Στην Ματαράγκα Καρδίτσας, 120 παραγωγοί ελληνικών υπερτροφών πρωτοτυπούν

Τους τελευταίους έξι μήνες, οι 120 παραγωγοί-μέλη του Συνεταιρισμού «Εύκαρπον Hellenic Super-Foods» –του πρώτου, εν Ελλάδι, συνεταιρισμού παραγωγής φρέσκων υπερτροφών– όχι μόνο «σήκωσαν το γάντι» που τους πέταξε η κρίση, αλλά επέστρεψαν την πρόκληση, κερδίζοντας μια πανελλήνια και πανευρωπαϊκή πρωτιά.

Το «Eύκαρπον» έγινε ο πρώτος συνεταιρισμός παραγωγής φρέσκων υπερτροφών, που καθετοποίησε τις παραγωγικές του δυνάμεις, εισερχόμενος στον τομέα της μεταποίησης με ιδιόκτητο εργοστάσιο επεξεργασίας.

Έτσι, στη Ματαράγκα Καρδίτσας, έχει ανάψει ένα ιδιαίτερα παραγωγικό φουγάρο, αφού η μονάδα του Συνεταιρισμού έχει πετύχει κάτι το οποίο –ακόμη και για μεγάλους ομίλους– θα αποτελούσε επιχειρηματικό θαύμα: μέσα σε μόλις έξι μήνες λειτουργίας δημιούργησε 24 κωδικούς καινοτόμων προϊόντων, όπως μαρμελάδες και αφυδατωμένα superfoods, με πρώτη ύλη τέσσερις υπερτροφές, γκότζι μπέρι, αρρώνια, ιπποφαές και μύρτιλο, που καλλιεργούνται στην ελληνική γη, και ετοιμάζεται να λανσάρει άλλους 17.



Σε μια συγκυρία κατά την οποία η Ελλάδα –συχνά– «δεν τρώγεται με τίποτα» στην καθημερινότητά της, το «Εύκαρπον» φιλοδοξεί, εντός του 2017, να στρώσει το τραπέζι στην εγχώρια και διεθνή αγορά με την ελληνική διατροφή στα καλύτερά της: μπάρες δημητριακών, χυμούς, μαρμελάδες χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη, tea drinks και αφεψήματα, με πρώτη ύλη εγχωρίως παραγόμενες υπερτροφές, καρπό δουλειάς μιας Ελλάδας που κάνει την έκπληξη, και μάλιστα, σε αχαρτογράφητα –μέχρι πρόσφατα– χωράφια, αυτά των λεγόμενων superfoods.

Μονόδρομος

Τα ίδια τα μέλη του συνεταιρισμού, πάντως, κάθε άλλο παρά σε επιχειρηματικά θαύματα πιστεύουν. Γνωρίζουν ότι δεν αρκεί να έχεις ένα όραμα, όπως είχαν οι ίδιοι να υποκαταστήσουν τις εισαγόμενες και αμφιβόλου ποιότητας υπερτροφές με ελληνικές, οργανώνοντας τέσσερις νέες καλλιέργειες κυριολεκτικά από το μηδέν, αν δεν έχεις την επιμονή και το «στομάχι» να το κάνεις πράξη. «Στον συνεταιρισμό έχουμε ένα moto: “αυτή η επιχείρηση είναι καταδικασμένη ή να πετύχει ή να πετύχει», λέει στην «YX» ο 51χρονος –πολιτικός μηχανικός στο επάγγελμα και από τους πρώτους παραγωγούς της ομάδας– πρόεδρος του «Εύκαρπον», Κωνσταντίνος Κωτσιόπουλος, εξηγώντας ότι για τα μέλη είναι μονόδρομος να κερδίσουν το στοίχημα που έβαλαν προ τετραετίας εισερχόμενοι στη νέα καλλιέργεια. «Ως επιστέγασμα μιας ομαδικής προσπάθειας, καταφέραμε να καθετοποιήσουμε την παραγωγή και να καρπωθούμε οι ίδιοι την υπεραξία του προϊόντος που καλλιεργούμε», σημειώνει ο ίδιος.

Αναφερόμενος στα επόμενα βήματα του Συνεταιρισμού, ο οποίος σήμερα αριθμεί 120 μέλη που καλλιεργούν 650 στρέμματα σε 19 νομούς της χώρας, στέκεται ιδιαίτερα στο εξαγωγικό άνοιγμα, τονίζοντας, ωστόσο, ότι θα είναι απόλυτα μεθοδευμένο: «Δεν θέλουμε να τρέξουμε, αν δεν είμαστε σίγουροι ότι έχουμε κάνει την κατάλληλη προπόνηση. Θέλουμε να είμαστε απόλυτα συνεπείς στις υψηλές απαιτήσεις διεθνών εμπορικών εταίρων, σε επίπεδο ποσοτήτων, διατηρώντας, ταυτόχρονα, υψηλά τα ποιοτικά στάνταρντς».

Εφαρμόζοντας ήδη μια σειρά από καινοτομίες, όπως συστήματα ιχνηλασιμότητας από το χωράφι στο ράφι, το «Εύκαρπον» υπόσχεται, παράλληλα, νέες προϊοντικές εκπλήξεις, αφού βρίσκεται σε επαφές με εκπαιδευτικά και ερευνητικά ιδρύματα, ώστε να δώσει ακόμη μεγαλύτερη υπεραξία στον καρπό των κόπων των μελών του.

Εν αρχή ην…

Τον θεμέλιο λίθο για τον συνεταιρισμό έβαλε το 2011 μία ομάδα γεωπόνων, με επικεφαλής τον Γιάννη Γαλάτουλα –μέχρι πρότινος πρόεδρο και μέλος σήμερα του «Εύκαρπον Hellenic Super-Foods»– που οραματίστηκε έναν νέο τρόπο ανάπτυξης της υπαίθρου με βάση τις υπερτροφές. Ο Συνεταιρισμός φύτεψε το πρώτο στρέμμα ελληνικού γκότζι μπέρι στη Ματαράγκα Καρδίτσας στα τέλη του ίδιου χρόνου, αποκτώντας νομική μορφή το 2012.

Πλέον, θέτει ως στόχο εντός της τριετίας να αυξήσει σε 1.000 τα καλλιεργούμενα στρέμματα και να πιστοποιήσει το σύνολο της πρωτογενούς και μεταποιητικής παραγωγής ως βιολογικό. Σύμφωνα με τον κ. Κωτσιόπουλο, ο συνεταιρισμός, αξιοποιώντας όλες τις χρηματοδοτικές δυνατότητες προσπαθεί να καταστήσει την παραγωγή πιο ελκυστική για τους νέους αγρότες, που θα συμμεριστούν το όραμά του και θα θελήσουν να εισέλθουν στην καλλιέργεια. Στην ερώτησή μας αν υπήρξε στην πορεία του συνεταιρισμού μια ενιαία συνταγή επιτυχίας, ο σημερινός πρόεδρος του «Εύκαρπον» απαντά: «το στοίχημά μας ήταν οι συνέργειες και η ομαδική δουλειά. Καταφέρνουμε να συνεργαστούμε, συγκεράζοντας διαφορετικές κουλτούρες και όνειρα, κάτω από ένα κοινό σκοπό, στα πρότυπα μιας οργανωμένης συνεταιριστικής επιχείρησης, όπου ο παραγωγός-γεωπόνος είναι και έμπορος των καρπών του».

Ελληνικό γκότζι μπέρι στη Σαουδική Αραβία

Η απόκτηση παραγωγικής βάσης δίνει στον συνεταιρισμό τη δυνατότητα να προσθέσει όχι μία, αλλά μια σειρά από φωτεινές πινελιές στο γκρίζο εθνικό μας κάδρο: το 2017 θα σηματοδοτήσει την προώθηση των προϊόντων του στις αγορές του εξωτερικού. Ήδη, η διοίκηση του συνεταιρισμού καλλιεργεί το εξαγωγικό κανάλι, με δειγματοληπτικές εξαγωγές σε Σαουδική Αραβία, Γερμανία, Σουηδία και Ρωσία.

Επί ελληνικού εδάφους, ο συνεταιρισμός, που έχει από το καλοκαίρι του 2013 παρουσία με φρέσκο προϊόν στα ράφια του λιανεμπορίου, μεθοδεύει τοποθέτηση και των μεταποιημένων προϊόντων πανελλαδικά σε αλυσίδες σούπερ μάρκετ, καταστήματα βιολογικών και delicatessen. Παράλληλα, επιχειρεί να «παντρέψει» τον τουρισμό, τη γαστρονομία και την αγροδιατροφή, φέρνοντας στο πρωινό ξένων επισκεπτών και στην… κατσαρόλα Ελλήνων και διεθνών σεφ καινοτόμα προϊόντα με βάση superfoods made in Greece.

ΕΔΩ Η ΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥΣ:http://www.efkarpon.com/portal/

ΠΗΓΗ:http://www.ypaithros.gr/

Διαβάστε περισσότερα »»

Μικραίνει και μοιράζεται σε λιγότερα χέρια η πίτα της αγροτικής παραγωγής (infographic)

Mπόλικη τροφή για προβληματισμό, αλλά ελάχιστα… χριστουγεννιάτικα δώρα για τους αγρότες επιφύλασσε το «Συνέδριο για τις Προοπτικές του Αγροτικού Τομέα», που διοργάνωσε το διήμερο 6-7 Δεκεμβρίου στις Βρυξέλλες η Κομισιόν.

Η εκδήλωση, στην οποία έδωσαν το παρών τα πλέον υψηλόβαθμα στελέχη της Επιτροπής –μεταξύ των οποίων ο πρόεδρος, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, και ο επίτροπος Γεωργίας, Φιλ Χόγκαν–, συνοδεύτηκε από τη δημοσιοποίηση των μεσοπρόθεσμων προβλέψεων της Κομισιόν για το γεωργικό εισόδημα και τις αγορές βασικών αγροτικών προϊόντων, με τη γενική εικόνα, ωστόσο, που προκύπτει από αυτές κάθε άλλο παρά ευχάριστη να είναι για την πλειονότητα των Ευρωπαίων παραγωγών.

Μεταξύ άλλων, οι προβολές της Επιτροπής αποτυπώνουν την τάση συγκέντρωσης των εκμεταλλεύσεων σε ολοένα και λιγότερα χέρια, την ώρα που το πραγματικό εισόδημα που καλούνται να «μοιραστούν» οι Ευρωπαίοι αγρότες μειώνεται ως αποτέλεσμα της αύξησης του κόστους παραγωγής και των πιέσεων που υφίστανται οι τιμές των περισσότερων αγροτικών εμπορευμάτων.

Ειδικότερα, σύμφωνα με την Κομισιόν, το πραγματικό αγροτικό εισόδημα ανά μονάδα εργασίας αναμένεται να αυξηθεί σε ποσοστό 1% τη δεκαετία 2016-2026 στις 15 παλαιότερες χώρες της ΕΕ (ΕΕ-15) και να μειωθεί 5% στις 13 νεότερες (ΕΕ-13), αυτές δηλαδή που εντάχθηκαν μετά το 1995. Το πρόσημο για το σύνολο της ΕΕ είναι οριακά θετικό, ωστόσο, όπως παραδέχεται η Κομισιόν, αυτό οφείλεται κυρίως στη διαρκή μείωση του αριθμού των απασχολουμένων στο αγροτικό επάγγελμα. Κάτι που, με τη σειρά του, αποδίδεται στις «δομικές αλλαγές» που συντελούνται στην ευρωπαϊκή γεωργία, οι οποίες έχουν να κάνουν με το –μικρό– μέγεθος των εκμεταλλεύσεων και τη –μεγάλη– ηλικία πολλών Ευρωπαίων αγροτών.



