Γράφει η Εμμανουέλα ΑναστασιάδουΠόσες φορές ακούμε για δεύτερες ευκαιρίες, και επανασυνδέσεις που δεν έχουν τέλος… Είναι ένα τέλος δίχως τέλος. Όλοι μας κάποια στιγμή βρεθήκαμε στη θέση ή να ζητάμε να μας δώσει κάποιος δεύτερη ευκαιρία ή να μας ζητούν, μη ξέροντας τι να κάνουμε....
Συνήθως, σκεφτόμαστε αν αξίζει να ξαναδώσουμε δεύτερη ευκαιρία, έχοντας πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού μας ότι μπορεί να ξανασυμβεί κάτι παρόμοιο.
Η δεύτερη ευκαιρία είναι σαν το δεύτερο προϊόν στο + ένα δώρο, το δοκιμάζεις γιατί λες ότι αφού πάει μαζί με το πρώτο προϊόν θα είναι εξίσου καλό όπως την προηγούμενη φορά που το αγόρασα. Όμως, στις σχέσεις ποτέ δεν ξέρεις αν τη δεύτερη φορά θα είναι διαφορετικά και αν τελικά το «προϊόν» θα βγει καλό.
Εκεί μπαίνει το ζήτημα του «τι θέλω εγώ». Ο κάθε άνθρωπος λειτουργεί ξεχωριστά και αντιδρά διαφορετικά. Άλλοι δίνουν σχετικά εύκολα μια δεύτερη ευκαιρία σε μια σχέση και άλλοι όχι. Άλλοι, τολμούν την επανασύνδεση πιστεύοντας ότι αυτή τη φορά θα είναι όλα διαφορετικά. Σε αυτή την περίπτωση αν αποδειχθεί ότι έκαναν λάθος, θυμώνουν με τον ίδιο τους τον εαυτό.
Τονίζω ότι πάντα στον κανόνα υπάρχει η εξαίρεση και δεν σημαίνει ότι πάντα η δεύτερη ευκαιρία μαζί με την επανασύνδεση δεν βγαίνει σε καλό, αλλά ας έχουμε υπόψη μας και μια σοφή παροιμία που λέει «αν ραγίσει το γυαλί δεν ξανά κολλάει»…
Read more: http://www.enimerwsi.com/2011/03/blog-post_9647.html#ixzz1Hpi9iaIR
