Σωστή εγκατάσταση ηλιακού θερμοσίφωνα-Μικρά μυστικά για να μην ταλαιπωρείστε από δυσλειτουργίες στον ηλιακό σας θερμοσίφωνα.

Εγκατάσταση ηλιακού θερμοσίφωνα

Αν και η εγκατάσταση ενός ηλιακού θερμοσίφωνα θεωρείται απλή εργασία για τον υδραυλικό, εν τούτοις στην πράξη έχει αποδειχθεί ότι δεν γίνεται πάντοτε σωστά.
Στον σύντομο αυτόν οδηγό δεν θα εξαντλήσουμε το θέμα της εγκατάστασης (συναρμολόγηση βάσης, επιλογή θέσης κ.λ.π.) που θα βρείτε σε όλα τα τεχνικά φυλλάδια εγκατάστασης ηλιακών, αλλά θα τονίσουμε τα σημεία στα οποία οφείλονται οι πιο συχνές αστοχίες για τα οποία δεν θα βρείτε αλλού πληροφορίες εντός και εκτός διαδικτύου.
Σημαντικά σημεία που πρέπει να προσέξουμε κατά την εγκατάσταση του ηλιακού μας θερμοσίφωνα είναι:

Εγκατάσταση μειωτή πίεσης στο δίκτυο ύδρευσης

Οι ηλιακοί θερμοσίφωνες, όπως και όλες οι συσκευές που θερμαίνουν νερό, σχεδιάζονται και κατασκευάζονται θεωρώντας ότι θα λειτουργούν σε μια μέγιστη πίεση λειτουργίας.  (πίεση σχεδιασμού, ονομαστική πίεση)  Αν η πίεση του δικτύου ξεπεράσει την ονομαστική  για μεγάλο χρονικό διάστημα, είναι πολύ πιθανό ότι ο ηλιακός σας θα αστοχήσει.  Τα μοντέλα ηλιακών που κατασκευάζονται στην Ελλάδα, σχεδιάζονται συνήθως για πιέσεις 10bar, ενώ οι φθηνοί ελληνικοί και κινέζικοι ηλιακοί θερμοσίφωνες σχεδιάζονται για πιέσεις 6bar ή σε μερικές περιπτώσεις και για χαμηλότερες πιέσεις.
Η πίεση του δικτύου ύδρευσης στις περισσότερες περιοχές της χώρας μας κυμαίνεται στα 3,5~4,5bar, δεν είναι λίγες όμως οι περιοχές όπου παρατηρούνται πολύ μεγαλύτερες πιέσεις, ιδίως σε περιοχές που είναι κοντά στην πηγή του δικτύου διανομής.  Σε πολλές περιοχές επίσης, παρ' όλο που η πίεση τις περισσότερες ώρες της ημέρας είναι "κανονική", υπάρχουν ώρες (συνήθως το βράδυ) όπου παρατηρούνται πολύ υψηλές πιέσεις, που φτάνουν ακόμη και τα 8bar.
Αν ο ηλιακός μας λοιπόν έχει σχεδιαστεί να λειτουργεί σε πιέσεις 6bar και τον εγκαταστήσουμε σε περιοχή όπου εμφανίζονται μεγαλύτερες πιέσεις, η διάρκεια ζωής του θα περιοριστεί σημαντικά.
Σε τέτοιες περιοχές, είναι σημαντικό να εγκαθιστούμε μειωτή πίεσης, μια διάταξη που δεν επιτρέπει στην πίεση του δικτύου ύδρευσης να περάσει στο σπίτι μας πάνω από ένα όριο.  Η εγκατάσταση του μειωτή είναι σωστό να γίνεται στην είσοδο του σπιτιού και όχι στο δίκτυο του ζεστού νερού μόνο, αφ' ενός για να προστατεύσουμε και τα υπόλοιπα στοιχεία της υδραυλικής εγκατάστασης του σπιτιού (σωλήνες, βανάκια, σπιράλ κ.λ.π.) και αφ' εταίρου για να αποφύγουμε μεγάλες διαφορές πίεσης μεταξύ κρύου και ζεστού δικτύου.
Η ρύθμιση του μειωτή στα π.χ. 4bar, εξασφαλίζει ότι η πίεση στο σπίτι δεν θα ξεπεράσει ποτέ τα 4bar, όση κι αν είναι η πίεση του δικτύου.

Εγκατάσταση φίλτρου αλλάτων

Σε περιοχές με πολύ σκληρό νερό είναι χρήσιμο να τοποθετείται φίλτρο αλλάτων στην είσοδο του ηλιακού ώστε να περιοριστούν οι επικαθίσεις αλλάτων στο εσωτερικό του μπόιλερ.  Η τοποθέτηση του φίλτρου αυτού δεν κρίνεται πάντα απαραίτητη, αλλά σε συνδυασμό με τακτική συντήρηση, θα μεγιστοποιήσει τον χρόνο ζωής του ηλιακού σας θερμοσίφωνα.

Εγκατάσταση δοχείου διαστολής στο κλειστό κύκλωμα του ηλιακού.

Είναι γνωστό, ότι όταν ένα στερεό ή υγρό σώμα θερμαίνεται, αυτό διαστέλεται, ααυξάνει δηλαδή τον όγκο που καταλαμβάνει.
Είναι επίσης γνωστό, ότι όταν θερμαίνουμε ένα υγρό σε ένα δοχείο συγκεκριμένου όγκου που εμποδίζει το υγρό να διασταλεί, αντί να αυξηθεί ο όγκος, αυξάνεται η πίεση στο δοχείο.
Το κλειστό κύκλωμα του ηλιακού (το κύκλωμα που περιλαμβάνει τον ηλιακό συλλέκτη, τις σωληνώσεις σύνδεσης με το μπόιλερ και τον εναλλάκτη του μπόιλερ και περιέχει νερό και αντί-ψυκτικό), είναι ένα κλειστό "δοχείο", με συγκεκριμένο όγκο, που δεν επιτρέπει στο νερό του κλειστού κυκλώματος να διασταλεί αυξάνοντας τον όγκο του.  Η αύξηση της θερμοκρασίας του νερού λοιπόν, συνεπάγεται την αύξηση της πίεσης στο κλειστό κύκλωμα.
Ο λόγος για τον οποιον τοποθετείται ασφαλιστική βαλβίδα στο κλειστό κύκλωμα, είναι για την ανακούφιση της πίεσης όταν αυτή αυξάνεται πάνω από ένα όριο.  Εκτός όμως από την ασφάλεια, θα πρέπει στο κλειστό κύκλωμα να τοποθετηθεί και ένα μικρό δοχείο διαστολής (1 λίτρο είναι αρκετό για τους ηλιακούς compact) στο ψηλότερο σημείο του ηλιακού.  Το δοχείο διαστολής θα δώσει στο νερό του κλειστού κυκλώματος τον απαιτούμενο χώρο ώστε να μπορέσει να διασταλεί χωρίς να ανεβαίνει η πίεση στο κλειστό κύκλωμα.
Αν ο ηλιακός εγκατασταθεί χωρίς δοχείο διαστολής στο κλειστό κύκλωμα, το νερό δεν θα βρει χώρο να διασταλεί, με αποτέλεσμα να αυξηθεί η πίεση στο κλειστό κύκλωμα.  Η αύξηση της πίεσης, θα αναγκάσει την ασφαλιστική βαλβίδα να ανοίξει για να εκτονωθεί η πίεση.  Όταν η βαλβίδα ανοίξει, θα βγει νερό από το κλειστό κύκλωμα, πράγμα που σημαίνει ότι το κλειστό κύκλωμα δεν θα κλείνει, και ο ηλιακός σας δεν θα λειτουργεί.
Αν έχετε ηλιακό που σας αναγκάζει συχνά να γεμίζετε το κλειστό κύκλωμα με νερό και αντιψυκτικό, ελέγξτε ότι ο ηλιακός σας διαθέτει δοχείο διαστολής στο κλειστό κύκλωμα και αν δεν διαθέτει, προσθέστε ένα δοχείο διαστολής.

Εγκατάσταση δοχείου διαστολής στο ανοικτό κύκλωμα του ηλιακού.

Όλα όσα είπαμε για το κλειστό κύκλωμα, ισχύουν αυτούσια και για το ανοικτό (το κύκλωμα που περιέχει το νερό χρήσης, το νερό που καταλήγει στο μπάνιο μας).   Στο ανοικτό κύκλωμα βεβαίως, οι βρύσες ανοίγουν και η πίεση εκτονώνεται, άρα θα μπορούσε κάποιος να υποθέσει ότι δεν είναι απαραίτητη η εγκατάσταση δοχείου διαστολής και στο ανοικτό κύκλωμα.
Η σκέψη αυτή αποδεικνύεται λανθασμένη, όταν το νερό που ζεσταίνουμε στον ηλιακό δεν χρησιμοποιηθεί.  Αν ο χρήστης της εγκατάστασης φύγει από το σπίτι για μερικές μέρες το καλοκαίρι, η πίεση στο ανοικτό κύκλωμα αυξάνεται (αφού δεν ανοίγουν οι βρύσες ώστε να εκτονωθεί η πίεση) και αυτό έχει ως αποτέλεσμα ο ηλιακός μας (αλλά και ολόκληρο το δίκτυο του ζεστού νερού - σωλήνες, βανάκια, σπιράλ σύνδεσης) να καταπονείται από υψηλές πιέσεις και η ασφάλεια του ηλιακού να ανοίγει διαρκώς.
Το ίδιο συμβαίνει και με τους υψηλής απόδοσης θερμοσίφωνες με λυχνίες κενού, οι οποίοι τις καλοκαιρινές ημέρες με την μέγιστη ηλιακή ακτινοβολία καταπονούνται σε πολύ υψηλές πιέσεις αν ο χρήστης δεν χρησιμοποιήσει ζεστό νερό.