Σε αντίθεση με το εισόδημα ανά μονάδα εργασίας, το συνολικό αγροτικό εισόδημα στην ΕΕ εκτιμάται ότι θα συρρικνωθεί κατά 14% την επόμενη δεκαετία, καθώς «ο ρυθμός αύξησης της αξίας της παραγωγής αδυνατεί να παρακολουθήσει τα κόστη», όπως επισημαίνεται χαρακτηριστικά στην έκθεση της Επιτροπής. Αξίζει να σημειωθεί ότι το κόστος παραγωγής ως ποσοστό της αξίας αναμένεται να διαμορφωθεί στο 79% στο τέλος της εξεταζόμενης περιόδου από 76%, που είναι ο μέσος όρος της τριετίας 2014-2016. Η, δε, καθαρή προστιθέμενη αξία της αγροτικής παραγωγής, σε ονομαστικούς όρους, εκτιμάται ότι δεν θα αυξηθεί παραπάνω από 2%.
Χαμηλές πτήσεις για τα σιτηρά, συνέρχεται η αγορά γάλακτος

Πέρα από τα κόστη παραγωγής, το αγροτικό εισόδημα εξαρτάται άμεσα, όπως είναι λογικό, από τις τιμές των προϊόντων, για την πλειονότητα των οποίων, όμως, η Κομισιόν εμφανίζεται μάλλον απαισιόδοξη – με την εξαίρεση της ζάχαρης και, σε μικρότερο βαθμό, κτηνοτροφικών προϊόντων, όπως το κρέας και το γάλα.

Δημητριακά: Η Επιτροπή αναμένει ότι οι αγρότες θα συνεχίσουν να επικεντρώνονται σε βασικές καλλιέργειες όπως το σιτάρι, το καλαμπόκι και το κριθάρι. Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι η ζήτηση θα σημειώσει αύξηση 6% μέχρι το 2026 (κυρίως λόγω του καλαμποκιού, που προορίζεται για κτηνοτροφική χρήση), οι τιμές, εξαιτίας του χαμηλού κόστους της ενέργειας και των γενικότερων πιέσεων στα εμπορεύματα, θα παραμείνουν μεσοπρόθεσμα στα χαμηλά επίπεδα των 160-170 ευρώ/τόνο. Από την εξέλιξη αυτή, εκτιμάται ότι θα βγουν ωφελημένοι οι κτηνοτρόφοι που θα δουν το δικό τους κόστος παραγωγής να μειώνεται, με αποτέλεσμα να αυξηθεί ο αριθμός των εκτρεφόμενων ζώων, αλλά και η παραγωγή κρέατος και γάλακτος.

Στους ελαιούχους σπόρους, από τις καλλιεργούμενες εκτάσεις διαφαίνεται ήδη μια στροφή από την ελαιοκράμβη προς τη σόγια, η οποία, σύμφωνα με την Κομισιόν, αναμένεται να ενταθεί μέσα στην επόμενη δεκαετία, δεδομένης της αβεβαιότητας γύρω από τη νομοθεσία που σχετίζεται με τα βιοκαύσιμα.

Γάλα: H αγορά γαλακτοκομικών ακόμη «συνέρχεται» από το σοκ που προκάλεσαν η κατάργηση των ποσοστώσεων στην ΕΕ τον Απρίλιο του 2015, η πτώση του αγοραστικού ενδιαφέροντος από την πλευρά της Κίνας και η «άνευ προηγουμένου», όπως σημειώνει χαρακτηριστικά η Κομισιόν, αύξηση της παγκόσμιας παραγωγής. Οι τιμές δείχνουν να ανακάμπτουν σταδιακά από το καλοκαίρι του 2016 και η τάση αυτή θα συνεχιστεί και το 2017. Η παραγωγή, την επόμενη δεκαετία, θα αυξηθεί οριακά κατά 1,3%, ποσοστό που όμως αναμένεται να αποδειχθεί αρκετό για να καταστήσει την ΕΕ πρώτη εξαγωγική δύναμη στον κόσμο, ξεπερνώντας τη Νέα Ζηλανδία.

Κρέας: Η αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού και των εισοδημάτων θα ενισχύσει τη ζήτηση για κρέας, με την παγκόσμια κατανάλωση να αναμένεται αυξημένη κατά 13,5% (42,6 εκατ. τόνους) τη δεκαετία 2016-2026. Η παραγωγή βοδινού εκτιμάται ότι θα μειωθεί ελαφρώς φτάνοντας τους 7,5 εκατ. τόνους το 2026, ενώ, αντίθετα, εκείνη του πρόβειου και του κατσικίσιου κρέατος αναμένεται να σταθεροποιηθεί λόγω της ζωηρής ζήτησης, αλλά και των βελτιωμένων περιθωρίων κερδοφορίας που εμφανίζει ο κλάδος. Το χοιρινό «βλέπει» μια αύξηση 1,3% σε επίπεδο ποσοτήτων, ωστόσο οι εξαγωγές προβλέπονται αυξημένες, παίρνοντας ώθηση από τις χαμηλότερες τιμές ζωοτροφών. Οι πιο αισιόδοξες προοπτικές, ωστόσο, αφορούν τον κλάδο των πουλερικών, καθώς το λευκό κρέας κερδίζει διαρκώς έδαφος στις προτιμήσεις των καταναλωτών. Συνεπεία αυτού, αναμένεται μια αύξηση της τάξης του 5% στις παραγόμενες ποσότητες.
http://www.ypaithros.gr/

Διαβάστε περισσότερα »»

Τα Σχολεία του Αγρού: εκπαίδευση γεωργών για βαμβάκι και ρύζι από την άνοιξη του 2015

Στα πλαίσια του έργου «Ανάπτυξη και εφαρμογή μιας εναλλακτικής μεθόδου διάχυσης γνώσης στους γεωργούς για ζητήματα ολοκληρωμένης διαχείρισης καλλιεργειών: Τα Σχολεία Αγρού» που χρηματοδοτείται από την πράξη «Εκπόνηση σχεδίων ερευνητικών και τεχνολογικών αναπτυξιακών έργων καινοτομίας (ΑγροΕΤΑΚ)» του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Ανάπτυξη Ανθρώπινου Δυναμικού», και υλοποιείται υπό την επίβλεψη του Ινστιτούτου Βάμβακος και Βιομηχανικών Φυτών του ΕΛΓΟ-Δήμητρα, θα σχεδιαστούν και θα πραγματοποιηθούν προγράμματα εκπαίδευσης γεωργών σε ζητήματα ολοκληρωμένης διαχείρισης καλλιεργειών βαμβακιού και ρυζιού.
Τα προγράμματα θα ξεκινήσουν με την έναρξη της καλλιεργητικής περιόδου (Άνοιξη 2015) και θα πραγματοποιηθούν σε φυσικές συνθήκες αγρού με τη χρήση μιας καινοτόμου για την Ελλάδα μεθόδου γεωργικής εκπαίδευσης.
Οι εκπαιδεύσεις θα πραγματοποιηθούν από επιστήμονες διαφόρων ειδικοτήτων και θα επικεντρωθούν σε ζητήματα ολοκληρωμένης φυτοπροστασίας, ολοκληρωμένης διαχείρισης της εδαφικής γονιμότητας, λίπανσης και ολοκληρωμένης διαχείρισης θρεπτικών στοιχείων.
Η συμμετοχή των γεωργών στα εκπαιδευτικά προγράμματα είναι δωρεάν.
Παρακαλούνται οι βαμβακοπαραγωγοί και οι παραγωγοί ρυζιού που ενδιαφέρονται να παρακολουθήσουν τα εκπαιδευτικά προγράμματα να επικοινωνήσουν στο e-mail: field.schools.greece@gmail.com ή στο τηλέφωνο: 2310471544 (εσωτερικό: 176).

http://www.econews.gr/

Διαβάστε περισσότερα »»

Κλάδεμα καρποφορίας της ελιάς: κανόνες για υψηλή παραγωγή

Η ελιά είναι δέντρο που αντιδρά θεματικά σε καλλιεργητικές παρεμβάσεις, όπως το κλάδεμα. Αρκεί να γίνεται σωστά! Αν η επέμβαση του κλαδέματος είναι επιτυχής, το δένδρο οδηγείται σε υψηλές αποδόσεις και περιορισμό της παρενιαυτοφορίας, ενώ σε αντίθετη περίπτωση παρατηρούνται προβλήματα που εντέλει ζημιώνουν το εισόδημα του παραγωγού.
Μετά το πέρασμα από την νεαρή ηλικία στην ενήλικη ζωή, το ελαιόδενδρο απαιτεί εφαρμογή κλαδέματος καρποφορίας. Με το κλάδεμα αυτό στοχεύουμε στη ρύθμιση της φυσιολογίας του φυτού, ώστε να μεταφερθούν τα φωτοσυνθετικά προϊόντα στους καρπούς. Πριν την όποια επέμβαση είναι απαραίτητη η γνώση των οργάνων του δένδρου και του τρόπου που καρποφορεί.
Η ελιά δίνει καρπούς από μικτούς οφθαλμούς μασχαλιαία και σε βλάστηση 2ης χρονιάς, με διαφοροποιήσεις κυρίως στον τρόπο προσανατολισμού της βλάστησης. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι, μεταξύ άλλων, η ποικιλία επηρεάζει τη μεθοδολογία κλαδέματος. Η συνηθισμένη ελαιοκομική πρακτική μας δείχνει ότι οι μέθοδοι κλαδέματος επηρεάζονται σημαντικά από την τοπική παράδοση και το σχήμα διαμόρφωσης που ακολουθείται κυρίαρχα στην περιοχή.
Στο παρόν άρθρο θα αναφερθούν βήμα προς βήμα τα σημεία στα οποία πρέπει να δώσει έμφαση ο κλαδευτής, πριν πιάσει το κλαδευτικό ψαλίδι.
*Αραιώνουμε ή/και βραχύνουμε τους ετήσιους βλαστούς, εκείνους δηλαδή που πρόκειται να δώσουν καρπούς την επόμενη περίοδο. Η βράχυνση γενικά πρέπει να αποφεύγεται, ενώ αυτό το αραίωμα εφαρμόζεται μόνο όταν έχουμε εξαιρετική ευρωστία του κλάδου.
*Αντίστοιχη εφαρμογή πραγματοποιείται για την διετή βλάστηση, εκείνη δηλαδή που θα καρποφορήσει την τρέχουσα χρονιά.
*Απομάκρυνση των βλαστών που καρποφόρησαν κατά 50%.
*Αφαίρεση όσων βλαστών δεν καρποφόρησαν, ενώ ήταν αναμενόμενο. Ο αριθμός των κλαδευόμενων κλαδιών/βλαστών εξαρτάται από το βαθμό γενικής καρποφορίας του δέντρου. Εάν αυτό καρποφόρησε επαρκώς, τότε κόβονται όλοι οι διετείς βλαστοί που δεν έδωσαν καρπό.
*Απομάκρυνση κλαδιών ή βλαστών που είναι ξερά, άρρωστα και κακού προσανατολισμού (π.χ. διασταυρώνονται με άλλα κλαδιά).
Σε κάθε περίπτωση η εφαρμογή του συνόλου ή μέρους των παραπάνω επεμβάσεων θα εξαρτηθεί από την εικόνα του ελαιώνα, τις ικανότητες των κλαδευτών και την εκτίμηση του κόστους κλαδέματος.
Περισσότερες πληροφορίες στο online σεμινάριο Ελαιοκομίας του e-school by agronomist.gr.

 http://www.econews.gr/2013/11/15/elaiodentro-kladema-karpoforias-108120/

Διαβάστε περισσότερα »»

Η καλλιέργεια του καπνού και η προοπτική της

Λεπτομέρεια από τον περίφημο πίνακα του χαράκτη Τάσσου (1914-1985), «Η καλλιέργεια του καπνού»

Η καπνοκαλλιέργεια στην Ελλάδα είναι δύσκολο, για πάρα πολλούς διαφορετικούς λόγους, να ξαναφτάσει στα υψηλά επίπεδα των προηγούμενων δεκαετιών. Είναι όμως σημαντικό να διατηρήσει και να αυξήσει, ελαφρά έστω, το σημερινό καλλιεργητικό και εμπορικό της μερίδιο.

