Αγαπητέ κ.Διευθυντά,
Ορμώμενος από την δημοσίευση στο φύλλο της εφημερίδας σας της18ης Απριλίου της επιστολής του φιλολόγου κ.Νικολάου Κατοίκου έχω να σημειώσω τα εξής:
Ο κ. Κατοίκος στην αρχή της επιστολής του αναφέρει κάτι που ειπώθηκε σχεδόν 160 χρόνια πριν από τον ιστορικό μας Κ.Παπαρρηγόπουλο,δηλαδή "ουδέν έθνος δύναται να υπάρξη άνευ του κοινού νοός.Κοινός δε νούς των εθνών είναι η Κυβέρνησις".
Τόσο απλό,τόσο επίκαιρο και τόσο αληθινό παράλληλα!
Τί είναι ο κοινός νούς;Η λογική των πραγμάτων,καταστάσεων και αποφάσεων.Επί παραδείγματι,αν ο μισθός σου δεν επαρκεί για την πραγματοποίηση κάποιων αγορών δεν θα τις κάνεις,αυτό ορίζει η λογική.Αν τα οικονομικά σου επαρκούν για τη θρέψη τριών μελών της οικογενείας σου,η λογική λέει ότι δεν μπορείς να φιλοξενήσεις πέντε ή περισσότερα άτομα.
Αν αυτό το μεταφέρουμε στην πολιτική και στις αποφάσεις των "φωστήρων μας" πολιτικών,κάθε άλλο παρά με λογική λετούργησαν τα σχεδόν 30 μεταπολιτευτικά χρόνια.
"Μαθητευόμενοι μάγοι" ελάμβαναν τις αποφάσεις με γνώμονα την κομματική τους πελατεία χτίζοντας ένα υδροκέφαλο παρασιτικό κράτος,ένα κράτος που λειτουργούσε με δανεικά τα οποία ελάμβανε από τα ευρωπαικά ταμεία για την ορθολογική οργανωσή του...και εκείνο αφειδώς σπαταλούσε.
Λεφτά υπάρχουν...εκραύγαζε ο πράσινος ιεροκήρυκας,ο έσχατος των Παπανδρέου(κατά Χρήστο Γιανναρά).Μετά ήρθε ο άλλος φωστήρας...εκείνος "ο μαζί τα φάγαμε".
Τώρα έρχεται ο μπλέ ιεροκήρυκας.."ο λύστε μου τα χέρια" λες και τόσα χρόνια του τα είχαμε δεμένα. Ακολουθεί "η πομφόλυγα του απόλυτου τίποτα" ο οποίος δηλώνει ότι δε νοιάζεται για την καρέκλα του Πρωθυπουργού....αλλά να βρε παιδιά...σας κάνω τη χάρη για να ξελασπώσουμε.
Αιδώς Αργείοι!!!
Κύριε Διευθυντά,βλέπετε εσείς σˊόλα αυτά την επικράτηση της λογικής,του κοινού νοός,του αυτονόητου;Εγώ δεν βλέπω,παρά κροκοδείλια δάκρυα πριν την εκπνοή του τέρατος.
Ο αγαπητός κ. Κατοίκος θίγει και την ευθύνη των πολιτών που άκριτα ακολούθησαν τα καταναλωτικά πρότυπα και δεν αντέδρασαν στην "πελατειακή" άσκηση της Πολιτικής εις βάρος του κοινού νοός,του αυτονόητου.
Το μεταπολιτευτικό τέρας ξεψυχά παίζοντας τα τελευταία του χαρτιά.Λένε ότι το διακύβευμα είναι η σωτηρία της χώρας.Ερωτώ,ποιοί έφεραν τη χώρα ως εδώ;Εξάλλου και η λέξη "διακύβευμα" που χρησιμοποιούν τα λέει όλα.Δηλαδή ζαριά στην πλάτη της πατρίδας μας.Όσοι κατέχουν την ελληνική γλώσσα γνωρίζουν πως διακυβεύω σημαίνει...ρίχνω τα ζάρια...παίζω ζαριά.