Η τοποθέτηση λοιπόν δοχείου διαστολής ανοικτού κυκλώματος κρίνεται απαραίτητη για να προστατεύσουμε τον ηλιακό μας θερμοσίφωνα και να απολαμβάνουμε ζεστό νερό χωρίς προβλήματα.

Πλήρωση κλειστού κυκλώματος.

Κατά την εγκατάσταση οποιουδήποτε ηλιακού θερμοσίφωνα, θα πρέπει οι ηλιακοί συλλέκτες να παραμένουν σκεπασμένοι καλά μέχρι την πλήρωση του κλειστού και του ανοικτού κυκλώματος με νερό.
Αν ο εγκαταστάτης ξεσκεπάσει τους συλλέκτες πριν γεμίσει τα κυκλώματα, η θερμοκρασία μέσα στους συλλέκτες θα ανέβει σε πολύ υψηλά επίπεδα (> 100oC) , πράγμα που θα έχει σαν συνέπεια να γίνει πολύ δύσκολη η πλήρωση του κλειστού κυκλώματος, αφού το νερό που θα προσπαθούμε να βάλουμε στο κλειστό κύκλωμα θα εξατμίζεται μόλις έρθει σε επαφή με τις καυτές επιφάνειες του συλλέκτη.  Εκτός του ότι ο υπολογισμός της αναλογίας ψυκτικού υγρού καθίσταται αδύνατος, η πλήρωση του κλειστού κυκλώματος δεν θα γίνει σωστά, λόγω της εξάτμισης του νερού.
Η πλήρωση του κλειστού κυκλώματος γίνεται με διάλυμα αντιψυκτικού και νερού σε τέτοια αναλογία, ώστε να προστατεύσουμε τον ηλιακό μας από τις χαμηλές θερμοκρασίες του χειμώνα.
Η αναλογία εξαρτάται από τις ιδιότητες του αντιψυκτικού και αναγράφεται πάντα στην φιάλη του αντιψυκτικού υγρού.  Για το διάλυμα καλό είναι να προτιμούμε την προπυλαινογλυκόλη, που είναι πιο ασφαλής για την υγεία του εγκαταστάτη.  Η πλήρωση θα πρέπει να γίνεται προσεκτικά ώστε ο εγκαταστάτης να μην αναπνεύσει ατμούς του διαλύματος που περιέχουν αντιψυκτικό.
Σε περίπτωση που το αντιψυκτικό δεν περιέχει οδηγίες διάλυσης, μπορούμε να πούμε ότι για τα συνήθη αντιψυκτικά, διάλυμα 25%~30% σε αντιψυκτικό προστατεύει τον ηλιακό μας σε θερμοκρασίες μέχρι και -10oC, διάλυμα σε ποσοστό 50% μέχρι θερμοκρασίες -20οC, ενώ για χαμηλότερες θερμοκρασίες θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί περισσότερο αντιψυκτικό υγρό.
Τα παραπάνω είναι γενικές οδηγίες και όπως είπαμε θα πρέπει να τηρούνται οι αναλογίες στη φιάλη του αντί-ψυκτικού.
Η πλήρωση του κλειστού κυκλώματος θα πρέπει να γίνεται πάντοτε με προσοχή ώστε να μην εγκλωβιστεί αέρας στο πάνω μέρος του συλλέκτη ή στις σωληνώσεις σύνδεσης μπόιλερ - συλλέκτη.

Μονώσεις σωληνώσεων κλειστού και ανοικτού κυκλώματος

Οι σωληνώσεις του ανοικτού και του κλειστού κυκλώματος του ηλιακού μας θα πρέπει να μονωθούν καλά με μονωτικό τύπου armaflex πάχους 9mm και άνω (προτιμούμε τα 13mm λόγω των υψηλών θερμοκρασιών που αναπτύσσονται).
Όλα τα αφρώδη μονωτικά μαύρου χρώματος δεν αντέχουν στην UV ηλιακή ακτινοβολία και για τον λόγο αυτόν είναι πολύ σημαντικό το μονωτικό υλικό να προστετευθεί έναντι της ηλιακής ακτινοβολίας με φίλμ PVC λευκού ή μαύρου χρώματος, ή και με προστατευτική βαφή ειδική για την προστασία των μονώσεων.

Μετά την εγκατάσταση

Οι ηλιακοί θερμοσίφωνες φτάνουν στην μέγιστη απόδοση τους 2 ημέρες μετά την ολοκλήρωση της εγκατάστασης.  Στα υψηλής ποιότητας μοντέλα με κορυφαίους ηλιακούς συλλέκτες, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το ζεστό νερό από την πρώτη ημέρα,  Σε κάθε περίπτωση, μην βιαστείτε να κρίνετε την απόδοση του ηλιακού σας πριν παρέλθει διάστημα 2 ημερών.

Συχνές αιτίες για να μην λειτουργεί σωστά ο ηλιακός σας

Αν παρέλθει το διάστημα των 2 ημερών και ο ηλιακός σας δεν ζεσταίνει νερό όπως πρέπει, τότε ο εγκαταστάτης θα πρέπει να ελέγξει ότι δεν υφίσταται μία ή περισσότερες από τις παρακάτω αιτίες για τις οποίες ένας ηλιακός δεν λειτουργεί σωστά.

• Κακή επιλογή προσανατολισμού
• Κακή κλίση του ηλιακού συλλέκτη
• Σκίαση συλλεκτών από δένδρα ή άλλα ψηλά αντικείμενα
• Κακή πλήρωση του κλειστού κυκλώματος
• Διαρροή στις σωληνώσεις του κλειστού κυκλώματος.
• Λανθασμένη σύνδεση σωληνώσεων κρύου / ζεστού μετά τον ηλιακό.

Τηρώντας τις παραπάνω οδηγίες και με την προϋπόθεση ότι έχετε αγοράσει έναν ηλιακό θερμοσίφωνα υψηλής ποιότητας,  μπορείτε να είστε σίγουροι ότι θα απολαύσετε άφθονο δωρεάν ζεστό νερό για πολλά χρόνια και θα αποσβέσετε σίγουρα τα χρήματα της επένδυσης σας.
Γρηγόρης Μοναχός
Διπλ. Μηχανολόγος Μηχανικός Α.Π.Θ.

Διαβάστε περισσότερα »»

Αποθήκευση και συντήρηση σιταριού και αλευριού

Η αποθήκη του σιταριού. Πως διατηρείται το σιτάρι
Κατάλληλο μέρος για να αποθηκεύσουμε το σιτάρι είναι τα ανώγεια που έχουν φως από το ανατολικό μέρος. Την αποθήκη πρέπει να την πιάνει ο βοριάς και ο δυτικός άνεμος, όχι για πολύ όμως. Να μην την πειράζει καθόλου ο νοτιάς και άλλοι τέτοιοι άνεμοι. Η αποθήκη πρέπει να έχει πολλά παράθυρα μικρά για να βγαίνει ο ζεστός αχνός και να μπαίνει ο δροσερός άνεμος να αερίζει το σιτάρι. Δεν πρέπει να έχει ούτε υγρασία ούτε καμία άσχημη μυρωδιά, ούτε αηδιαστικές αναθυμιάσεις. Και πρέπει να είναι μακριά από στάβλους και βουστάσια και ζεστά μέρη.