Η παρουσία του καπνού και η εξέλιξη της καλλιέργειάς του υπήρξε επιβλητική στην ανάπτυξη της ελληνικής γεωργίας κατά το παρελθόν, απώτερο και σχετικά πρόσφατο. Έφτασε να καλλιεργείται σε 1 εκατ. στρέμματα, να αξιοποιεί αυχμηρά, πετρώδη, μέτριας γονιμότητας, επικλινή και λοφώδη εδάφη και να αποτελεί το πρώτο σε αξία εξαγωγών ελληνικό γεωργικό προϊόν. Η καλλιέργειά του συνέβαλε αποφασιστικά στην ομαλή αποκατάσταση ενός σημαντικού μέρους των προσφύγων μετά την μικρασιατική καταστροφή του 1922.

Ο ελληνικός καπνός έγινε ονομαστός εξαιτίας της ποιότητας ορισμένων από τις πολλές ποικιλίες καπνού Ανατολικού τύπου που καλλιεργήθηκαν (π.χ. μπασμάς) και ο αείμνηστος Πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής για να σηματοδοτεί τη σημασία της καλλιέργειας για την εθνική οικονομία, πραγματοποιούσε τις συσκέψεις για τον καπνό στα γραφεία του Εθνικού Οργανισμού Καπνού και όχι στο πρωθυπουργικό γραφείο.

Η ουσιαστική αντίστροφη μέτρηση για την πορεία της καλλιέργειας και τη συρρίκνωσή της στα σημερινά 75-80.000 στρέμματα, άρχισε μετά την αναθεώρηση της Κοινής Οργάνωσης Αγοράς του καπνού κατά την μεταρρύθμιση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής το 2004 και την εφαρμογή του νέου καθεστώτος από την 1-1-2006.

Όπως είναι γνωστό, το νέο καθεστώς αποσυνέδεσε τις ενισχύσεις από την παραγωγή και ο παραγωγός είχε τη δυνατότητα να εισπράττει τις επιδοτήσεις χωρίς να έχει την υποχρέωση να καλλιεργεί και να παράγει καπνό. Με δεδομένο ότι η εμπορική αξία των καπνοφύλλων των περισσοτέρων καλλιεργουμένων ποικιλιών καπνού (ανατολικού και αμερικάνικου τύπου) ήταν μικρότερη από το κόστος παραγωγής, η καλλιέργεια υποχώρησε δραματικά από 500.000 στρέμματα το 2005 σε 70.000 στρέμματα από το 2006 και μετά. Δραματικά μειώθηκε αντίστοιχα και ο όγκος παραγωγής.

Σήμερα, η καλλιέργεια του καπνού έχει περιορισθεί στους νομούς Ροδόπης και Ξάνθης κυρίως και Αιτωλοακαρνανίας δευτερευόντως και αφορά δύο εκλεκτές ποικιλίες Ανατολικού τύπου, τον Μπασμά και την Σ-79 (ποικιλία Κατερίνης). Τα τελευταία 3 χρόνια άρχισε δειλά – δειλά η επανακαλλιέργεια της ποικιλίας Virginia (καπνός Αμερικάνικου τύπου) με πρωτοβουλία κυρίως της τριτοβάθμιας συνεταιριστικής οργάνωσης ΣΕΚΕ και κάποιων μεμονωμένων παραγωγών.

Οι προοπτικές της καπνοκαλλιέργειας στη χώρα μας είναι ζωντανές με περιορισμένο όμως ορίζοντα και σε περιορισμένο πλαίσιο.

Θα εξακολουθήσουν να καλλιεργούνται οι ποικιλίες Μπασμάς και Σ-79 στις ίδιες ή και λίγο μεγαλύτερες εκτάσεις και θα επανενταχθεί στην καλλιέργεια η ποικιλία Virginia, σε εκτάσεις όμως περιορισμένες σε σχέση με το παρελθόν. Το κλειδί της εξέλιξης αυτής θα είναι η συνεχής προσπάθεια για την παραγωγή καπνού εκλεκτής ποιότητας, απαραίτητου για τη συμμετοχή του στο χαρμάνι των πλέον ζητούμενων σήμερα από την παγκόσμια αγορά καπνιστικών προϊόντων, κυρίως τσιγάρων και καπνού πίπας.

Η δημιουργία τύπων καπνού κυρίως της ποικιλίας «Μπασμάς», με υψηλά ποιοτικά χαρακτηριστικά, με υψηλή παραγωγικότητα, καλλιεργούμενοι σε ξηρικές συνθήκες και με άριστο προϊόν αποξήρανσης, είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την επιβίωση της καλλιέργειας, με τη διατήρηση αλλά και την μικρή έστω βελτίωση των σημερινών επιδόσεων.

Μικρά, έστω, περιθώρια έχει και η παραγωγή βιολογικού καπνού, γι’ αυτό και η δυνατότητα αυτή πρέπει να διερευνηθεί σε συνεργασία με τους μεγάλους μεταποιητές καπνού και τις μεγάλες καπνοβιομηχανίες.

Καλύτερες προοπτικές μπορούν να δημιουργηθούν μόνο εφόσον η χώρα μας αποφασίσει να εντάξει ξανά την καλλιέργεια του καπνού σε καθεστώς συνδεδεμένης ενίσχυσης (σύνδεση των ενισχύσεων με την υποχρέωση παραγωγής), δυνατότητα που από ότι φαίνεται θα δίνει η νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική που θα προσδιορίσει τους κανόνες του παιχνιδιού για το χρονικό διάστημα 2014-2020. Στην περίπτωση αυτή είναι βέβαιον ότι θα αυξηθούν οι καλλιεργούμενες εκτάσεις και ο όγκος παραγωγής σε σχέση με σήμερα. Δεν θα φτάσουν ποτέ όμως στα περασμένα, «ένδοξα» επίπεδα.

  Καθηγητής Χρήστος Αυγουλάς  

http://www.pemptousia.gr/ 

Διαβάστε περισσότερα »»

O πρώτος Αγροτικός Συνεταιρισμός Στέβιας Νέας Γενιάς στην Ελλάδα,στο χωριό Φανάρι Καρδίτσας του Δήμου Μουζακίου.

Μία ομάδα νέων αγροτών από τη Καρδίτσα αποφάσισαν να προχωρήσουν σε μία τολμηρή κίνηση με αφορμή μια ημερίδα για την καλλιέργεια του φυτού στέβια στην Ελλάδα, που πραγματοποιήθηκε πριν 7 μήνες περίπου το Νοέμβρη του 2012, στο χωριό Φανάρι Καρδίτσας του Δήμου Μουζακίου. 

Αυτό που σκέφτηκαν οι συγκεκριμένοι αγρότες είναι να ιδρύσουν ένα Συνεταιρισμό Νέας Γενιάς, με στόχο την καλλιέργεια της στέβιας, καθώς και τη μεταποίηση και την προώθηση προϊόντων και υποπροϊόντων της. Με αυτό τον τρόπο δημιουργήθηκε ουσιαστικά ο πρώτος Αγροτικός Συνεταιρισμός στέβιας Νέας Γενιάς στην Ελλάδα, μέλη του οποίου μπορούν να γίνουν – βάσει Καταστατικού – οι επαγγελματίες αγρότες στην αγροτική περιφέρεια του Νομού Καρδίτσας. 

Βέβαια για να το καταφέρουν αυτό πήρανε και μία αρκετά σημαντική βοήθεια από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, που κάνει έρευνα από το 2006 για την καλλιέργεια του φυτού, το ΤΕΙ Λάρισας, όπου σε εργαστήριό του κατέστη δυνατή η παραγωγή γλυκαντικής ουσίας στέβιας, την Αναπτυξιακή Καρδίτσας Α.Ε., από μία σειρά επιστημόνων που κατάγονται από τη περιοχή και όλους τους τοπικούς φορείς. Έτσι με αυτό το τρόπο ο συνεταιρισμός αρχίζει σταδιακά να αναπτύσσεται. Τα μέλη του πιστεύοντας ότι η καλλιέργεια του φυτού στέβια στην Ελλάδα είναι σχετικά καινούργια, δηλώνουν έτοιμοι ώστε να αντιμετωπίσουν αυτή τη μεγάλη πρόκληση. 

Ακόμη, τα μέλη του συνεταιρισμού μοιράζονται συνολικά 50 στρέμματα καλλιεργήσιμης Γης από τρεις διαφορετικές ποικιλίες του φυτού και παράλληλα εγκαθιστούν καθοδηγητική μονάδα για τη μεταποίηση και την παραγωγή γλυκαντικής ουσίας στέβιας, ελέγχουν και πιστοποιούν το προϊόν, οργανώνουν την προώθησή του, ενώ εξειδικευμένοι οικονομολόγοι υπολογίζουν όλα τα συνολικά έξοδα ολόκληρης της διαδικασίας. Επίσης, κάποια μέλη του Αγροτικού Συνεταιρισμού Στέβιας προχώρησαν, πρόσφατα, στη καλλιέργεια των πρώτων 25 στρεμμάτων σε αγροκτήματα που βρίσκονται στα χωριά Καλλιφώνι, Λεοντάρι, Γελάνθη, Ιτέα, Φανάρι, και Καρποχώρι. 

Σύμφωνα με το πλάνο του συνεταιρισμού, τα φυτά τριών διαφορετικών ποικιλιών φυτεύονται σε εδάφη διαφόρων τύπων και σε περιοχές με διαφορετικό μικροκλίμα για να βγούνε και τα σωστά συμπεράσματα από τη δοκιμαστική καλλιέργεια σε πραγματικές παραγωγικές συνθήκες. Λίγες ημέρες μετά την πρώτη αυτή φύτευση, ακολούθησε ανάλογη δράση σε ακόμη περίπου 28 στρέμματα σε άλλα χωριά του νομού Καρδίτσας, ενώ το Σεπτέμβριο ο συνεταιρισμός θα ανακοινώσει τα αποτελέσματα της καλλιεργητικής περιόδου και των αναλύσεων περιεκτικότητας των ξερών φύλλων σε στεβιοσακχαρίτες. Μετέπειτα θα γίνει πιλοτική μεταποίηση της στέβιας, τα αποτελέσματα της οποίας θα ανακοινωθούν, επίσης, δημοσίως σε όλους τους ενδιαφερόμενους αγρότες. 

