχει στην υγεία μας.

Τι έδειξαν οι αναλύσεις
Ένας συνεχώς αυξανόμενος αριθμός εργαστηριακών μελετών προσδιορίζει τα συστατικά του και εστιάζει στην επίδραση που αυτά μπορεί να έχουν στον ανθρώπινο οργανισμό. Έχει διαπιστωθεί ότι το τσάι του βουνού περιέχει πληθώρα συστατικών, με κυριότερα τα φλαβονοειδή, τα διτερπένια, τα φαινυλοπροπάνια, τα ιριδοειδή και τα μονοτερπένια. Πολλές σύγχρονες έρευνες μάλιστα επιβεβαιώνουν την αντιοξειδωτική, αντιφλεγμονώδη, αντιμικροβιακή και αναλγητική δράση αυτών των ουσιών. Πιο συγκεκριμένα:
Μελέτες μιας ερευνητικής ομάδας από τα Πανεπιστήμια Πατρών και Ιωαννίνων που εξέτασε τη σύσταση του αφεψήματος του είδους Sideritis clandestina έδειξαν ότι έχει αντιφλεγμονώδεις, αντιοξειδωτικές και αγχολυτικές δράσεις. Οι αντιφλεγμονώδεις και αντιοξειδωτικές του ιδιότητες οφείλονται στους διαφορετικούς γλυκοζίτες της απιγενίνης, που περιέχονται σε αυτό σε μεγάλο ποσοστό. Σε πειράματα που έγιναν σε ποντίκια διαπιστώθηκε ότι ενισχύθηκε η αντιοξειδωτική άμυνα περιοχών του εγκεφάλου όσων κατανάλωναν επί 6 εβδομάδες αφέψημα από τσάι του βουνού. Επιπλέον, φάνηκε ότι καταπολεμά και το άγχος. Έχει, δηλαδή, αγχολυτική δράση, χωρίς μάλιστα τις παρενέργειες που παρατηρούνται συνήθως σε άλλα αγχολυτικά που παίρνουμε από φυτικά είδη.
Το αιθέριο έλαιο του τσαγιού του βουνού και ιδιαίτερα αυτό της μαλοτίρας είναι ιδιαίτερα δραστικό αντιμικροβιακό, λόγω της περιεκτικότητάς του σε καρβακρόλη.
Σύμφωνα με μία μελέτη του Πανεπιστημίου Αθηνών, τα εκχυλίσματα των Sideritis euboea και Sideritis clandestina μπορούν να συνεισφέρουν στην πρόληψη της οστεοπόρωσης, καθώς προστατεύουν έναντι της απώλειας της οστικής πυκνότητας και ενισχύουν τη μηχανική αντοχή των οστών.Στο φλιτζάνι
Είναι εύγευστο και αρωματικό και μπορείτε να το καταναλώσετε ως ρόφημα, κρύο ή ζεστό, με μέλι ή σκέτο.

Ξέρετε ότι…
Το κλασικό κοινό τσάι δεν έχει καμία σχέση με το τσάι του βουνού. Πρόκειται για τα φύλλα του φυτού Camelia sinensis. Περιέχει καφεΐνη, αλλά και διαφορετικές πολυφαινόλες, ενώ οι βιολογικές ιδιότητες που του αποδίδονται διαφέρουν αρκετά. Το κοινό τσάι είναι πιο στυφό λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς του σε πολυφαινόλες, σε αντίθεση με το τσάι του βουνού.

Tip: Και καλλυντικό
Οι ευεργετικές του ιδιότητες βρίσκουν χρήση και στη βιομηχανία της ομορφιάς, καθώς χρησιμοποιείται σε διάφορα καλλυντικά και προϊόντα περιποίησης, όπως κρέμες κατά της αντιγήρανσης (οι αντιοξειδωτικές του ιδιότητες καταπολεμούν τις ελεύθερες ρίζες), σαμπουάν και μάσκες για βαμμένα μαλλιά (τα προστατεύουν από το ξεθώριασμα).

Προσέχουμε για να έχουμε:
Δεν εκριζώνουμε, δεν κάνουμε αλόγιστη συλλογή. Σύμφωνα με την Δασική Αστυνομική διάταξη για το Τσάι του βουνού ή Σιδερίτης (Sideritis spp.): Συλλογή μέρους των φύλλων και ανθέων, διά κοπής 5-6 εκατοστών βλαστού, από 15 Ιουλίου έως 30 Σεπτεμβρίου και μέχρι του ποσού του ενός (1) κιλού ανά άτομο και έτος.
Επισημαίνεται ότι σε όλες τις περιπτώσεις η κοπή ή συλλογή θα πρέπει να πραγματοποιείται με τη βοήθεια κατάλληλου κοπτικού εργαλείου, ώστε να αποφεύγεται η εκρίζωση ή φθορά του εναπομένοντος μέρος του φυτού.


ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΗΝ κ. ΦΩΤΕΙΝΗ ΛΑΜΑΡΗ, επίκουρη καθηγήτρια του τμήματος Φαρμακευτικής στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας.


Διαβάστε περισσότερα »»

ΑΝΕΚΔΟΤΑ : Σχολικός έρωτας!

- Μπαμπά, εσύ είχες ερωτευθεί ποτέ καμιά δασκάλα στο σχολείο;

- Τι μου θύμησες τώρα γιέ μου! Φυσικά!

- Και τι έγινε;

- Τίποτα..... Το έμαθε η μάνα σου και σου αλλάξαμε σχολείο...!!!
Διαβάστε περισσότερα »»