Οι τοίχοι της αποθήκης πρέπει να αλείφονται με λάσπες ανακατωμένη με τρίχες και όχι με άχυρα και έπειτα με ασπρόχωμα και από μέσα και από απέξω.
Κατόπιν μουσκεύουμε τις ρίζες και τα φύλλα από αγριαγγουριά δύο ημέρες μέσα σε νερό και με το νερό αυτό ζυμώνουμε την αμμοκονία και αλείφουμε με προσοχή τους τοίχους της αποθήκης από μέσα.
Άλλοι πάλι βάζουν μέσα στο σιτάρι στάχτη από κλώνους βελανιδιάς ή σβουνιά ξερή. Και άλλοι ξερά κλωνάρια από αψινθιά ή από μυρμηγκοβότανο ή ξερά φύλλα από αμάραντο.
Προτιμότερο όμως είναι να βρέχει κανείς την αμμοκονία με μούργα γιατί καταστρέφει όλα τα ζωύφια και το σιτάρι το κάνει πιο στερεό και μεστό. Και για αυτό μερικοί ραντίζουν τους τοίχους με μούργα βρασμένη τόσο ώστε να μείνει η μισή και αφού την αφήσουν να στεγνώσει, βάζουν στην αποθήκη τον καρπό.
Ακόμα δε καλύτερα είναι να ετοιμάσουμε στεγνό ασπρόχωμα ή φύλλα ροδιάς ξερά και κοσκινισμένα και όταν αποθηκεύουμε το σιτάρι να βάζουμε μέσα το ασπρόχωμα ή τα φύλλα – 320 δρ. στις 40 οκάδες σιτάρι.
Πολύ ωφέλιμο είναι ακόμα να στρώσουμε από κάτω από το σιτάρι κόνυζα μισόξερη και αφού βάλουμε έως 400 οκάδες σιτάρι, να ξαναστρώσουμε από πάνω κόνυζα και πάλι σιτάρι, μέχρι να το βάλουμε όλο στην αποθήκη. Το σιτάρι που θα αποθηκεύσουμε έτσι, όχι μόνο θα διατηρηθεί πολλά χρόνια χωρίς να σαπίσει, αλλά όταν γίνει ψωμί θα φτάσει στο ίδιο βάρος. Πρέπει όμως να έχουμε πάντα υπόψη μας ότι το σιτάρι με την πολυκαιρία μαυρίζει πολύ και γίνεται πικρό και για αυτό είναι αναγκαία τα προφυλακτικά μέτρα που είπαμε παραπάνω.
Το κριθάρι διατηρείται, αν βάλουμε ανάμεσα ξερά φύλλα από δάφνη ή στάχτη από οποιοδήποτε ξύλο, ιδίως όμως από ξύλο δάφνης. Επίσης διατηρείτε αν βάλουμε αμάραντο ξερό ανακατωμένο με άγριο δυόσμο και γύψο.
Τα μυρμήγκια δεν πειράζουν το σωρό με το γέννημα αν γύρω από το σωρό γράψουμε μια γραμμή με κιμωλία ή αν βάλλουμε γύρω γύρω άγριο-ρίγανη.
Γεωπονικά-Κασσιανού Βάσσου

Για να φυλάς σιτάρι πολύ καιρό χωρίς να χαλάει
Βάζε στο σωρό φύλλα ελιάς, η κόλιαντρου, η αψιθιάς, ή αμάραντου, όλα αυτά τα χορτάρια και μάλιστα το αγάλλοχον, έχουν χάρη να διαφυλάττουν γερά και άβλαβα από κάθε είδους φθοράς τους καρπούς και όταν ξεραθούν αυτά τα φύλλα πέταγέ τα και βάζε άλλα εγκαίρως. Το κεχρί να βάζεις ένα τρίτο σε κάθε καρπό να το φυλάει άβλαβο, ή βράσε θαλασσινό νερό με λίγο λάδι και βρέξε με αυτά το έδαφος της γης που βάζεις τους καρπούς και κάνε το ίδιο στους τριγύρω τοίχους.
Σε κάθε δύο κοιλά ή μουζούρια σιτάρι βάζε μίαν λίτραν αλάτι καλά τριμμένο και ανακάτωσε το σε όλο το σιτάρι. Το ίδιο κάνει και ο απήγανος και όλα τα άνθη που έχουν άσχημη μυρωδιά, επειδή η άσχημη μυρωδιά τους διώκει όλα τα ζωύφια που χαλάνε τους καρπούς. Αυτά τα άνθη φθείρουν τους ψύλλους και τους κορέους, να τα βάζεις στο στρώμα σου, ή να τα βράζεις με σκύλλινον ξύδι και με αυτό να αλείφεις τα σανίδια, έτσι δε και ασβέστη άσβεστο να βάζεις, ένα μουζούρι ασβέστη σε εκατό μουζούρια καρπού (ένα μέρος ασβέστη στα εκατό μέρη καρπού για ευκολία) το φυλάει θαυμάσια.

Για να μην χαλάσει το αλεύρι
Το δε αλεύρι φυλάγεται πολύ καιρό και δε βλάπτεται, εάν σχίσεις δαδί λιπαρό και βάλεις μέσα μικρά κομμάτια σε διάφορους τόπους του σάκου ή άλλου αγγείου όπου το έχεις και πάτησέ το όσο μπορείς ή βάλε αλάτι αντί για δαδιά και όταν θέλεις να το χρησιμοποιήσεις κοσκίνισέ το και μένει το αλάτι στη κρησάρα.
Γεωπονικόν-Αγάπιου μοναχού του Κρητός

*Κοιλό = Ένα κοιλό Φαναρίου = δύο κοιλά/σταμπόλια Κωνσταντινουπόλεως. Διευκρινίζεται ότι κάθε περιοχή είχε το δικό της διαφορετικό «κοιλό», γι’ αυτό και για διευκόλυνση στις συναλλαγές είχε καθιερωθεί το «κοιλό Κωνσταντινουπόλεως» ή αλλιώς «σταμπόλι», όρος που προέρχεται από τη φράση «εις την πόλη». Ένα «σταμπόλι» = δύο «Κουβέλια» = είκοσι τέσσερις οκάδες.
*Οκά Μονάδα βάρους που αντιστοιχούσε σε 1.282 γραμμάρια.
*Μουζούρι Μονάδα βάρους που χρησιμοποιείται στην Κρήτη και αντιστοιχεί σε 15 οκάδες σιταριού ή 13 οκάδες κριθαριού.

http://www.ftiaxno.gr/ 

Διαβάστε περισσότερα »»

Ποιοί παράγοντες επηρεάζουν την συντήρηση των τροφών

Όταν αγοράζουμε ένα σακί σιτάρι για παράδειγμα,  η προτεινόμενη ημερομηνία λήξης είναι συνήθως μετά από 1-2 χρόνια . Όμως , αν δεν τοποθετήσουμε απλά το σακί σε μια τυχαία γωνιά και αντιθέτως παρατηρήσουμε και ελέγξουμε κάποιους παράγοντες του περιβάλλοντος του, μπορουμε για παράδειγμα για ένα σακί σκληρό σιτάρι να επιτύχουμε διάρκεια ζωής 10 με 20 χρόνια . Υπάρχουν αναφορές  ακόμη και για σιτάρι που αποθηκεύτηκε για 30 χρόνια και ήταν ακόμη βρώσιμο.

Ποιοί παράγοντες όμως επηρεάζουν τον χρόνο συντήρησης του σιταριού ή άλλων τύπων καλαμποκιού , ή οσπρίων όπως τα φασόλια , ή ρυζιού ή ακόμη και ζυμαρικών από σκληρό σιτάρι;

Ας αναρωτηθούμε αρχικά τι ακριβώς προκαλεί την αλοίωση των τροφών αυτών και  τα κάνουν μη βρώσιμα .

Είτε έχουμε να κάνουμε με έντομα και ζωύφια για τα οποία οι προμήθειες τροφών μας αποτελούν την γη της επαγγελίας , είτε με μικροοργανισμούς , όπως καλλιέργειες μούχλας και βακτήρια , οι οποίοι μετατρέπουν  την τροφή σε μή βρώσιμη ή και δηλητηριώδη για  μας, αν μη τι άλλο, με τα προϊόντα αποσύνθεσης που παράγουν. Μαζί με τους αερόβιους , δηλαδή αυτούς που αναπτύσσονται σε περιβάλλον με οξυγόνο, μικροοργανισμούς υπάρχουν και κάποιοι αναερόβιοι , δηλαδή αυτοί που αναπτύσσονται απουσία οξυγόνου και παρουσία πχ CO2 , οι οποίοι όμως δεν παίζουν τόσο σημαντικό  ρόλο στην περίπτωση μας.

Αυτά τα ζωύφια και οι μικροοργανισμοί χρειάζονται – όπως και οι άνθρωποι- συγκεκριμένες συνθήκες περιβάλλοντος  προκειμένου να επιβιώσουν . Έτσι , συντηρούμε τις τροφές μας, μη «προσκαλώντας» τους καταρχήν, και αφαιρώντας τις απαραίτητες συνθήκες επιβίωσης τους από το σκηνικό – στην περίπτωση των εντόμων ειδικά το οξυγόνο το οποίο αναπνέουν , ενώ στη περίπτωση των αεροβικών μικροοργανισμών πλήν του οξυγόνου το επίσης απαιτούμενο ζεστό και υγρό περιβάλλον και τέλος στην περίπτωση των αναερόβιων μικροοργανισμών το διοξείδιο του άνθρακα.

Η υποβόσκουσα οξείδωση των τροφών παρουσία οξυγόνου οδηγεί επίσης σε αλοίωση της γεύσης . Έτσι, η αφαίρεση του O2 βοηθάει και σε αυτή την περίπτωση.