Το γεγονός είναι ότι η πορεία του πιλοτικού μεταποιητηρίου βρίσκεται σε καλό δρόμο και θα είναι και το πρώτο σε ολόκληρη την Ευρώπη! 

Πολύ σύντομα επίσης ολοκληρώνεται ο φάκελος που και θα κατατεθεί στις αρμόδιες υπηρεσίες ώστε να αρχίσει η αγορά και η τοποθέτηση των μηχανημάτων. Πολλά συγχαρητήρια στους συγκεκριμένους αγρότες που είχαν αυτή τη θαυμάσια ιδέα και αποδεικνύεται ότι η Ελλάδα είναι μία χώρα με απεριόριστες καλλιεργητικές δυνατότητες όπου εφόσον αξιοποιείται η Γη κατάλληλα τα αποτελέσματα είναι πραγματικά εκπληκτικά.

ΠΗΓΗ :www.ecotimes.gr
http://www.back-to-nature.gr/ 

Διαβάστε περισσότερα »»

Επιδοτήσεις έως 360.000 ευρώ για αγροτουρισμό και τρόφιμα.

Από 35% έως 60% κυμαίνεται το ποσοστό των επιδοτήσεων για τη δημιουργία αγροτουριστικών καταλυμάτων καθώς και την παραγωγή αγροτικών παραδοσιακών προϊόντων που προβλέπουν τα προγράμματα, ύψους 65 εκατ. ευρώ του «Αλέξανδρος Μπαλτατζής» που προκηρύχθηκαν την Τρίτη 5 Φεβρουαρίου από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.

Ο συνολικός προϋπολογισμός του προγράμματος είναι 65 εκατ. ευρώ και το κόστος ανά επένδυση έως 600.000 ευρώ για ορισμένες υποδομές και έως 300.000 ευρώ για τις υπόλοιπες δράσεις.

Ο συνολικός προϋπολογισμός του προγράμματος φτάνει τα 65 εκατ. ευρώ και το συνολικό κόστος ανά επένδυση ανέρχεται έως 600.000 ευρώ για ορισμένες υποδομές και έως 300.000 ευρώ για τις υπόλοιπες δράσεις (ιδρύσεις και εκσυγχρονισμός επιχειρήσεων).

Η προκήρυξη αφορά τα Μέτρα  311, 312 και 313 του Άξονα 3 του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης της Ελλάδας (ΠΑΑ) 2007–2013 ( «Αλέξανδρος Μπαλτατζής»).

Εκτός από αγροτουριστικά καταλύματα και μικρές ξενοδοχειακές μονάδες (3, 4, 5 αστέρων και έως 40 κλίνες), επιδοτείται η παραγωγή παραδοσιακών τροφίμων όπως ζυμαρικά, αποστάγματα, γλυκά του κουταλιού, μαρμελάδες κλπ. Οι επενδύσεις μπορούν να γίνουν τόσο από κατ’ επάγγελμα αγρότες όσο και από ιδιώτες που δεν έχουν σχέση με τον αγροτικό χώρο.

Το πρόγραμμα απευθύνεται σε αγροτικές περιοχές σε κάθε νομό της Ελλάδας, κυρίως ορεινές και μειονεκτικές, που μπορούν να φιλοξενήσουν ιδιωτικές επενδύσεις στον αγροτικό τομέα (γνωστές ως Ολοκληρωμένες Περιοχές Ανάπτυξης Αγροτικού Χώρου - ΟΠΑΑΧ).

Στόχος των Μέτρων είναι η ενίσχυση της επιχειρηματικότητας σε διάφορους τομείς της τοπικής οικονομίας. Τα επενδυτικά σχέδια θα υλοποιηθούν στις περιοχές παρέμβασης του Άξονα 3 (ΟΠΑΑΧ) του ΠΑΑ και το ποσοστό ενίσχυσης κυμαίνεται μεταξύ 35%-60%.

Ειδικότερα, για τη «Διαφοροποίηση προς μη γεωργικές δραστηριότητες» (Μέτρο 311), οι επενδυτικές δαπάνες αφορούν, ενδεικτικά, στην ίδρυση, την επέκταση και τον εκσυγχρονισμό πολύ μικρών επιχειρήσεων στους τομείς τουρισμού, βιοτεχνικών δραστηριοτήτων σε επιλεγμένους κλάδους, καθώς και στη βελτίωση της υποδομής των επιχειρήσεων με τη χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας για την κάλυψη των αναγκών τους. Δικαίωμα υποβολής αιτήσεων ενίσχυσης έχουν επαγγελματίες αγρότες, εγγεγραμμένοι στο Μητρώο Αγροτών και Νέοι Γεωργοί, στο πλαίσιο του Μέτρου 112 «Εγκατάσταση Νέων Γεωργών». Το συνολικό κόστος ανά επένδυση ανέρχεται έως 600.000€ για ορισμένες υποδομές και έως 300.000€ για τις υπόλοιπες δράσεις του Μέτρου (ιδρύσεις και εκσυγχρονισμός επιχειρήσεων).

Για τη «Στήριξη της δημιουργίας και ανάπτυξης πολύ μικρών επιχειρήσεων» (Μέτρο 312). Ενδεικτικά, οι επενδυτικές δαπάνες αφορούν σε:

•             ιδρύσεις, επεκτάσεις και εκσυγχρονισμό βιοτεχνικών μονάδων, επιχειρήσεων παροχής υπηρεσιών και ειδών διατροφής μετά την πρώτη μεταποίηση σε επιλεγμένους κλάδους και υποκλάδους,

•             βελτίωση υποδομής επιχειρήσεων με τη χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας για την κάλυψη των αναγκών τους,

•             δικτύωση ομοειδών ή συμπληρωματικών επιχειρήσεων όλων των κλάδων της τοπικής οικονομίας.

Δικαιούχοι του Μέτρου είναι φυσικά ή νομικά πρόσωπα (εκτός των δικαιούχων του Μέτρου 311), κάτοικοι ή μη των περιοχών παρέμβασης του Άξονα 3 που δύνανται να υλοποιήσουν επενδύσεις πολύ μικρών επιχειρήσεων.

Το συνολικό κόστος των προαναφερόμενων επενδύσεων ανέρχεται έως 300.000 €, ενώ για όσες υπάγονται στην κατηγορία «Δικτύωση ομοειδών ή συμπληρωματικών επιχειρήσεων όλων των κλάδων της τοπικής οικονομίας», το επιλέξιμο κόστος δεν μπορεί να υπερβαίνει τα 100.000 €, εφόσον στο επενδυτικό σχέδιο δεν προβλέπονται δαπάνες για την προμήθεια εξοπλισμού ή την κατασκευή κτιριακών εγκαταστάσεων.

Για την «Ενθάρρυνση τουριστικών δραστηριοτήτων» (Μέτρο 313), για την ίδρυση, την επέκταση και τον εκσυγχρονισμό πολύ μικρών επιχειρήσεων στον τομέα της τουριστικής υποδομής. Δικαίωμα υποβολής αιτήσεων ενίσχυσης έχουν φυσικά ή νομικά πρόσωπα (εκτός των δικαιούχων του Μέτρου 311), κάτοικοι ή μη των περιοχών παρέμβασης του Άξονα 3, που δύνανται να ασκήσουν επιχειρηματική δραστηριότητα. Το συνολικό κόστος του επενδυτικού σχεδίου θα ανέρχεται στα 600.000 € για ορισμένες υποδομές, ενώ για τις υπόλοιπες δράσεις (ιδρύσεις, εκσυγχρονισμός επιχειρήσεων) θα ανέρχεται μέχρι 300.000 €.

 Τσατσάκης Γιάννης

Πηγή:www.agronews.gr

http://piperies-agiou-georgiou.blogspot.com/

Διαβάστε περισσότερα »»

Πως να παράγετε πλευρώτους στο σπίτι σας με ελάχιστο κόστος.

Ας δούμε μερικές χρήσιμες οδηγίες για  καλλιέργεια πλευρώτους στο σπίτι, με υπόστρωμα από καφέ.

Υλικά:

-2-3 κιλά κατακάθι καφέ (ελληνικού, εσπρέσο ή φίλτρου) - Μπορούμε να προμηθευτούμε αρκετό κατακάθι από κάποια καφετέρια

-προαιρετικά λίγο άχυρο, ροκανίδι ή στέλεχος καλαμποκιού

-3 κουταλιές της σούπας οικοδομικό γύψο

-μυκήλιο πλευρώτους (σπόρος)

-δοχείο εκκόλαψης (το κουβαδάκι από ποπ κορν είναι ιδανικό)

Σπόρο Πλευρώτους μπορούμε να βρούμε σε φυτώρια ( τα περισσότερα έχουν αποξηραμένο σπόρο). Σε αυτήν την περίπτωση ο σπόρος υπολογίζουμε να βγαίνει γύρω στο 10% σε σχέση με τον όγκο του καφέ.

Επίσης μπορούμε να παραγγείλουμε φρέσκο σπόρο από κάποιον παραγωγό πλευρώτους ή να τον παραγγείλουμε από το διαδίκτυο. Σε αυτήν την περίπτωση ο σπόρος υπολογίζουμε να βγαίνει γύρω στο 5% σε σχέση με τον όγκο του καφέ.

Εναλλακτικά μπορούμε να πάρουμε μια ποσότητα(υπολογίζουμε να βγαίνει γύρω στο 15% σε σχέση με τον όγκο του καφέ) μολυσμένο άχυρο από υπόστρωμα πλευρώτους και να το χρησιμοποιήσουμε σαν σπόρο - αυτή είναι και η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε στις φωτογραφίες και που γενικά προτείνεται ως η πιο εύκολη, αποδοτική και φθηνή.

Εκτέλεση:

Βάζουμε το κατακάθι σε ένα δοχείο και προσθέτουμε μια κουταλιά της σούπας οικοδομικό γύψο για κάθε κιλό καφέ (αυτό γίνεται για να ρυθμίσουμε το ph του υποστρώματος) . Μπορούμε να προσθέσουμε λίγο ψιλοκομμένο άχυρο λίγο ροκανίδι από πλατύφυλλα ή ακόμα καλύτερα 2-3 στελέχη καλαμποκιού σε φέτες. (αυτά τα υλικά θα επιτρέψουν στο υπόστρωμα μας να μην είναι τόσο συμπαγές και πυκνό και έτσι ο μύκητας θα εξαπλωθεί πιο γρήγορα) Προσθέτουμε κάποια ποσότητα νερού ώστε το μείγμα να μην είναι στεγνό. Ανακατεύουμε με προσοχή και το βράζουμε για περίπου μισή ώρα. Έπειτα αφήνουμε το μείγμα να κρυώσει και να στραγγίξει. Όταν έρθει σε θερμοκρασία δωματίου και σε ποσοστό υγρασίας γύρω στο 70% (αν το σφίξουμε μια χούφτα καφέ στο χέρι μας να στάζουν λίγες σταγόνες) είναι έτοιμο για την σπορά. - Ανακατεύουμε με καθαρά χέρια τον σπόρο με τον καφέ και τον τοποθετούμε στο δοχείο της εκκόλαψης όπου και θα τον αφήσουμε σφραγισμένο ως το τέλος της συγκομιδής.

Επώαση:

Σκοπός της επώασης είναι να απλωθεί το μυκήλιο σε όλο το υπόστρωμα. Στο στάδιο αυτό η θερμοκρασία του υποστρώματος πρέπει να διατηρείται περίπους στους 25 °C. Έχει βρεθεί ότι πετυχαίνονται καλύτερα αποτελέσματα όταν η επώαση γίνεται στο σκοτάδι. Ο χρόνος επώασης μπορεί να κυμαίνεται από 20 μέχρι 40 ημέρες ανάλογα με το είδος του σπόρου και τις συνθήκες επώασης.

