διάφορα τρόφιμα.
Σύμφωνα με την ευρωπαϊκή νομοθεσία δικαιούχοι αυτής της επισιτιστικής βοήθειας είναι όλοι οι ευρωπαίοι οι οποίοι έχουν εισόδημα κάτω από 12.000 ευρώ ετησίως. Εάν λοιπόν ανήκει κάποιος σε αυτή την κατηγορία, μπορεί να υποβάλει τη σχετική αίτηση και να παραλάβει τις ποσότητες τροφίμων που δικαιούται.
Ιδού λοιπόν το οξύμωρο και σύναμμα τραγελαφικό της ιστορίας στην Ελλάδα της οικονομικής κρίσης.
Εδώ, το κράτος όχι μόνον δε θεωρεί φτωχό, εντοπίζοντας ακόμη και πρόβλημα σίτισης σε όποιον βγάζει από τη δουλειά του μέχρι 12.000, αλλά το αντίθετο… τον θεωρεί χωρίς δεύτερη σκέψη, απατεώνα, φοροφυγά και καλοπερασάκια.
Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο εξάλλου, ο Ευάγγελος Βενιζέλος έφθασε να φορολογεί ακόμη και τα εισοδήματα της τάξης των 5000 ευρώ ετησίως. Δηλαδή θεωρεί ότι αυτός που εισπράττει 416 ευρώ το χρόνο μπορεί να έχει φοροδοτική ικανότητα.
Την ίδια ώρα βέβαια οι ευρωπαίοι εταίροι μας εξακολουθούν να πιστεύουν πως ο πολίτης που κερδίζει το μήνα 1000 ευρώ (δηλαδή τα υπερδιπλάσια) χρειάζεται στήριξη ακόμη και στο κόστος σίτισής του!
Μα πόσο ανόητοι είναι που πιστεύουν ότι τα 1000 ευρώ δε φθάνουν ούτε για μακαρόνια… δεν έρχονται σε ένα ελληνικό σούπερ μάρκετ να δουν; Δεν παίρνουν στα χέρια τους το πόθεν έσχες του Άκη; Με 416 ευρώ το μήνα ζει ο άμοιρος…
Απόστολος Ράιδος
http://www.onlarissa.gr/