Η λύση είναι προφανής:

Βασικά είδη διατροφής όπως  σιτηρά , όσπρια , ρύζι ή ζυμαρικά πρέπει να αποθηκεύονται:

1.      1. όσο το δυνατον πιο ξηρά 

2.      2. στις , κατά  το δυνατόν , χαμηλότερες θερμοκρασίες

3.      3. σε περιβάλλον απουσία οξυγόνου ( και αν γίνεται απουσία CO2)

4.      4. μη εκτεθιμένα στον ήλιο

5.      5. και σε αεροστεγές και υδατοστεγές δοχείο.

Στην πραγματικότητα , μπορούμε  να εξισορροπήσουμε τον κάθε παράγοντα , παρ’ ολ’ αυτά κανένας παράγοντας δεν μπορεί να θεωρηθεί ανεξάρτητος από τους άλλους. Δεδομένου ότι μπορώ να εξασφαλίσω βαθμό υγρασίας 12% για σιτάρι αντί για το θεμιτό 10% , αλλά αντ’ αυτού το αποθηκεύω σε σταθερή θερμοκρασία 10 °C αντί των 20 °C , μπορώ κατα κάποιο τρόπο με την μείωση της θερμοκρασίας αποθήκευσης να αντισταθμίσω την υψηλή υγρασία. Απ’ την άλλη , αν αποθηκεύσω σε περιβάλλον πλούσιο σε οξυγόνο ή αν το σιτάρι μου έχει βαθμό υγρασίας 14% , αυτό σε κάθε περίπτωση μειώνει τον χρόνο συντήρησης του.

Δεν είναι παράξενο ότι η παραπάνω ιδανικές συνθήκες αποθήκευσης, αντιστοιχούν σε αυτές που εξασφαλίζουν και την μεγαλύτερη πιθανή επιμήκυνση της  βλαστικής ικανότητας των σπόρων, αν και η χρονική διάρκεια που διατηρούν  οι σπόροι  την βλαστική  ικανότητα τους  αξίζει τα όρια της γρηγορότερα από την χρονική διάρκεια κατα την οποία είναι ακόμη βρώσιμοι.

Ας δούμε αναλυτικότερα τον κάθε παράγοντα ξεχωριστά.

1. Βαθμός υγρασίας.

Ο βαθμός υγρασίας των βασικών ειδών διατροφής όπως το σιτάρι και τα φασόλια  έχει τεράστιο αντίκτυπο στην διάρκεια συντήρησής τους .H γενικές τιμές αναλογίας υγρασίας : διάρκειας συντήρησης βασίζονται κυρίως σε ερευνητικά  αποτελέσματα του James F. Harrighton(1916-2002) , που αποτελούν τους  «Κανόνες Harrighton».

Σύμφωνα με έναν από αυτούς τους κανόνες ο χρόνος συντήρησης  (αναφερόμενοι στην βλαστικότητα  του) ενός σπόρου μειώνεται κατά το ήμισυ με κάθε αύξηση κατά μία ποσοστιαία μονάδα της υγρασίας του. Αυτός ο κανόνας θεωρείται εφαρμόσιμος για βαθμούς υγρασίας μεταξύ 5% και 13% και μπορεί φυσικά να εφαρμοστεί και αντιστρόφως, δηλ. αν μειωθεί κατα μία ποσοστιαία  μονάδα η υγρασία, η διάρκεια συντήρησης διπλασιάζεται. Όσον αφορά υγρασία σε ποσοστό 13% , η ανάπτυξη μούχλας  και η αυξανόμενη θερμοκρασία λόγω αυτής προκαλούν μια δυσανάλογα υψηλή μείωση της βλαστικότητας.

Για μας, το πρωταρχικό είναι η βρωσιμότητα και όχι η βλαστικότητα .Παρ’ όλα αυτά , μπορούμε να θέσουμε αυτές τις τιμές ως βάση. Το σιτάρι , το οποίο πρόκειται να αποθηκευτεί δεν θα πρέπει να έχει πάνω από 13% υγρασία (στην Γερμανία , σιτάρι με υγρασία 14 % θεωρείτε ασφαλές για αποθήκευση , όμως αυτές οι τιμες αναφέρονται για αποθήκευση σε ειδικά σιλό και όχι για αποθήκευση μακράς διάρκειας.). Προφανώς , σε υγρασία 11-12% μπορεί να επιτυχθεί συντήρηση για αρκετά χρόνια λαμβάνοντας υπόψη και τους άλλους παράγοντες ,και ακόμη περισσότερο  αν η αποθηκευση γίνεται σε χαμηλές θερμοκρασίες (max 12 °C ). Υγρασία 10% ή μικρότερη είναι ιδανική για μακράς διάρκειας αποθήκευση , ακόμη και για περίοδο 10 – 30 χρόνων.

Μετρώντας την υγρασία

Ο βαθμός υγρασίας  των σιτηρών μπορεί να μετρηθεί με υγρανσιόμετρα, τα οποία τα προμηθεύεται κανείς από ειδικά καταστήματα ή το internet  και κοστίζουν από 50€ έως μερικές εκατοντάδες ευρώ. Όσο πιο ακριβά  τόσο πιο ακριβείς μετρήσεις παρέχουν. Ένα υγρανσιόμετρο των 50€  για παράδειγμα έχει ας πούμε μια ακρίβεια +/-0,6% για τιμές κάτω από 14% και μετρά την υγρασία σιτηριού , σίκαλης, αραβόσιτου και ρυζιού σε ένα εύρως από 8% έως 20%.

Μειώνοντας την υγρασία

Ένα σακί 25 κιλών σίτου βιολογικής καλλιέργειας το οποίο προμηθεύομαι έχει περίπου συνολικό ποσοστό υγρασίας 12-13%  , αφού το ανοίξω  και το αποθηκεύσω για αρκετές μέρες σε ενα θερμαινόμενο , πολύ ξηρό δωμάτιο , η υγρασία του πέφτει στο 11,5% και μετά από 2-3 εβδομάδες κάτω από το 10%. Για να επισπεύσουμε την διαδικασία αποξήρανσης θα μπορούσαμε , αν ήταν αναγκαίο , ακόμη και να απλώσουμε το σιτάρι στο πάτωμα.

Πολύ αξιόπιστη, αν και κατα κάπιο τρόπο χρονοβόρα , είναι η αποξήρανση με αφυγραντικούς παράγοντες. Αυτοί απορροφούν την υγρασία του περιβάλλοντος . Αν, δηλαδή τοποθετηθούν σε ένα αεροστεγές σακί με καλαμπόκι , τότε αφυδατώνουν το καλαμπόκι. Για αυτό όμως χρειάζεται μια αρκετά μεγάλη ποσότητα . Για παράδειγμα : Θέλουμε να μειώσουμε την υγρασία 20 κιλών καλαμποκιού από το 15% στο 10%. Πολλαπλασιάζοντας το βάρος των 20 κιλών με το ποσοστό της υγρασίας 15%  προκύπτει ότι η αρχική αναλογία του νερού 20κιλ x 15% = 3κιλ νερού (ή 3 λίτρα νερού). Από αυτό , τώρα εμείς θέλουμε να αφυδατώσουμε το ένα τρίτο ( από 15% σε 10%), δηλαδή 1 λίτρο νερού. Οι στεγνοί αφυγραντικοί παράγοντες μπορούν να  απορροφήσουν περίπου το 40% του βάρους τους σε νερό, άρα θα χρειαστούν τουλάχιστον 2,5 κιλά από αυτούς για να απορροφήσουν 1 λίτρο νερού ( στην Ευρώπη ο υπολογισμός γίνεται σε αφυγραντικές μονάδες TME. Τα 2,5 κιλά συνήθως αντιστοιχούν σε 80 ΤΜΕ). Ο αφυγραντικός παράγοντας (πχ silica gel) τοποθετημένος σε μια αδιαπέραστη σακούλα  θα πρέπει να τοποθετηθεί σε αεροστεγές δοχείο μαζί με τους σπόρους και μετά απο περίπου 1-2 εβδομάδες  κορεσμένος πλέον  θα πρέπει να αφαιρεθεί και το αποξηραμένο καλαμπόκι ( που μετά από μια μέτρηση ελέγχου) θα πρέπει να επανασφραγιστεί και να αποθηκευτεί λαμβάνοντας υπόψη και τους άλλους παράγοντες , που αναφέραμε.

Παρεπιπτόντως , αρκετοί αφυγραντικοί παράγοντες είναι επαναχρησιμοποιήσιμοι αφού θερμαίνοντας τους σε έναν φούρνο και στεγνώνοντας τους επαναενεργοποιούνται.

Σε περίπτωση μεγάλων όγκων καλαμποκιού είναι θεμιτό να αποταθείτε, για την αποξήρανση τους , σε επαγγελματίες, οι οποίοι έχουν  μεγάλα ξηραντήρια.