Συγκομιδή:

Σε ένα μήνα περίπου από την σπορά θα αρχίσουν να εμφανίζονται τα πρώτα μανιτάρια. Μαζέψτε τα όταν φτάσουν σε επιθυμητό επίπεδο ή όταν δεν μεγαλώνουν άλλο. Μαζέψτε όλα από την μία τρύπα μονομιάς τραβώντας τα απότομα από το σημείο που φυτρώνουν. Μην χρησιμοποιήσετε μαχαίρι, από το ίδιο σημείο θα ξαναφυτρώσουν μετά από καιρό αφού επαναλάβετε τα ίδια στάδια. Όταν σταματήσει να παράγει μανιτάρια, μην το πετάξετε, αλλά ανακυκλώστε το περιεχόμενο ενσωματώνοντάς το στο χώμα για λίπασμα.

Πηγή: http://www.alekati.gr

http://piperies-agiou-georgiou.blogspot.com/

Διαβάστε περισσότερα »»

Τρούφα.

Από τα αρχαία χρόνια, οι τρούφες ήταν γνωστές και τις εκτιµούσαν πάρα πολύ.
Το πιο αρχαίο κείµενο που δείχνει το ενδιαφέρον που είχαν οι αρχαίοι βασιλείς
για αυτούς τους υπόγειους «καρπούς», είναι η ταµπλέτα από άργιλο που
βρέθηκε στη Μεσοποταµία.
Επίσης στην Αίγυπτο, γύρω στο 2600 πΧ, όπως αναφέρεται σε αρχαία κείµενα,
οι τρούφες αποτελούσαν τα πιο πολύτιµα εδέσµατα στα επίσηµα γεύµατα των
Φαραώ.
Αργότερα, διάφοροι Έλληνες και Ρωµαίοι, συγγραφείς µιλούν µε λόγια γεµάτα
θαυµασµό γι' αυτά τα «υπόγεια φρούτα» µε τα οποία συνόδευαν τα επίσηµα
εορταστικά τους γεύµατα.
Ο Θεόφραστος, πίστευε ότι η τρούφα είναι φυτό χωρίς ρίζες, που
δηµιουργείται µέσα στο έδαφος από τις βροχές και τις καταιγίδες του

φθινοπώρου.
Ο Κικέρων πίστευε ότι οι τρούφες είναι «παιδιά της  γης», δηλαδή ότι
γεννιόνταν αυτόµατα από το χώµα κάτω από ορισµένες  συνθήκες
θερµοκρασίας και υγρασίας.
Για πολλούς αιώνες, τους απόδιδαν πολλές αρετές και µεταξύ των άλλων και
αφροδισιακές. Ο περίφηµος Έλληνας γιατρός, Γαληνός, του οποίου η επιρροή
έφθασε µέχρι τα µέσα του 17ου αιώνα, θεωρούσε ότι η κατανάλωση της
τρούφας πέραν των θρεπτικών της ιδιοτήτων είχε και αφροδισιακές ιδιότητες.
Η φήµη αυτή, περί αφροδισιακού τροφίµου, υπάρχει ακόµη και σήµερα, αλλά
βέβαια αυτό δεν έχει επιστηµονική βάση.
Αργότερα κατά τον 19ο αιώνα, πολλοί πίστευαν ότι η  δηµιουργία των
τρουφών, οφείλονταν σε ειδική ζύµωση του χούµου που γίνονταν στο έδαφος,
άλλοι ότι προέρχονταν από την διόγκωση των ριζών µερικών φυτών.
Η τελευταία αυτή υπόθεση, έφθασε µέχρι τις ηµέρες µας, παρά τις αντιρρήσεις
των επιστηµόνων που εδώ και 100 χρόνια αντιλήφθηκαν και στη συνέχεια
απέδειξαν, ότι οι τρούφες είναι ειδικοί ασκοµύκητες (δηµιουργούν ειδικές καρποφορίες που λέγονται ασκοί) που αναπτύσσονται µέσα στο έδαφος και
όχι στην επιφάνεια του εδάφους, σε συµβίωση µε τις  ρίζες ορισµένων ειδών
δένδρων.

ΤΡΟΥΦΑ - Ο ΥΠΟΓΕΙΟΣ ΑΣΚΟΜΥΚΗΤΑΣ
Η τρούφα, ανήκει στη µεγάλη κλάση των Ασκοµυκήτων, δηλαδή των µυκήτων
που σχηµατίζουν τα αναπαραγωγικά τους όργανα, τα σπόρια, µέσα σε
µικρούς σάκους που ονοµάζονται «ασκοί». Οι ασκοί φέρονται πάνω σε
καρποφορίες, τα ασκοκάρπια, τα οποία ποικίλλουν σε µέγεθος και σχήµα. Οι
τρούφες ανήκουν στην τάξη  Pezizales και στην οικογένεια  Tuberaceae των
ασκοµυκήτων που σχηµατίζουν κλειστά ασκοκάρπια (εδώδιµο τµήµα της
τρούφας) κάτω από την επιφάνεια του εδάφους.
Η ΒΙΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΤΡΟΥΦΑΣ
Η τρούφα είναι η υπόγεια καρποφορία ενός ασκοµύκητα του γένους Tuber. Ο
µύκητας αυτός, έχει δύο περιόδους ανάπτυξης.
• Τη Βλαστική περίοδο
• Την Αναπαραγωγική περίοδο
α) Βλαστική περίοδος ανάπτυξης του µύκητα της τρούφας:
Η περίοδος που αποτελεί τη βλαστική περίοδο ανάπτυξης της τρούφας, είναι
η πιο µακροχρόνια. Η βλαστική περίοδος αρχίζει την άνοιξη µε τη διασπορά
των σπορίων από τους ασκούς των υπερώριµων τρουφών µέσα στο έδαφος.
Τα σπόρια βλαστάνουν και δηµιουργούν λεπτά νηµάτια. Τα νηµάτια αυτά
σχηµατίζουν αυτό που ονοµάζουµε «µυκήλιο της τρούφας». Το µυκήλιο της
τρούφας µπορεί να συµβιώνει µε τις ρίζες µερικών ειδών δέντρων. Τα δέντρα
µε τα οποία συµβιώνει κυρίως, είναι: Οι δρυς, οι φουντουκιές, τα πουρνάρια, τα
πεύκα, οι λεύκες, κλπ.
Η συµβίωση του µυκηλίου της τρούφας και των ριζών των δένδρων, οδηγεί
στον σχηµατισµό κοινών ειδικών οργάνων. Αυτά τα κοινά όργανα µε τα οποία
τα δύο µέρη (φυτό - µύκητας) είναι στενά συνδεδεµένα, ονοµάζονται «µυκόρριζα».  Τα µυκόρριζα του τύπου αυτού, δηλαδή (φυτό - µύκητας
τρούφας), αναπτύσσονται ως εξής:
Ο µύκητας, αναπτύσσεται γύρω από τη ρίζα σαν ένα συνεχές «στρώµα» και οι
υφές του εισέρχονται στο εσωτερικό των επιφανειακών ιστών της ρίζας. ∆εν
εισέρχονται µέσα στα κύτταρα της ρίζας αλλά ανάµεσα από τα κύτταρα των
πρώτων κυτταρικών στρωµάτων της ρίζας. Εκεί σχηµατίζεται, ένα ευρύ δίκτυο,
το οποίο λέγεται  «δίκτυο Hartig», από το όνοµα ενός βοτανολόγου του 19ου
αιώνα.
Οι µύκητες που παράγουν τρούφες, είναι µικροοργανισµοί που δεν µπορούν
να συνθέσουν µόνοι τους τα σάκχαρα που έχουν ανάγκη για να ζήσουν, όπως
µπορούν να το κάνουν τα ανώτερα φυτά µε τη βοήθεια της χλωροφύλλης. ∆εν
έχουν χλωροφύλλη µε αποτέλεσµα να είναι υποχρεωµένοι να ζουν σε
συµβίωση µε ορισµένα δέντρα
Μαύρη τρούφα (Tuber melanosporum) και (Tuber brumale) β) αναπαραγωγική περίοδος του µύκητα της τρούφας:
Σε κάποια στιγµή, ο µύκητας της τρούφας, περνά στην αναπαραγωγική
περίοδο. Τα νηµάτια εξογκώνονται και οργανώνονται σχηµατίζοντας ένα
υπόγειο όργανο. Το όργανο αυτό είναι τεράστιο σε σχέση µε το βλαστικό
µυκήλιο από το οποίο προήλθε. Αυτό είναι το «καρποφόρο σώµα» και είναι
αυτό που κοινά ονοµάζεται «τρούφα».
To «καρποφόρο σώµα» παράγει σπόρια τα οποία στη συνέχεια µε εκβλάστηση
δίνουν νέα  βλαστικά νηµάτια.
Ο αναπαραγωγικός κύκλος της µαύρης τρούφας, αρχίζει την άνοιξη και διαρκεί