Στην προμετωπίδα του Ναού του Απόλλωνα στο Μαντείο των Δελφών υπήρχαν δυο αποφθέγματα,το ένα εκ των οποίων έγραφε "Μηδέν Άγαν" δηλαδή μην υπερβάλεις,μην ξεπερνάς τα οριά σου,έχε στις αποφάσεις σου πάντα ως γνώμονα το Μέτρο.Η υπέρβαση των ορίων,η καταπάτηση του μέτρου οδηγούσε στη Νέμεση δηλαδή την τιμωρία,την απόδοση Δικαιοσύνης προς αποκατάσταση της ισορροπίας.
Βλέπετε πουθενά στην μεταπολιτευτική πολιτική σκηνή της χώρας τήρηση του Μέτρου ή την απόδοση Δικαιοσύνης;Εγώ δεν βλέπω...μήπως είμαι τυφλός;
Είναι δύσκολη η εφαρμογή του κοινού νοός,του αυτονόητου;Γιατί κάποιος να χαρακτηρίζεται εξαιρετικός,είτε είναι ιδιώτης ή δημόσιος λειτουργός;Υπάρχει διακριτή διαφορά μεταξύ αυτονόητου και εξαιρετικού;Ποιός θέτει τα όρια των δυο αυτών εννοιών;
Ο καθορισμός των ορίων διασφαλίζει την ευνομούμενη ισορροπία σε όλους τους τομείς της Πολιτείας,όπως στην κοινωνία,στα εκπαιδευτικά ιδρύματα,στην οικογένεια και στο άτομο.
Ποιός θέτει τα όρια;Μα φυσικά ο νόμος που ορίσθηκε εκ των προτέρων με δημοκρατικές διαδικασίες.Ο νόμος αποτελεί μια συμφωνία και πριν τη θεσπισή της ορίζεται κιˊ ένα πλαίσιο μέσα στο οποίο τελείται αυτή.Έτσι διασφαλίζεται και η απόδοση των συνεπειών όσων παρεκλίνουν από τη συμφωνία(νόμο).
Μήπως είδατε τελευταία κάποιους παρεκκλίνοντες να τιμωρούνται ή να μετανοούν για τις πράξεις τους;Εξαίρεση η ιστορία ενός ψηλού γκριζομάλλη,απατεώνα ολκής με άδειο κρανίο.Πιστεύεται ότι αποδόθηκε δικαιοσύνη;Εγώ δεν πιστεύω...απλώς προεκλογικό προπέτασμα καπνού στα μάτια των ψηφοφόρων και φιλοξενία σε κελί με ανέσεις ξενοδοχείου 5 αστέρων.Το ίδιο κελί που φιλοξενήθηκε ό "άγιος" ρασοφόρος που αφέθηκε ελεύθερος.
Έτσι,ο νόμος ουσιαστικά θέτει το πλαίσιο δράσης προστατεύοντας τους πολίτες από τις δικές τους παρεκκλίσεις.Αυτό καθορίζει δικαιώματα και υποχρεώσεις,από αυτό πηγάζει το αυτονόητο:
Θέτοντας κανόνες προστατεύω και προστατεύομαι,δεν περιορίζομαι:Αυτό είναι ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ
Εκτελώντας σωστά το λειτουργημά μου ή κάνοντας σωστά την εργασία μου ή εκτελώντας το καθήκον μου,κατοχυρώνω το δικαιωμά μου για εργασία,αξιοποιώντας τις ικανότητες και δυνατοτητές μου,δεν υπεκφεύγω:Αυτό είναι ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ.
Μη παρανομώντας από "μαύρη" εργασία ή μη πλουτίζοντας από φακελάκια ασθενών,δεν είμαι ο ανόητος αλλά απλά ο νόμιμος:Αυτό είναι ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ.
Όταν δίνω το καλό παράδειγμα στους μαθητές μου και τους καλώ να πράξουν το ίδιο,δεν είμαι ρομαντικός:Αυτό είναι ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ.