2. Η Θερμοκρασία

Σαν βασική αρχή ισχύει : όσο χαμηλότερη η θερμοκρασία αποθήκευσης τόσο μεγαλύτερη διάρκεια συντήρησης . Σύμφωνα με έναν άλλο κανόνα του Harrighton η ανθεκτικότητα των σπόρων διπλασιάζεται με κάθε αντίστοιχη μείωση της θερμοκρασίας κατά 5,6 °C σε ένα έυρος από 0°C  έως 50°C . Αυτός ο κανόνας απαιτεί σταθερή υγρασία και είναι ένας γενικός κανόνας . Αν η υγρασία είναι κάτω από 14% ,  τότε η ανθεκτικότητα δεν επηρεάζεται από θερμοκρασίες κάτω από το μηδέν , αφού ο παγετός δεν έχει καταστροφικά αποτελέσματα.

Αν για παράδειγμα σκληρό σιτάρι αποθηκευτεί σε θερμοκρασία περίπου 20°C  (δηλ θερμοκρασία δωματίου) με βαθμό υγρασίας γύρω στο 10% ,απουσία οξυγόνου και λαμβάνοντας υπόψη και τους άλλους παράγοντες , τότε μια διάρκεια συντήρησης 8-12 χρόνων μπορεί επιτυχθεί. Αν μειωθεί η θερμοκρασία μειωθεί απο  20 °C  σε 10°C  , αυτό θα επιμηκύνει την παραπάνω διάρκεια κατά πολλά χρόνια.

Οι τιμές του παρακάτω πίνακα βασίζονται στην υπόθεση ότι καλαμπόκι με υγρασία 10% αποθηκεύεται απουσία οξυγόνου σε αεροστεγές και υδατοστεγές δοχείο σε σκοτεινό χώρο. Η εμπειρια έχει δείξει ότι διάρκεια ζωής τουλάχιστον 10 ετών μπορεί να επιτευχθεί με αποθήκευση σε σταθερή θερμοκρασία περί τους 21°C . Αν λοιπόν εφαρμόσουμε τον κανόνα του Harrighton που δεν αναφέρεται βασικά στην γενική διάρκεια ζωής του σπόρου αλλά περισσότερο στην ανθεκτικότητα της βλαστικής ικανότητας του , έχουμε τις παρακάτω τιμές:

Θερμοκρασία		Έτη
4,2°C		40
9,8°C		30
15,4°C		20
21°C		10
26,6°C		5
32,2°C		2,5
37,8°C		1,25

Οι παραπάνω τιμές δεν μπορεί να θεωρηθούν παράλογες. Υπάρχουν αρκετές αναφορές σχετικά με καλαμπόκι αποθηκευμένο για πάνω από 10 χρόνια και το οποίο τεκμηριώθηκε από εργαστηριακά αποτελέσματα ως απολύτος βρώσιμο.

Αν, αγνοήσουμε , προς στιγμή , την τεχνητή ψύξη με την έννοια του ψυγείου ή της κατάψυξης , επιτυγχάνουμε της χαμηλότερες θερμοκρασίες όταν αποθηκεύουμε κάτω από την γη, για παράδειγμα δηλαδή σε ένα υπόγειο. Σε κτίρια προφανώς οι πιο ψυχροί χώροι είναι οι βορινοί.

Επίσης , πρέπει να αναφέρουμε ότι όχι μόνο η θερμοκρασία αλλά και η συχνότητα και το έυρος των τυχόν διακυμάνσεων της επηρεάζουν τον χρόνο συντήρησης. Η αποθήκευση σε σταθερή θερμοκρασία μεγιστοποιεί των χρόνο ζωής.

3. Η απουσία οξυγόνου

Πριν μερικά χρόνια χρησιμοποιούνταν μια μάλλον χρονοβόρα μεθοδος για την αφαίρεση του οξυγόνου από δοχεία με βασικά είδη διατροφής : Άζωτο το οποίο παροχετεύονταν από τον πάτο του δοχείου αντικαθιστούσαι το οξυγόνο. Με αυτό τον τρόπο το οξυγόνο οδηγούνταν έξω από το δοχείο λίγο λίγο , λόγω του μεγαλύτερου μοριακού του βάρους. Μια άλλη μέθοδος ήταν η εφαρμογή ξηρού πάγου ( στερεο διοξείδιο του άνθρακα ) το οποίο  - όταν τοποθετούνταν κάτω από το καλαμπόκι στο δοχείο – εξαχνώνονταν σε διοξείδιο του άνθρακα το οποίο έσπρωχνε το οξυγόνο προς τα πάνω και έξω από το δοχείο λίγο – λίγο.

 Τελικά, έκαναν την εμφάνιση τους στην συντήρηση των τροφών , οι απορροφητες οξυγόνου (oxygen absorbers). Αυτά τα σακουλάκια , τα οποία είναι ασφαλή για τρόφιμα, στο εξωτερικό τους αποτελούνται από σκόνη σιδήρου η οποία οξυδώνεται δεσμεύοντας έτσι το οξυγόνο του περιβάλλοντος.

Έτσι, οι απορροφητές οξυγόνου(oxygen absorbers) δεν αντικαθιστούν το οξυγόνο στον αέρα , αλλά μάλλον το δεσμεύουν. Σε ένα κλειστό δοχείο αυτό δημιουργεί κάποιο κενό αέρος , σε αντίθεση με την παραπανω μέθοδο του αζώτου. Το ποσοστό του 21% του οξυγόνου στην ατμόσφαιρα , δεδομένου ότι έχουμε στην διάθεση μας ικανούς απορροφητές , απορροφάτε τελείως.

Στην πραγματικότητα η επιτυχής εφαρμογή των oxygen absorbers υπόκειται και αυτή σε αρκετούς σημαντικούς παράγοντες, παρ’όλα αυτά , προσφέρουν σε μη εμπειρους, απλούς χρήστες μια αληθινά απλή και αποτελεσματική λύση.

Βεβαίως πρέπει να επισημανθεί η ανάγκη χρήσης ενός ανθεκτικού και εύκαμπτου δοχείου, αφού το δημιουργούμενο κενό θα μπορούσε να τραβήξει προς τα μέσα τα τοιχώματα ενός μη σταθερού ή μη εντελώς γεμάτου κουβά / δοχείου. Αυτό σε  μερικές περιπτώσεις μπορεί να οδηγήσει στο σχίσιμο των τοιχωμάτων ή σε παραμορφώσεις που να επηρεάσουν  το καπάκι του και κατ’ επέκταση την στεγανότητα του.

4. Προστασία από την ηλιακή ακτινοβολία

Από την μια το ηλιακό φώς παράγει θερμότητα πράγμα που αντιτίθεται στην επιθυμία μας για χαμηλή θερμοκρασία, και από την άλλη η υπεριώδης ακτινοβολία μπορεί να επηρεάσει την διαρκεια ζωής της τροφής. Ένα σκοτεινό περιβάλλον είναι λοιπον θεμιτό για την μακράς διάρκειας αποθήκευση καλαμποκιού και άλλων παρόμοιων τροφών.

5.  Ένα αεροστεγές και υδατοστεγες (για υδρατμους) δοχείο

Αν έχουμε μειώσει την υγρασία του καλαμποκιού και αφαιρέσει το οξυγόνο από το δοχείο τότε αυτές οι συνθήκες προφανώς πρεπει να διατηρηθούν προκειμενου να είναι εφικτή η μακροχρόνια συντήρηση. Έτσι είναι επιτακτική ανάγκη το δοχείο να είναι αεροστεγες και υδατοστεγές.

Βεβαίως μπορούμε να βάλουμε  το καλαμπόκι σε τενεκέδες ή κουβάδες ή βαρέλια. Αυτές οι επιλογές είναι συνηθισμένες – ακόμη και στην περίπτωση χρήσης απορροφητων οξυγόνου. Στην περιπτωση τενεκέδων θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί και ένα κατάλληλο κλειστικό μηχάνημα. Στην περίπτωση κουβάδων ή βαρελιών θα πρεπει να διασφαλίσω ότι είναι από υλικό ασφαλές για τρόφιμα HPDE (Heavy Duty Polyethylene – Υψηλής Αντοχής Πολυαιθυλένιο) και συνοδεύονται με καπάκια με ελαστικούς δακτυλίους σφράγισης. 

Πηγή: http://shop.conserva.de/epages/es116266.sf/en_GB/?ViewObjectID=14426335

Μετάφραση Σεβαστός 

http://www.ftiaxno.gr/ 

Διαβάστε περισσότερα »»

Πως να παράγετε πλευρώτους στο σπίτι σας με ελάχιστο κόστος.

Ας δούμε μερικές χρήσιμες οδηγίες για  καλλιέργεια πλευρώτους στο σπίτι, με υπόστρωμα από καφέ.

Υλικά:

-2-3 κιλά κατακάθι καφέ (ελληνικού, εσπρέσο ή φίλτρου) - Μπορούμε να προμηθευτούμε αρκετό κατακάθι από κάποια καφετέρια

-προαιρετικά λίγο άχυρο, ροκανίδι ή στέλεχος καλαμποκιού

-3 κουταλιές της σούπας οικοδομικό γύψο

-μυκήλιο πλευρώτους (σπόρος)

-δοχείο εκκόλαψης (το κουβαδάκι από ποπ κορν είναι ιδανικό)

Σπόρο Πλευρώτους μπορούμε να βρούμε σε φυτώρια ( τα περισσότερα έχουν αποξηραμένο σπόρο). Σε αυτήν την περίπτωση ο σπόρος υπολογίζουμε να βγαίνει γύρω στο 10% σε σχέση με τον όγκο του καφέ.