8-9 µήνες. Μεταξύ του Απριλίου και του Ιουνίου  δηµιουργούνται οι πρώτες
τρούφες. Κατά τον Ιούλιο, οι µικρές τρούφες είναι ορατές µε γυµνό µάτι και
ζυγίζουν µερικά γραµµάρια. Τον Αύγουστο, αρχίζει η  φάση της ταχείας
ανάπτυξης της τρούφας.
Η καρποφορία της τρούφας, κατά την περίοδο σχηµατισµού της, µεταξύ
Απριλίου και Ιουνίου έχει τη µορφή µίας µικρής κούπας (στάδιο αποθηκίου) της
οποίας τα χείλη, σταδιακά κλείνουν και σχηµατίζουν το φυµάτιο (τρούφα). Το
εσωτερικό του φυµατίου, οργανώνεται σε ένα δίκτυο λεπτών διακλαδισµένων
σωληνώσεων, που λέγονται «φλέβες».
Οι σωληνώσεις αυτές στην αρχή είναι οι «στείρες φλέβες» που στη συνέχεια
µετατρέπονται στις «γόνιµες φλέβες». Το σύνολο αυτής της οργάνωσης είναι
αυτόνοµο και αποτελεί το «σώµα» της τρούφας.
Στην αρχή η τρούφα, έχει άσπρο χρώµα και περιβάλλεται από ένα φλοιό, µε
πολλά µικρά εξογκώµατα ή λέπια, που πέραν του προστατευτικού τους ρόλου,
συµβάλουν στην αναπνοή και τη διατροφή της τρούφας.Εικόνα:  Η θερινή τρούφα (Tuber aestivum)
Τα τρουφοφόρα εδάφη:
Είναι προφανές ότι η µαύρη τρούφα  (Tuber melanosporum),  λόγω των
ιδιαίτερων απαιτήσεων που έχει ως προς το έδαφος, δεν µπορεί να ευδοκιµήσει
παρά µόνο σε µερικά είδη εδαφών και συγκεκριµένα σε ασβεστώδη ή
ασβεστούχα µε µεγάλο εύρος περιεκτικότητας σε ασβέστιο και µε υψηλό pH,
καλό αερισµό, καλή στράγγιση και χαµηλή περιεκτικότητα σε άζωτο. Άλλα είδη
τρούφας, όπως η θερινή τρούφα  (Tuber aestivum)  δεν είναι τόσο απαιτητικά,
άλλωστε µπορούν να αναπτυχθούν ακόµη και σε ελαφρώς όξινα εδάφη.
Τα Φυσικά χαρακτηριστικά του κατάλληλου  εδάφους είναι:
 • Η κοκκώδης του δοµή. Η καλή ικανότητα συγκράτησης του νερού του
εδάφους.
• Η ισορροπία στην αναλογία των στοιχείων του εδάφους µεταξύ της
αργίλου, της ιλύος και της άµµου.
• Η καλή ικανότητα στράγγισης του νερού.
Τα Χηµικά χαρακτηριστικά του καλού εδάφους είναι:
• Η χαµηλή διακύµανση του pH (7,0-8,5)
• Η κατάλληλη σχέση C/N (10-11)
• Η περιεκτικότητα σε ανταλλάξιµο Ca
• Η δυνατότητα να υπάρχουν µεγάλες διακυµάνσεις σε ολικό φώσφορο,
κάλιο και οργανική ουσία. Το κλίµα
Στη Γαλλία που είναι η χώρα µε τη µεγαλύτερη παραγωγή, ο κύριος
γεωγραφικός χώρος παραγωγής της µαύρης τρούφας (Τuber Melanosporum),
ευρίσκεται µεταξύ του 40ου και του 47ου βόρειου γεωγραφικού πλάτους,
µπορεί όµως να καλλιεργηθεί και σε χαµηλότερα γεωγραφικά πλάτη.
To είδος αυτό, έχει ανάγκη από εύκρατο κλίµα, µε καλά διακρινόµενες εποχές.
Στη φάση ωριµότητας της, η µαύρη τρούφα  (Τuber Melanosporum)  παγώνει
µέσα στο έδαφος όταν σε βάθος 30cm επικρατούν θερµοκρασίες -7° C.
To ιδεώδες κλίµα για την καλλιέργεια της τρούφας χαρακτηρίζεται από:
• Χειµώνα: µε θερµοκρασίες του αέρα κατά τη νύχτα άνω των -7° C και ηµέρας
µεταξύ  8°C  & 14°C.
• Άνοιξη: κατά την οποία εναλλάσσονται υγρές και θερµές περίοδοι.
• Καλοκαίρι: θερµό µε θερµοκρασίες αέρα από 17°C έως 40° C, που διακόπτεται
από καταιγίδες, που συµβαίνουν κυρίως κατά το πρώτο δεκαπενθήµερο του
Αυγούστου. Σε περίπτωση που η ξηρασία την περίοδο αυτή, ξεπεράσει σε
διάρκεια τις 20ηµέρες, πρέπει απαραιτήτως να γίνεται άρδευση.
• Μέση ετήσια θερµοκρασία αέρα: 11° C-14° C.
• Φθινόπωρο: όχι πολύ υγρό.
Η βροχόπτωση:
Το ύψος της βροχόπτωσης που µπορεί να ανεχθεί η τρουφοκαλλιέργεια,
σύµφωνα µε πειραµατικά δεδοµένα στη Γαλλία και την Ιταλία, κυµαίνεται από
300 mm µέχρι 1500 mm. Το ιδεώδες ύψος βροχόπτωσης είναι µεταξύ 600
mm και 800 mm σύµφωνα µε τον J.J. Nicolas (Ισπανία). Σύµφωνα µε τους Hall
και Brown, στη Νέα Ζηλανδία, αναφέρεται ότι η τρουφοκαλλιέργεια
αναπτύσσεται από 525 mm µέχρι 1600 mm ύψος βροχής.
Το υψόµετρο
Στην Ισπανία, οι τρούφες που αναπτύσσονται σε δρυς  των δασών της,
ευρίσκονται αυτοφυόµενες σε υψόµετρα µεταξύ 700 µ & 1400µ  σύµφωνα µε
τους Recio και Guerrero. Στη Γαλλία το υψόµετρο που παρατηρούνται
συνήθως οι τρούφες είναι µεταξύ 100 µ και 1500 µ, αλλά οι περισσότερες
τρουφοκαλλιέργειες ευρίσκονται σε υψόµετρο µεταξύ 150 µ και 400 µ. Στην Ιταλία οι τρούφες αναπτύσσονται σε εδάφη που έχουν υψόµετρο µεταξύ 400 µ
και 1100 µ.
Ο προσανατολισµός
Ο καλύτερος προσανατολισµός της τρουφοκαλλιέργειας  είναι ο νότιος ή ο
νοτιοδυτικός ώστε τα τρουφοφόρα δέντρα να έχουν την καλύτερη έκθεση στον
ήλιο.
Τα τρουφοφόρα φυτά
Οι τρούφες συµβιώνουν µε πολλά είδη φυτών. Τα κυριότερα είδη φυτών, των
οποίων οι ρίζες συµβιώνουν µε το µυκήλιο της τρούφας και τα οποία
ευρίσκονται αυτοφυόµενα στα δάση ή καλλιεργούνται σε συστηµατικές
καλλιέργειες για την παραγωγή τρούφας είναι:
∆ρυς η χνοώδης (Quercus pubescens)
Η δρυς η χνοώδης είναι δένδρο συνήθως µικρό, στρεβλό µε φύλλα µικρά (5-
10cm.) Φύεται σε άγονα πετρώδη εδάφη. Στα δάση της Γαλλίας αποτελεί, στις
περιοχές που υπάρχει η τρούφα, ένα από τα κύρια φυτά που συµβιώνει µε την
τρούφα.
Τα πλεονεκτήµατα της είναι τα κάτωθι:
- Θεωρείται ότι είναι το καλύτερο τρουφοφόρο δέντρο
- Η τρουφοκαλλιέργεια διατηρείται πολλά χρόνια σε δέντρα του είδους αυτού.
Υπάρχουν δέντρα 100 ετών που συνεχίζουν να παράγουν τρούφες.
- Είναι ανθεκτικό στον παγετό
Τα µειονεκτήµατα της είναι τα κάτωθι:
- Εισέρχεται στην παραγωγή τρούφας όψιµα (περίπου στα 8- 10χρόνια).
 Φουντουκιά (Corylus avellana)
Η φουντουκιά είναι εκείνο το δασικό είδος που µετά  τη δρυ, συµβιώνει πιο
συχνά µε την τρούφα
Τα πλεονεκτήµατα της είναι τα κάτωθι:
- Πρώιµη παραγωγή τρούφας (γύρω στα 4 χρόνια)
- Φυτά ταχείας ανάπτυξης - Φυτό  ανθεκτικό στον παγετό του χειµώνα
- Εύκολος έλεγχος της µυκορρίζωσης επειδή έχει πολυάριθµα επιφανειακά
ριζικά τριχίδια.
 