Επίσης μπορούμε να παραγγείλουμε φρέσκο σπόρο από κάποιον παραγωγό πλευρώτους ή να τον παραγγείλουμε από το διαδίκτυο. Σε αυτήν την περίπτωση ο σπόρος υπολογίζουμε να βγαίνει γύρω στο 5% σε σχέση με τον όγκο του καφέ.

Εναλλακτικά μπορούμε να πάρουμε μια ποσότητα(υπολογίζουμε να βγαίνει γύρω στο 15% σε σχέση με τον όγκο του καφέ) μολυσμένο άχυρο από υπόστρωμα πλευρώτους και να το χρησιμοποιήσουμε σαν σπόρο - αυτή είναι και η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε στις φωτογραφίες και που γενικά προτείνεται ως η πιο εύκολη, αποδοτική και φθηνή.

Εκτέλεση:

Βάζουμε το κατακάθι σε ένα δοχείο και προσθέτουμε μια κουταλιά της σούπας οικοδομικό γύψο για κάθε κιλό καφέ (αυτό γίνεται για να ρυθμίσουμε το ph του υποστρώματος) . Μπορούμε να προσθέσουμε λίγο ψιλοκομμένο άχυρο λίγο ροκανίδι από πλατύφυλλα ή ακόμα καλύτερα 2-3 στελέχη καλαμποκιού σε φέτες. (αυτά τα υλικά θα επιτρέψουν στο υπόστρωμα μας να μην είναι τόσο συμπαγές και πυκνό και έτσι ο μύκητας θα εξαπλωθεί πιο γρήγορα) Προσθέτουμε κάποια ποσότητα νερού ώστε το μείγμα να μην είναι στεγνό. Ανακατεύουμε με προσοχή και το βράζουμε για περίπου μισή ώρα. Έπειτα αφήνουμε το μείγμα να κρυώσει και να στραγγίξει. Όταν έρθει σε θερμοκρασία δωματίου και σε ποσοστό υγρασίας γύρω στο 70% (αν το σφίξουμε μια χούφτα καφέ στο χέρι μας να στάζουν λίγες σταγόνες) είναι έτοιμο για την σπορά. - Ανακατεύουμε με καθαρά χέρια τον σπόρο με τον καφέ και τον τοποθετούμε στο δοχείο της εκκόλαψης όπου και θα τον αφήσουμε σφραγισμένο ως το τέλος της συγκομιδής.

Επώαση:

Σκοπός της επώασης είναι να απλωθεί το μυκήλιο σε όλο το υπόστρωμα. Στο στάδιο αυτό η θερμοκρασία του υποστρώματος πρέπει να διατηρείται περίπους στους 25 °C. Έχει βρεθεί ότι πετυχαίνονται καλύτερα αποτελέσματα όταν η επώαση γίνεται στο σκοτάδι. Ο χρόνος επώασης μπορεί να κυμαίνεται από 20 μέχρι 40 ημέρες ανάλογα με το είδος του σπόρου και τις συνθήκες επώασης.

Συγκομιδή:

Σε ένα μήνα περίπου από την σπορά θα αρχίσουν να εμφανίζονται τα πρώτα μανιτάρια. Μαζέψτε τα όταν φτάσουν σε επιθυμητό επίπεδο ή όταν δεν μεγαλώνουν άλλο. Μαζέψτε όλα από την μία τρύπα μονομιάς τραβώντας τα απότομα από το σημείο που φυτρώνουν. Μην χρησιμοποιήσετε μαχαίρι, από το ίδιο σημείο θα ξαναφυτρώσουν μετά από καιρό αφού επαναλάβετε τα ίδια στάδια. Όταν σταματήσει να παράγει μανιτάρια, μην το πετάξετε, αλλά ανακυκλώστε το περιεχόμενο ενσωματώνοντάς το στο χώμα για λίπασμα.

Πηγή: http://www.alekati.gr

http://piperies-agiou-georgiou.blogspot.com/

Διαβάστε περισσότερα »»

Πασχαλινή Διακόσμηση!

Έφτασε και το Πάσχα!  Οι μέρες και οι μήνες περνάνε απίστευτα γρήγορα.. Καλό είναι λοιπόν, αναλόγως την εποχή, να δίνουμε και την αντίστοιχη αίσθηση σπίτι μας. Συνήθως οι αλλαγές, ακόμα και στο σπίτι λειτουργούν ανανεωτικά. Πάμε να δούμε διάφορες ιδέες για το πως θα διακοσμήσετε το σπίτι σας πασχαλινά!

Η γιορτή του Πάσχα, σε αντίθεση με τα Χριστούγεννα, δεν χαρακτηρίζεται από κάποια διακόσμηση, όπως το Χριστουγεννιάτικο δέντρο, το καραβάκι, τον άγιο Βασίλη, τους τάρανδους, τα λαμπιόνια και τόσα άλλα.

Το Πάσχα δεν είναι η γιορτή του καταναλωτισμού, άσχετα αν, όπως και κάθε γιορτή, συνδέεται με αγορές. Παρ’ όλα αυτά το Πάσχα έχει τα δικά του σύμβολα και είναι αυτά που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε για να δώσετε μια πασχαλινή ατμόσφαιρα.

Το Πάσχα φέρνει ουσιαστικά την Άνοιξη, γι’ αυτό καλό θα είναι τα λουλούδια  να κατακλείσουν το σπίτι σας.

Συγκεντρώστε οτιδήποτε θυμίζει Πάσχα, όπως λαγουδάκια, κεριά, σοκολατένια αυγά, πουλάκια και καθετί το έχετε συνδέσει εσείς με το Πάσχα (όπως το φαναράκι που κουβαλάτε το άγιο φως) και κάντε συνθέσεις με αυτά τα αντικείμενα.

Χρησιμοποιήστε αυγοθήκες που έχετε στην κουζίνα σας, τσόφλια αυγών και φυσικά άνθη και δημιουργήστε πρωτότυπες συνθέσεις για το τραπέζι!

Εναλλακτικά, γεμίστε αυγοθήκες με πολύχρωμα καραμελάκια και άνθη από μαργαρίτες ή άλλα λουλούδια που θα βρείτε στη βεράντα σας, για να δώσετε χρώμα & ομορφιά από τη φύση στο τραπέζι των αγαπημένων σας.

Βγάλτε από τα ντουλάπια τα σφηνοπότηρά σας, τοποθετήστε στο κέντρο τους ένα άνθος μαργαρίτας (αφού έχετε αφαιρέσει το κλαδί της), ακουμπήστε προσεκτικά ένα ρεσό στο κέντρο του και δημιουργήστε ένα λουλουδάτο και ατμοσφαιρικό ντεκόρ για κάθε καθείμενο στο τραπέζι.

Γεμίστε μεγάλες γυάλες και γυάλινα βάζα με σοκολατένια αυγά και τοποθετήστε τα στο κέντρο του τραπεζιού για να δώσετε χρώμα και να δημιουργήσετε μία γλυκιά προσμονή για το τέλος του πασχαλινού γεύματος.

Σε ένα μεγάλο βάζο τοποθετήστε μερικά διακοσμητικά κλαδιά και κρεμάστε μερικά διακριτικά ανοιξιάτικα και πασχαλινά στοιχεία. Πολλά από αυτά μπορείτε να τα εξασφαλίσετε, χρησιμοποιώντας και ανακυκλώνοντας παλιά πασχαλινά στολίδια που έχετε στα ντουλάπια σας.

Στολίστε τις πετσέτες που θα τοποθετήσετε στις θέσεις των καλεσμένων σας με κορδέλες και λουλούδια, ή γιατί όχι και με χάρτινα πασχαλινά καρτελάκια που μπορείτε να φτιάξετε μόνοι σας επισημαίνοντας ακόμα και τη θέση του καθενός στο τραπέζι.

Έπειτα βρείτε όσα περισσότερα καλαθάκια μπορείτε. Από ψάθα, από χόρτα, από κλαδιά, χάρτινα, πήλινα. Σκορπίστε τα σε διάφορες γωνίες και μεριές και βάλτε μέσα αυγά. Μπορείτε να τα ζωγραφίσετε μόνοι σας!

Αν στο σπίτι σας υπάρχει συγκεκριμένο χρωματικό μοτίβο, μπορείτε να επιλέξετε αντικείμενα που να ταιριάζουν με τα χρώματά σας!

Βάλτε στην είσοδο του σπιτιού δύο μεγάλα φυτά με ανοιξιάτικα άνθη ή προσθέστε δύο μεγάλες συνθέσεις από ψηλά κλαδιά και ξύλινα αβγά που θα δέσετε καλά για να μην τα πάρει ο αέρας. 

Προσθέστε στον κήπο δαυλούς, πολύχρωμα πήλινα δοχεία, ξύλινα σκαμνάκια με χρωματιστούς δίσκους, και πιθανά ένα κιόσκι ή τέντα που θα κάνει την πασχαλινή γιορτή ακόμα πιο απολαυστική.

Δέστε παντού καρό πασχαλινές κορδέλες σε κόκκινο, πράσινο, κίτρινο ή άλλο φανταχτερό χρώμα. Φτιάξτε πλούσιους φιόγκους γύρω από γυάλινα και πήλινα δοχεία, σουπιέρες, μαχαιροπίρουνα και βάσεις κεριών. 

Για τα παιδιά, Πάσχα σημαίνει διακοπές και φυσικά σοκολάτα!! 
Ξεκινήστε λοιπόν, χρησιμοποιώντας τη σοκολάτα ως βασικό στοιχείο διακόσμησης για το Πάσχα.

Βάλτε σ’ ένα όμορφο καλάθι μερικά σοκολατένια αυγά και φυλάξτε τα για να τα προσφέρετε στους φίλους, που θα σας επισκεφθούν αυτές τις μέρες.

Βάλτε και τα παιδιά σας μέσα σ’ αυτό το παιχνίδι!

Καθίστε μαζί να βάψετε τ’ αυγά, προτρέψτε τα να τα ζωγραφίσουν ή να τους κολλήσουν χαλκομανίες και μετά να φτιάξουν τις δικές τους δημιουργίες σε καλάθια, που το Πάσχα θα τα δωρίσουν σε αγαπημένα τους πρόσωπα. Ο παππούς και η γιαγιά ή η νονά που θα φέρει τη λαμπάδα θα το καταευχαριστηθούν ! 

Πολλά επίσης πασχαλινά διακοσμητικά θέματα, είναι συνδεδεμένα με τα ζώα. Παραδοσιακά, το κουνέλι, το αρνί και το νεογέννητο κοτοπουλάκι είναι τα πιο χαρακτηριστικά, που η εικόνα τους συνειρμικά οδηγεί στο Πάσχα. Το καθένα, έχει το δικό του διαφορετικό συμβολισμό.

Το κουνέλι συμβολίζει την αφθονία, το αρνί την αθωότητα ανάμεσα στα πρόβατα και ο νεοσσός συμβολίζει τη νέα ζωή. Κουβεντιάστε αυτές τις έννοιες με τα παιδιά σας και αφήστε την φαντασία τους να δημιουργήσει μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο. 
Όπως είπαμε και πιο πάνω, το Πάσχα είναι συνυφασμένο με τον ερχομό της άνοιξης και φυσικά χαρακτηρίζεται από τα δικά του λουλούδια, όπως η πασχαλιά, οι μαργαρίτες και οι κρίνοι!

Καλό Πάσχα!

http://petitemaisonblog.blogspot.com/ 

Διαβάστε περισσότερα »»

Πώς να διακοσμήσετε Μεγάλους Χώρους!

Έχετε έναν μεγάλο χώρο στο σπίτι;
Τα μεγάλα δωμάτια θέλουν προσεκτική διακόσμηση ώστε να γίνουν λειτουργικά και φιλόξενα. Δεν είναι λίγα τα σύγχρονα σπίτια που έχουν έναν πολύ μεγάλο χώρο, ψηλοτάβανο και με μεγάλα ανοίγματα.

Όλοι ονειρευόμαστε έναν τέτοιο χώρο στο σπίτι μας, όμως όταν έρχεται η στιγμή να διακοσμήσουμε ένα τέτοιο δωμάτιο, το μέγεθός του μας τρομάζει και συνειδητοποιούμε ότι η διακόσμηση του είναι μάλλον ένας γρίφος για «δυνατούς λύτες». Ας δούμε λοιπόν μερικές βασικές αρχές, που θα πρέπει να ακολουθήσετε αν η τύχη σας έχει χαμογελάσει και το σπίτι σας διαθέτει έναν μεγάλο χώρο.

Διαίρει και βασίλευε!

Σκεφθείτε ποιες δραστηριότητες της οικογένειας θα πραγματοποιούνται σ’ αυτόν τον χώρο και χωρίστε τον σε ζώνες. Φανταστείτε ένα χώρο όπου θα μαζεύεστε όλοι και θα συζητάτε ή θα χαλαρώνετε, γύρω από το τζάκι, το απόγευμα μιας συνηθισμένης μέρας. Ένα ζευγάρι πολυθρόνες και ένας μικρός καναπές μπορούν να δημιουργήσουν μια τέτοια φιλόξενη γωνιά. 
Μια άλλη ζώνη μπορεί να αποτελεί εστία διασκέδασης της οικογένειας. Σ’ αυτόν τον χώρο θα βρίσκεται η τηλεόραση και ένας μεγάλος γωνιακός καναπές. 
Ο χώρος του φαγητού μπορεί να ενταχθεί επίσης σ’ αυτό το μεγάλο δωμάτιο. Ένα μεγάλο τραπέζι με καρέκλες θα φιλοξενήσει τα καθημερινά γεύματα της οικογένειας και επιπλέον θα συγκεντρώσει τους φίλους και τα παιδιά για να παίξετε επιτραπέζια ή χαρτιά. 
Οι ζώνες που θα δημιουργήσετε στο μεγάλο αυτό δωμάτιο θα δώσουν το «στίγμα» των οικογενειακών σας συνηθειών και της προσωπικότητάς σας. 

Χαλιά!
Ενοποιήστε τις διαφορετικές ζώνες του μεγάλου χώρου, χρησιμοποιώντας χαλιά που ενώ έχουν διαφορετικά σχέδια ή ακόμα και διαφορετικό στιλ, ωστόσο κινούνται σε παρεμφερείς χρωματικούς τόνους. Ένα ξύλινο δάπεδο αποτελεί την ιδανικότερη βάση για αυτό το «πάντρεμα» των ζωνών. 

Χρώμα!
Οι σκούρες αποχρώσεις κάνουν ένα δωμάτιο να δείχνει μικρότερο. Σε ένα πολύ μεγάλο δωμάτιο κάτι τέτοιο μπορεί να αποδειχθεί σωτήριο. Είναι η ευκαιρία σας να χρησιμοποιήσετε εκείνες τις βαθιές αποχρώσεις, που θαυμάζατε στα χρωματολόγια αλλά, δεν τολμούσατε να χρησιμοποιήσετε σε μικρότερα δωμάτια. Επίσης αν το δωμάτιο είναι ψηλοτάβανο, μια σκούρα απόχρωση θα κάνει τον χώρο να αποκτήσει πιο «φιλόξενες» διαστάσεις. 

Έπιπλα!
Η επιλογή του μεγέθους των επίπλων πρέπει να γίνει με γνώμονα το μέγεθος του χώρου. Στους μεγάλους χώρους ταιριάζουν μεγάλοι καναπέδες, ψηλές βιβλιοθήκες και σκούρο ξύλο. Αν έχετε ένα ζευγάρι βιβλιοθήκες ή ένα έπιπλο με ράφια χωρίς πλάτη, δοκιμάστε να τα χρησιμοποιήσετε σας διαχωριστικά του χώρου, τοποθετώντας τα στη μέση του δωματίου, κάνοντάς τα «τοίχο» ανάμεσα σε δύο ζώνες.

Επίσης μεγάλα πουφ μπορούν να μετακινηθούν από την μία ζώνη στην άλλη για να προσφέρουν έξτρα θέσεις ή να χρησιμοποιηθούν σαν επιπλέον βοηθητικά τραπέζια για καφέ.
Κοντά σε κάθε καναπέ ή πολυθρόνα θα πρέπει να φροντίσετε να υπάρχει κάποιο τραπεζάκι για να μπορούν να ακουμπούν οι καλεσμένοι σας το ποτήρι ή το φλιτζάνι του.
Επίσης κοντά στις βιβλιοθήκες μπορείτε να δημιουργήσετε γωνιές διαβάσματος, με μπερζέρες και μικρά τραπεζάκια. Μην παραλείψετε να «εφοδιάσετε» αυτές τις γωνιές με ικανοποιητικό φωτισμό από μια καλόγουστη λάμπα διαβάσματος.
Αποφύγετε τους μεγάλους καθρέπτες και τα γυάλινα τραπέζια καθώς θα προσθέσουν έξτρα μέγεθος στο χώρο.

Υφάσματα και αξεσουάρ!