Τα µειονεκτήµατα της είναι τα κάτωθι:
- Η ανταγωνιστική στην µαύρη τρούφα  (Tuber melanosporum) και χαµηλής
ποιότητας   φθινοπωρινή τρούφα (Tuber brumale) υποκαθιστά πολλές φορές
την µαύρη τρούφα.
- Το ριζικό της σύστηµα µολύνεται εύκολα από ανεπιθύµητα είδη τρούφας.
-  Προτιµά βαθιά και σχετικά υγρά εδάφη
- Έχει ταχεία ανάπτυξη µε κίνδυνο το κλείσιµο της φυτείας και την σκίαση του
εδάφους.
- Η διάρκεια της παραγωγής της διαρκεί λιγότερα χρόνια
- Η καλλιέργεια της τρούφας έχει περισσότερα έξοδα  διατήρησης (κλάδεµα,
παράσιτα, συλλογή φύλλων)
- Η παρουσία των παραγόµενων φουντουκιών, προκαλεί  την έλξη των
τρωκτικών.
- Κίνδυνος χλωρώσεως των φυτών σε περιπτώσεις υπερβολικής
περιεκτικότητας του εδάφους σε ασβέστιο.
Ρουπάκι (Quercus robur - υποείδος Q. pedunculata)
Είναι δένδρο φυλλοβόλο µε φύλλα χωρίς χνούδι από κάτω. Τα βελανίδια του
φυτρώνουν ανά 1-5 σε κοινό µακρύ ποδίσκο. Τα κύπελλα έχουν λέπια ωοειδή
και επάλληλα χωρίς χνούδι
Τα πλεονεκτήµατα της είναι τα κάτωθι:
- ∆έντρο ταχείας ανάπτυξης
- Πρώιµη παραγωγή τρούφας (µεταξύ 4-6 ετών)
- Χειµέρια νάρκη τον χειµώνα και εποµένως ανθεκτικό στον παγετό
Τα µειονεκτήµατα της είναι τα κάτωθι:
- Οι οφθαλµοί της εκπτύσσονται ενωρίς την άνοιξη και εποµένως είναι
ευάλωτο στους παγετούς της ανοίξεως.
- Προτιµά τα βαθιά και υγρά εδάφη και δεν είναι συµβατό µε την µαύρη
τρούφα (Tuber melanosporum).
- Προσαρµόζεται µαζί του η φθινοπωρινή τρούφα (Tuber brumale)  - Φυτό µεγάλης ανάπτυξης µε αποτέλεσµα το κλείσιµο της φυτείας και την
µεγάλη σκίαση του εδάφους.
- Η τρουφοπαραγωγή δεν διαρκεί πολλά χρόνια
-  Φυτό ευαίσθητο στο ωίδιο και τα παράσιτα
- Κίνδυνος χλωρώσεως των φυτών σε περιπτώσεις υπερβολικής
περιεκτικότητας του εδάφους σε ασβέστιο.
∆ρυς η αριά (Quercus ilex)
To είδος αυτό, διατηρεί το φύλλωµα όλο τον χρόνο. Γίνεται συνήθως θάµνος ή
µικρό δένδρο. Τα φύλλα της µοιάζουν µε τα φύλλα της ελιάς Το είδος αυτό δεν
είναι φυλλοβόλο.
Τα πλεονεκτήµατα της είναι τα κάτωθι:
- Φυτό πολύ καλά προσαρµοσµένο στην ξηρασία
-∆ιατηρείται εύκολα χωρίς πολλές εργασίες εκ µέρους του τρουφοπαραγωγού
- Φυτό κανονικής και βραδείας ανάπτυξης.
- Πρώιµη τρουφοπαραγωγή (4-6 έτη)
- Μικροί κίνδυνοι προσβολής από ανταγωνιστικούς τρουφοφόρους µύκητες
- Όµορφο δέντρο από αισθητικής απόψεως λόγω του ότι τον χειµώνα
παραµένει πράσινο
Τα µειονεκτήµατα της είναι τα κάτωθι:
- Φυτό ευαίσθητο στον παγετό όταν η περιεκτικότητα  της ατµόσφαιρας σε
υγρασία είναι υψηλή.
- Πρέπει να αποφεύγει κανείς να φυτεύει τα τρουφοφόρα δέντρα κατά την
περίοδο που επικρατούν παγετοί.
ΤΑ ΕΙ∆Η ΤΗΣ ΤΡΟΥΦΑΣ ME ΓΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΟ ΕΝ∆ΙΑΦΕΡΟΝ
Υπάρχουν περίπου 50 είδη τρούφας. Όλοι αυτοί οι µύκητες όµως, δεν είναι
εδώδιµοι. Μόνο µία δεκάδα αποτελεί τους εδώδιµους και από αυτούς µερικοί
µόνο έχουν υψηλή γαστρονοµική και οικονοµική αξία,  όπως είναι η άσπρη
τρούφα ή τρούφα του Πιεµόντε (Tuber magnatum) και η µαύρη τρούφα (Tuber
melanosporum) ενώ η τιµή πωλήσεως της Θερινής τρούφας (Tuber aestivum)
και της κινεζικής τρούφας (Tuber indicum) είναι πάρα πολύ χαµηλότερη. ΜΑΥΡΗ ΤΡΟΥΦΑ (Τuber melanosporum)
Ο µύκητας αυτός αποτελεί το κόσµηµα της Γαλλικής κουζίνας.
To βάρος της ποικίλλει από µερικά γραµµάρια µέχρι και άνω του κιλού σε
µερικές σπάνιες περιπτώσεις. Συχνά, βρίσκονται τρούφες µε βάρος µεγαλύτερο
των 400 γραµµαρίων, ενώ στα µέσα της περιόδου συγκοµιδής της, το µέσο
βάρος της είναι συνήθως, 40 µε 50 γραµµάρια.
Τα σπόρια του µύκητα αυτού, ευρίσκονται σε ασκούς σε αριθµό 3-4 κατά µέσο
όρο ανά ασκό. Το σχήµα τους είναι ελλειψοειδές µε χρώµα σκούρο αδιαφανές.
Τα σπόρια είναι αγκαθωτά στην επιφάνεια τους, µε µικρά σκληρά αγκάθια.  Ο
προσδιορισµός του είδους της τρούφας µε τη χρησιµοποίηση της µορφολογίας
των αγκαθιών και των σπορίων γίνεται από ειδικούς έµπειρους εκτιµητές ή σε
ειδικά εργαστήρια κατά την πιστοποίηση των διάφορων ειδών της τρούφας. Ο
προσδιορισµός αυτός έχει πολύ µεγάλη σηµασία επειδή όπως
προαναφέραµε, υπάρχει τεράστια διαφορά τιµής πωλήσεως στα διάφορα είδη
τρούφας και υπάρχει µεγάλος κίνδυνος νοθείας και αισχροκέρδειας.
Η µαύρη τρούφα αναπτύσσεται άριστα, σε ασβεστώδη εδάφη µε pH (7,0-8,5),
ελαφρώς επικλινή τα οποία έχουν καλή στράγγιση και καλή έκθεση στον ήλιο.
Η ΤΡΟΥΦΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ (Τuber aestivum)
H τρούφα του καλοκαιριού  (Tuber aestivum),  είναι η πλέον διαδεδοµένη
τρούφα της Ευρώπης. Οι περιοχές που καλλιεργείται ποικίλλουν. Τη βρίσκουµε
να αυτοφύεται παντού όπου καλλιεργείται η µαύρη τρούφα αλλά όχι µόνο.
Συναντάται επίσης και πιο βόρεια, όπως η Γερµανία και η πρώην ΕΣΣ∆, αλλά
και πιο νότια στο Μαρόκο και την Αλγερία. Συνολικά  συγκοµίζονται από την
ποικιλία αυτή 150 τόνοι ετησίως. Η Ιταλία είναι η χώρα µε τη µεγαλύτερη
παραγωγή, µε µία µέση παραγωγή 60 τόνων, η Γαλλία µε 30 τόνους και η
Ισπανία µε 25 τόνους.
Προτιµά τα ασβεστώδη εδάφη, αλλά τη βρίσκουµε και σε οργανικά ή
αργιλώδη και σε ορισµένες περιπτώσεις σε ελαφρά όξινα εδάφη. Απαντάται σε
υψόµετρο ακόµη και µεγαλύτερο των 1100 µ. Αναπτύσσεται στα ανώτερα
τµήµατα του εδάφους και µέχρι βάθους 30 cm. Τα δέντρα που αναπτύσσεται η τρούφα του καλοκαιριού (Tuber aestivum) είναι τα ίδια στα οποία αναπτύσσεται
και η µαύρη τρούφα (Tuber melanosporum).
Η ΤΡΟΥΦΑ ΤΗΣ ΒΟΥΡΓΟΥΝ∆ΙΑΣ (Τuber uncinatum)
Η τρούφα της Βουργουνδίας  (Tuber uncinatum)  θεωρείται κατώτερη σε
ποιότητα τρούφα σε σχέση µε τη µαύρη τρούφα (Tuber melanosporum) αλλά
ανώτερη από την τρούφα του καλοκαιριού (Tuber aestivum). Στη Γαλλία, είναι
η δεύτερη καλύτερη τρούφα από την άποψη της ποιότητας, και εποµένως από
την άποψη της τιµής πωλήσεως παραγωγού.
To µέγεθος της τρούφας αυτής κυµαίνεται από το µέγεθος καρυδιού µέχρι το
µέγεθος γροθιάς ή και µεγαλύτερο.
To σχήµα της  είναι στρογγυλοποιηµένο ή ακανόνιστο  και πολλές φορές
παρουσιάζει ένα βαθούλωµα στη βάση της.
To χρώµα της τρούφας  της Βουργουνδίας (Tuber uncinatum)  είναι σκούρο
έως µαύρο. Η εξωτερική της επιφάνεια φέρει εξογκώµατα. Τα εξογκώµατα
αυτά είναι µικρά ή µεγάλα, πυραµιδοειδή µε 5-7 έδρες, προεξέχοντα µε έντονες
ακµές.
Η επιδερµίδα της είναι προσκολληµένη στη σάρκα της τρούφας.
Η σάρκα της τρούφας είναι γεµάτη και παρουσιάζει αντοχή στην πίεση. Το
χρώµα της κυµαίνεται από σκούρο καστανό µέχρι σκούρο σοκολατί.
Η ΤΡΟΥΦΑ ΤΟΥ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟΥ (Τuber brumale)
Η τρούφα αυτή, όσον αφορά το µέγεθος, το σχήµα, το χρώµα της επιδερµίδας
και των σπορίων της, µοιάζει πάρα πολύ µε την µαύρη τρούφα  (Tuber
melanosporum) µε τη διαφορά ότι έχει επιδερµίδα πιο µαύρη από τη  µαύρη
τρούφα (Tuber melanosporum) και συνήθως είναι λίγο πιο µικρή από αυτή.
To µέγεθος της είναι ίσο µε το µέγεθος καρυδιού και σπανιότερα έως το
µέγεθος γροθιάς. Το σχήµα της είναι στρογγυλοποιηµένο ή ακανόνιστο,
λοβώδες, που πολλές φορές παρουσιάζει µία βύθιση.  ΤΡΟΥΦΑ Η ΜΕΣΕΝΤΕΡΙΚΗ (Τuber mesentericum)
Έχει πολύ έντονη φαινολική οσµή που µοιάζει ιδιαίτερα µε την οσµή της
πίσσας. Η οσµή αυτή διατηρείται και µετά από τη θερµική της
επεξεργασία στο µαγείρεµα.
Η τρούφα αυτή έχει φανατικούς υποστηρικτές αλλά και φανατικούς
αντιπάλους. Στη Γαλλία απαντάται σε σπάνιες περιπτώσεις στα δάση.
To µέγεθος της κυµαίνεται γύρω από το µέγεθος καρυδιού και σπανιότερα
φθάνει το µέγεθος αυγού κότας.
ΑΣΠΡΗ ΤΡΟΥΦΑ (Tuber magnatum pico)
H τρούφα αυτή θεωρείται αρίστης ποιότητας και έχει πολύ µεγάλη εµπορική
αξία. Ονοµάζεται επίσης και «τρούφα του Πιεµόντε» (Ιταλία) επειδή καρποφορεί
άφθονα στην περιοχή αυτή. Απαντάται και σε άλλες περιοχές της Ιταλίας και της
νότιας Γαλλίας αλλά σε µικρότερες εκτάσεις.
Έχει µορφή σφαιρική µε πολλά «σκασίµατα» που της δίνουν ακανόνιστη µορφή.
Η επιφάνεια της είναι λεία και ελαφρά βελούδινη. Το χρώµα της ποικίλει από
την ασθενή ώχρα µέχρι το σκούρο µπεζ και το ελαφρά πράσινο.
Η σάρκα της είναι µοναδική µε ένα χρώµα λευκό έως κίτρινο ή µερικές φορές
γκριζωπό µε λευκές λεπτές φλέβες.
To άρωµα της είναι ευχάριστα αρωµατικό, αλλά διαφέρει από το άρωµα των
άλλων ποικιλιών της τρούφας.
Η λευκή τρούφα (Tuber magnatum) ζει σε συµβίωση µε τις δρυς, τις φιλύρες
(τίλιο).
Η συγκοµιδή της άσπρης τρούφας (Tuber magnatum) στην Ιταλία γίνεται από
το Σεπτέµβριο µέχρι το ∆εκέµβριο.
To έδαφος που είναι κατάλληλο για την ανάπτυξη της  πρέπει να έχει pH
µεγαλύτερο από 7,5 να είναι πορώδες και να έχει καλό αερισµό. Το µικροκλίµα
της περιοχής πρέπει να είναι δροσερό και υγρό το καλοκαίρι. Με ευνοϊκές
καλοκαιρινές κλιµατικές συνθήκες, η τρούφα αυτή, δίδει ικανοποιητική
παραγωγή το φθινόπωρο. Τεχνικές, για την παραγωγή φυτών «εµβολιασµένων» µε τα µυκόρριζα της