Οι μεγάλοι χώροι, σας δίνουν την πολυτέλεια να παίξετε με πιο «βαριά» υφάσματα. Βελούδο, ταπισερί και δέρμα, ταιριάζουν ιδανικά σε μεγάλους χώρους, καθώς μπορούν να αναδείξουν την πολυτέλειά τους χωρίς να κινδυνεύει ο χώρος να μην τα αντέξει. Φροντίστε μόνο να παίξετε και πάλι με παρόμοιες αποχρώσεις, διαλέγοντας διαφορετικό υλικό για κάθε ζώνη.
Ένα ζεστό σενίλ για τον χώρο του καθιστικού, δέρμα για τις πολυθρόνες στις γωνιές διαβάσματος ή στο χώρο της τηλεόρασης και μια μπερζέρα από ρομαντική ταπισερί κοντά στο τζάκι.
Αν το budget σας είναι περιορισμένο, μην ξοδέψετε σε πρώτη φάση πολλά χρήματα για ριχτάρια, μαξιλάρια και πίνακες, αυτά μπορείτε να τα συμπληρώνετε σιγά σιγά στο πέρασμα του χρόνου. Εκείνο που θα πρέπει να εστιάσετε είναι να γεμίσετε τον χώρο με τα βασικά έπιπλα που θα δώσουν τον βασικό χαρακτήρα στο χώρο και θα κάνουν την οικογένεια και τους καλεσμένους σας , να τον αγαπήσουν και να αισθανθούν άνετα μέσα σ’ αυτόν.

Πηγή: 10deco-interior.blogspot.com
http://petitemaisonblog.blogspot.com/2012/03/blog-post_23.html 

Διαβάστε περισσότερα »»

Το κεντρικό μπάνιο ενός σπιτιού τοποθετείται όσο πιο κοντά γίνεται στα υπνοδωμάτια και συνήθως σε διαδρόμους που ενώνουν τους χώρους ύπνου με αυτούς που χρησιμοποιούνται την ημέρα. Η ύπαρξη ενός w.c. που προορίζεται για τους επισκέπτες εξαρτάται από το μέγεθος του σπιτιού και η σωστή του θέση είναι πάντοτε κοντά στους χώρους υποδοχής. Τέλος, στα μεγάλα σπίτια με αρκετά δωμάτια συνηθίζεται το κεντρικό υπνοδωμάτιο να περιλαμβάνει και ένα μπάνιο με μοναδική πρόσβαση από το δωμάτιο αυτό.

Διαβάστε παρακάτω για τα σημεία που πρέπει να προσέξετε!

ΗΛΕΚΤΡΙΚΗ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Ο κανονισμός που αφορά τις Εσωτερικές Ηλεκτρικές Εγκαταστάσεις (Ε.Η.Ε.) περιέχει ειδικές προβλέψεις για τους «υγρούς χώρους», που πρέπει να ακολουθηθούν κατά γράμμα από τον έμπειρο ηλεκτρολόγο που θα αναλάβει την ηλεκτρολογική εγκατάσταση ενός μπάνιου. Σε κάθε περίπτωση, καλό είναι να έχουμε υπόψη πως ποτέ οι αγωγοί  ηλεκτρικού ρεύματος δεν τοποθετούνται στο δάπεδο, αλλά μέσα από το επίχρισμα ή την επένδυση των τοίχων, ότι όλα τα φωτιστικά σώματα θα πρέπει να είναι στεγανά, δηλαδή ειδικά για μπάνιο, και να μη τοποθετούνται κοντά στη μπανιέρα ή τη  ντουζιέρα. Τέλος διακόπτες και πρίζες θα πρέπει να είναι γειωμένοι και εκτός μπάνιου αλλά αν για κάποιους λόγους βρίσκονται εντός, οι μεν διακόπτες θα πρέπει να απέχουν το λιγότερο 1.50μ. από οποιαδήποτε πηγή νερού και οι πρίζες να έχουν οπωσδήποτε καπάκι.

ΥΔΡΑΥΛΙΚΗ  ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Χρειάζεται μεγάλη προσοχή και ειδικευμένους τεχνίτες. Για να αποφύγετε  προβλήματα που μπορεί να σας κοστίσουν πολύ ακριβά, επιλέξτε υλικά αρίστης ποιότητας τόσο για τη αποχέτευση όσο και για τις παροχές του νερού.

ΔΑΠΕΔΟ – ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ

Από κεραμικό πλακάκι, μάρμαρο, γρανίτης, βότσαλο, ψηφίδα, ξύλο, οποιαδήποτε κι αν είναι η επιλογή σας, φροντίστε τα υλικά του δαπέδου και των επενδύσεων του μπάνιου σας να είναι αντιολισθητικά και να καθαρίζονται εύκολα.

Αποφύγετε τις εναλλαγές ύψους, δηλαδή τα σκαλιά μέσα στο μπάνιο, γιατί όσο ενδιαφέροντα στοιχεία κι αν αποτελούν,  παραμένουν εξαιρετικά επικίνδυνα.

ΦΩΤΙΣΜΟΣ

Η εμφάνιση, η λειτουργικότητα και η ασφάλεια του μπάνιου βελτιώνονται εντυπωσιακά όταν αυτό είναι σωστά φωτισμένο. Τα μέτρια και τα μεγάλα μπάνια χρειάζονται σαφώς περισσότερες πηγές φωτισμού, ώστε όλα τα σημεία τους να φωτίζονται ικανοποιητικά, αντίθετα με τα μικρά όπου μπορεί να αρκεί ένα κεντρικό φως. Ένας σημαντικός παράγοντας  που θα επηρεάσει σημαντικά την ποιότητα φωτισμού του μπάνιου μας και που θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη, είναι το χρώμα των επενδύσεων. Όσο πιο σκούρες είναι οι επενδύσεις των τοίχων μας τόσο περισσότερο φως θα χρειαστούμε.

Ο φυσικός κι ο τεχνητός φωτισμός πρέπει να συνδυάζονται σωστά ώστε να μη δημιουργούνται επικίνδυνες σκιές, αλλά και το τελικό αποτέλεσμα να μην είναι εκτυφλωτικό. Η κατασκευή ψευδοροφής για την ομαλή κατανομή των φωτιστικών σωμάτων (όπου βέβαια δεν είναι αναγκαία η ύπαρξη παταριού) και η χρήση ροοστάτη θα δώσουν τις λύσεις ανάλογα με την ώρα και τη χρήση του χώρου. Τέλος ας μη ξεχνάμε τον τοπικό φωτισμό, δεξιά και αριστερά του καθρέφτη, που θεωρείται απαραίτητος για όλες τις εργασίες που γίνονται μπροστά από το νιπτήρα.

ΕΞΑΕΡΙΣΜΟΣ

Ο χώρος του μπάνιου υποφέρει από δύο παράγοντες: την υγρασία και τις μυρωδιές. Για τους λόγους αυτούς ο καλύτερος τρόπος αερισμού του είναι ο φυσικός, δηλαδή ένα παράθυρο που θα επιτρέπει την είσοδο του αέρα μέσα στο χώρο. Το παράθυρο αυτό θα πρέπει να ανοίγει εύκολα και ανεμπόδιστα, ενώ ιδανική είναι η περίπτωση να διαθέτει και μηχανισμό ανάκλησης, που επιτρέπει την ανανέωση του αέρα χωρίς να χρειάζεται να ανοίξει τελείως. Στην περίπτωση που ένα μπάνιο δε έχει τη δυνατότητα φυσικού αερισμού, τότε υποχρεωτικά θα πρέπει να προβλέπεται ένα μηχανικό σύστημα με τουλάχιστον ένα εξαεριστήρα.

ΘΕΡΜΑΝΣΗ

Τα σώματα καλοριφέρ που προορίζονται για το μπάνιο έχουν εξελιχθεί πολύ τα τελευταία χρόνια, όσον αφορά στο σχεδιασμό τους. Κομψά και καλόγουστα, δεν καταλαμβάνουν πολύ χώρο, ενώ μπορούν να λειτουργήσουν και σαν διακοσμητικό στοιχείο, αλλά και ως αξεσουάρ για το κρέμασμα πετσετών. Αν για κάποιους λόγους δεν υπάρχει η δυνατότητα καλοριφέρ, η αγορά διαθέτει ειδικά θερμαντικά σώματα που λύνουν το πρόβλημα του κρύου με πολύ άμεσο και αποτελεσματικό τρόπο.

ΑΠΟΘΗΚΕΥΤΙΚΟΙ ΧΩΡΟΙ

Αν και παλαιότερα δεν προβλέπονταν στο σχεδιασμό, σήμερα έχει αναγνωριστεί η αναγκαιότητά τους , με αποτέλεσμα να μπορεί κανείς να βρει στην αγορά ή να παραγγείλει, κομψά έπιπλα σε διάφορες διαστάσεις και καλαίσθητες λύσεις προσθέτοντας στυλ και ζεστασιά στο χώρο. Ράφια και κρεμαστά ντουλάπια λειτουργούν συμπληρωματικά εξασφαλίζοντας εύκολη πρόσβαση στα απαραίτητα, όπως πετσέτες, σαμπουάν, σαπούνια, καλλυντικά, απορρυπαντικά ή το φαρμακείο του σπιτιού. Τέλος, κάποια έπιπλα προβλέπουν και ειδικούς χώρους για τα άπλυτα, μια σωτήρια λύση τόσο από πρακτικής όσο και από αισθητικής άποψης.

Πηγή: thedecopages.gr
http://petitemaisonblog.blogspot.com/ 

Διαβάστε περισσότερα »»