άσπρης τρούφας, ακόµη δεν έχουν αναπτυχθεί, λόγω της δυσκολίας που έχουν
τα σπόρια της άσπρης τρούφας  (Tuber magnatum)  να βλαστήσουν και να
εγκατασταθούν στις ρίζες των φυτών. Το µέλλον της συστηµατικής καλλιέργειας
µυκορριζοµένων φυτών δεν είναι ευοίωνο εφόσον δεν λυθούν σηµαντικά
τεχνικά θέµατα που σχετίζονται µε τη µυκορρίζωση των φυτών.
ΟΙ ΤΕΧΝΙΚΕΣ  ΤΗΣ  ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ
Πριν από την εγκατάσταση µιας νέας φυτείας, µε φυτά εµβολιασµένα µε τον
µύκητα της τρούφας, πρέπει να λάβει κανείς υπόψη του, τους κάτωθι
παράγοντες:
• Την καταλληλότητα του αγρού. Πολύ µεγάλη σηµασία έχει η επιλογή του
κατάλληλου χωραφιού. Σε γενικές γραµµές ένα χωράφι  είναι κατάλληλο,
εφόσον είναι προσήλιο και έχει ελαφρά κλίση ώστε να στραγγίζει και να µη
«νεροκρατεί».
• Την ανάλυση του χώµατος του εδάφους του αγρού. Αφού επιλέξουµε το
χωράφι, πρέπει να γίνει ανάλυση στο χώµα του εδάφους.
• Το  είδος των φυτών που θα φυτευτούν. Καθορίζεται το κατάλληλο είδος
µυκορριζοµένου δένδρου µε το µύκητα της τρούφας που θα επιλεγεί να
καλλιεργηθεί, ανάλογα µε το κλίµα, το έδαφος, κλπ.
• Οι προκαταρκτικές εργασίες της φυτεύσεως είναι:
  Το ξερίζωµα της αυτοφυούς βλαστήσεως, η αποµάκρυνση των ριζών των
φυτών που ξεριζώνονται, η αναµόχλευση του εδάφους και το τακτικό
πέρασµα της επιφάνειας του εδάφους µε σβάρνισµα, ώστε να µη
ξαναφυτρώσουν τα ζιζάνια. Μπορούµε να χρησιµοποιήσουµε επίσης το
ζιζανιοκτόνο Roundup.
Τεχνική της φυτεύσεως
Οι περίοδοι φυτεύσεως είναι δύο: Το φθινόπωρο, από τα µέσα Σεπτεµβρίου
έως το Νοέµβριο και στο τέλος του χειµώνα από το Φεβρουάριο µέχρι το
Μάρτιο. Η προµήθεια των µυκορριζοµένων φυτών πρέπει να γίνεται από
εξειδικευµένες επιχειρήσεις παραγωγής τέτοιων φυτών, οι οποίες έχουν την ειδική πιστοποίηση για παραγωγή και εµπορία µυκορριζοµένων φυτών από
τους ειδικούς για την εργασία αυτή πιστοποιητικούς  οργανισµούς του
εξωτερικού
Κατά τη φύτευση πρέπει να προτιµούµε αν είναι δυν ατόν τον
προσαν ατολισµό των σειρών των φυτών κατά τη διεύθυνση, βοράς- νότος ώστε να
ευνοείται η καλή έκθεση των φυτών στον ήλιο.  Ο έλεγχος των ζιζανίων είναι
απαραίτητος κυρίως στα πρώτα στάδια µετά τη φύτευση των δένδρων.
Φυτεύονται συνήθως 50-60 φυτά το στρέµµα.
Η Λίπανση
Με βάση την ανάλυση του εδάφους που διενεργείται πριν από την
εγκατάσταση της τρουφοκαλλιέργειας, γίνεται η κατάλληλη λίπανση του
εδάφους ώστε να προλαµβάνονται πιθανές ελλείψεις του σε µακροστοιχεία και
ιχνοστοιχεία.
Προτιµότερο είναι να χρησιµοποιούνται οργανικά λιπάσµατα, για να αυξάνεται η
περιεκτικότητα του εδάφους σε οργανική ουσία και να βελτιώνονται οι φυσικές
του ιδιότητες, όπως είναι:
- Η αύξηση του πορώδους του εδάφους.
- Η αύξηση συγκράτησης ύδατος.
- Ο καλύτερος αερισµός κλπ.
- Μπορεί να χρησιµοποιείται µίγµα από οργανικές ύλες φυτικής προέλευσης
(κοµπόστ), το οποίο θα έχει pH µεγαλύτερο του 8 και σχέση C/N µεγαλύτερη του
10. To µίγµα αυτό που διασπείρεται στο έδαφος, µπορεί να φθάνει τους 2
τόνους.
Η καταπολέµηση των ζιζανίων
Για να µειωθούν τα ζιζάνια και για να αυξηθεί ο αριθµός των οργανισµών της
µικροπανίδας στην περιοχή που αναπτύσσονται οι ρίζες των φυτών, υπάρχουν
οι εξής µέθοδοι:
 Με κάλυψη του εδάφους µε χαλίκια:
Η επιφάνεια του εδάφους πέριξ των φυτών, καλύπτεται µε χαλίκια µικρού
µεγέθους, σε σχήµα τετράγωνο, διαστάσεων 1 mΧ1 m,.  Με την τεχνική αυτή
επιτυγχάνονται ταυτόχρονα οι κάτωθι στόχοι: - Να συγκρατείται η υγρασία στο έδαφος.
- Να εµποδίζονται τα ζιζάνια να φυτρώσουν.
 Με ζιζανιοκτονία:
Η ζιζανιοκτονία πρέπει να γίνεται µε προσοχή. Σήµερα το Roundup, θεωρείται
το λιγότερο βλαβερό στη µικροπανίδα του εδάφους. Πρέπει να λαµβάνεται
µέριµνα ώστε, να µη έρχεται σε επαφή µε τα φύλλα, τους κορµούς και τα
κλαδιά των τρουφοφόρων δένδρων.
 Με κοπή των ζιζανίων:
- Με τη χρησιµοποίηση του χορτοκοπτικού για το κόψιµο των ζιζανίων και τον
έλεγχο της αυτοφυούς βλαστήσεως.
 Με κάλυψη του εδάφους µε µονωτικά υλικά:
Η κάλυψη της επιφάνειας του εδάφους στα σηµεία που  θα φυτευτούν τα
δέντρα, µε µοριόπλακες τεµαχιδίων ξύλου, διαστάσεων.
Το Κλάδεµα
Από τα πειραµατικά δεδοµένα που έχουν δηµοσιευτεί µέχρι σήµερα, δεν είναι
δυνατόν να τεκµηριωθεί ότι υπάρχει µία πραγµατική σχέση µεταξύ
κλαδεύµατος του φυτού ξενιστού και της παραγωγής τρούφας. Βέβαια έχει
διαπιστωθεί ότι, δένδρα που έχουν ικανοποιητική παραγωγή τρούφας είναι τα
περιποιηµένα και κλαδεµένα, τα οποία είναι εγκατεστηµένα σε εδάφη µε
µικρό βάθος και έχουν µέτρια γονιµότητα. Έχει παρατηρηθεί ότι αυτά έχουν
«ακτίνα καψίµατος» ίση µε 1,5 φορές την ακτίνα προβολής της κόµης του
φυτού, γεγονός που αποτελεί ένδειξη ότι το ριζικό σύστηµα του φυτού
συµβιώνει σε µεγαλύτερο βαθµό µε το µύκητα της τρούφας από τις
συνηθισµένες περιπτώσεις που η «ακτίνα καψίµατος» συµπίπτει µε την
προβολή της κόµης του φυτού.
To κλάδεµα θεωρείται απαραίτητο επίσης, επειδή αυτό ρυθµίζει το
ποσοστό κάλυψης του εδάφους µε σκιά ή µε έκθεση στον ήλιο Άρδευση
To πότισµα των δένδρων πρέπει να γίνεται κατά το πρώτο έτος απαραιτήτως
µετά τη φύτευση, επειδή υπάρχει ο κίνδυνος να καταστραφούν τα µυκόρριζα
του δενδρυλλίου από την ξηρασία.
To πότισµα της τρουφοκαλλιέργειας είναι µία δύσκολη πρακτική η οποία δεν
θεωρείται απαραίτητη από µερικούς καλλιεργητές και  δεν εφαρµόζεται από
όλους τους τρουφοκαλλιεργητές. Όµως είναι γνωστό, η τρούφα, κάτω από ένα
όριο περιεκτικότητας του εδάφους σε υγρασία, καταστρέφεται. Για να
αντιµετωπίσουµε το πρόβληµα αυτό υπάρχουν δύο εναλλακτικές λύσεις:
• Να γίνει κάλυψη του εδάφους µε άχυρα ή κοµµένα αγριόχορτα κλπ, ώστε να
µειωθεί η εξάτµιση του εδαφικού νερού.
• Με αύξηση της εδαφικής υγρασίας µε πότισµα των φυτών την  κατάλληλη
εποχή (Απρίλιο έως Σεπτέµβριο) ανάλογα βέβαια µε το ύψος των
βροχοπτώσεων και το είδος του εδάφους.
∆ιόρθωση του pH του εδάφους
Εάν είναι αναγκαίο διορθώνουµε το pH του εδάφους µε προσθήκη ασβεστούχων
βελτιωτικών. Η προσθήκη ασβεστίου (µαρµαρόσκονη) γίνεται το φθινόπωρο, σε
ποσότητα ανάλογη µε την περιεκτικότητα του εδάφους σε ασβέστιο, το pH του
εδάφους και το ύψος του pH του εδάφους που επιθυµούµε να επιτύχουµε µε τη
διόρθωση..
ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ ΤΗΣ ΤΡΟΥΦΑΣ
 ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ PALLIER
To σύστηµα αυτό στηρίζεται στις κάτωθι καλλιεργητικές πρακτικές:
• Το φύτεµα των τρουφοφόρων δέντρων γίνεται σε πυκνή διάταξη, (60
φυτά/στρέµµα).
• Γίνεται κατεργασία του εδάφους ώστε να διατηρείται η καλλιέργεια κατά το
δυνατόν χωρίς ζιζάνια.
• ∆ιατηρείται η καλλιέργεια κατά τρόπο ώστε να µη σκιάζουν τα δένδρα όλη την
επιφάνεια του εδάφους. ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ TANGUY
Η είσοδος στην παραγωγή µε το σύστηµα Tanguy είναι πιο όψιµη, γίνεται µετά
10 χρόνια και µάλιστα, µόνο ένα µικρό ποσοστό δένδρων είναι παραγωγικό. Η
παραγωγή όµως των δένδρων αυτών είναι ικανοποιητική και η ποιότητα τους
είναι ανώτερη. Γίνονται µικρές καλλιεργητικές επεµβάσεις στο σύστηµα αυτό.
Η ΣΥΓΚΟΜΙ∆Η ΤΗΣ ΤΡΟΥΦΑΣ
 ΤΟ «ΚΑΨΙΜΟ», ∆ΕΙΚΤΗΣ ΚΑΡΠΟΦΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΤΡΟΥΦΑΣ
Πριν αρχίσει να παρουσιάζεται η «καρποφορία» της τρούφας, παρατηρείται το
φαινόµενο του «καψίµατος» κάτω από την κόµη του δέντρου και συνήθως
µέχρι εκεί που επεκτείνεται το ριζικό του σύστηµα.
Η ΣΥΓΚΟΜΙ∆Η ΤΗΣ ΤΡΟΥΦΑΣ
Η τρούφα συνήθως ευρίσκεται σε βάθος µερικών εκατοστών 10-25cm µέχρι
40-50 cm από την επιφάνεια του εδάφους. Μερικές φορές οι τρούφες
ευρίσκονται σε πολύ µικρό βάθος.
Για να συλλέξουµε τις ώριµες τρούφες, άλλοτε χρησιµοποιούνταν ο χοίρος,
σήµερα κυρίως χρησιµοποιείται ο εκπαιδευµένος σκύλος.
Ο χοίρος δεν έχει ανάγκη από ειδική εκπαίδευση. Η οσµή της τρούφας τον
ξετρελαίνει.
To σκυλί, επίσης είναι ικανό να επισηµάνει τις τρούφες. Σε αντίθεση µε τον
χοίρο, η οσµή της δεν το ξετρελαίνει. Σπάνια την τρώει την στιγµή που την
αποκαλύπτει.To σκυλί πρέπει να είναι εκπαιδευµένο έτσι ώστε να δείχνει στον
κύριο του την θέση της τρούφας, ξύνοντας το έδαφος στο σηµείο αυτό.
Η  εκπαίδευση του σκύλου,  γίνεται σταδιακά. Σε πρώτο στάδιο ξεκινά κανείς,
κρύβοντας µία µικρή τρούφα κάτω από το χώµα, αλλά βάζοντας δίπλα της και
ένα µικρό κοµµάτι ζαµπόν, το οποίο αφήνεται να το φάει το σκυλί σαν
επιβράβευση µόλις ξύσει το έδαφος στο συγκεκριµένο σηµείο. Όταν το σκυλί
έχει πλέον εκπαιδευτεί, κάθε φορά που βρίσκει µία τρούφα, του δίνεται σε
ανταπόδοση ένα κοµµάτι ψωµιού ή τυρί κλπ.
Τελευταία αναπτύσσεται ένα νέο σύστηµα στο οποίο χρησιµοποιεί ένα ειδικό
ηλεκτρονικό µηχάνηµα ανίχνευσης πτητικών ουσιών.

 http://piperies-agiou-georgiou.blogspot.com/

Διαβάστε περισσότερα »»