Όταν δεν επαναπαύομαι στον καναπέ μου ενώ γύρω μου όλα γκρεμίζονται δεν είμαι βλάκας αλλά υπεύθυνος πολίτης:Αυτό είναι ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ.
Όταν δεν βρίζω τη ζωή μου για αυτά που μου συμβαίνουν αλλά συμμετέχω ενεργά για την αλλαγή τους είμαι ενεργός πολίτης:Αυτό είναι ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ.
Ως εκλεγμένος αρχηγός μιας ομάδας,την εκπροσωπώ,δεν την κοροιδεύω ούτε την καταδυναστεύω:Αυτό είναι ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ.
Ως σκεπτόμενος πολίτης,προβληματίζομαι συνεχώς κιˊεκπλήσσομαι ανελλιπώς,δεν παγιώνομαι σε απόψεις,δεν προσκολλώμαι στο παρελθόν:Αυτό είναι ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ.
Δεν υπάρχει λοιπόν διαφορά ανάμεσα στο αυτονόητο και στο εξαιρετικό.Όποιος πράτει τα παραπάνω δεν ειναι εξαιρετικός απλά πράτει το ηθικό,το αυτονόητο.
Και η ηθική συμφέρει στην κοινωνία.
Ευχαριστώ για την φιλοξενία σας.
Ματθαίος Παπακυρίτσης,Χειρουργός Οδοντίατρος
Υποψήφιος Βουλευτής Καρδίτσας του κόμματος Δημιουργία,ξανά!
Ορμώμενος από την δημοσίευση στο φύλλο της εφημερίδας σας της18ης Απριλίου της επιστολής του φιλολόγου κ.Νικολάου Κατοίκου έχω να σημειώσω τα εξής:
Ο κ. Κατοίκος στην αρχή της επιστολής του αναφέρει κάτι που ειπώθηκε σχεδόν 160 χρόνια πριν από τον ιστορικό μας Κ.Παπαρρηγόπουλο,δηλαδή "ουδέν έθνος δύναται να υπάρξη άνευ του κοινού νοός.Κοινός δε νούς των εθνών είναι η Κυβέρνησις".
Τόσο απλό,τόσο επίκαιρο και τόσο αληθινό παράλληλα!
Τί είναι ο κοινός νούς;Η λογική των πραγμάτων,καταστάσεων και αποφάσεων.Επί παραδείγματι,αν ο μισθός σου δεν επαρκεί για την πραγματοποίηση κάποιων αγορών δεν θα τις κάνεις,αυτό ορίζει η λογική.Αν τα οικονομικά σου επαρκούν για τη θρέψη τριών μελών της οικογενείας σου,η λογική λέει ότι δεν μπορείς να φιλοξενήσεις πέντε ή περισσότερα άτομα.
Αν αυτό το μεταφέρουμε στην πολιτική και στις αποφάσεις των "φωστήρων μας" πολιτικών,κάθε άλλο παρά με λογική λετούργησαν τα σχεδόν 30 μεταπολιτευτικά χρόνια.
"Μαθητευόμενοι μάγοι" ελάμβαναν τις αποφάσεις με γνώμονα την κομματική τους πελατεία χτίζοντας ένα υδροκέφαλο παρασιτικό κράτος,ένα κράτος που λειτουργούσε με δανεικά τα οποία ελάμβανε από τα ευρωπαικά ταμεία για την ορθολογική οργανωσή του...και εκείνο αφειδώς σπαταλούσε.
Λεφτά υπάρχουν...εκραύγαζε ο πράσινος ιεροκήρυκας,ο έσχατος των Παπανδρέου(κατά Χρήστο Γιανναρά).Μετά ήρθε ο άλλος φωστήρας...εκείνος "ο μαζί τα φάγαμε".
Τώρα έρχεται ο μπλέ ιεροκήρυκας.."ο λύστε μου τα χέρια" λες και τόσα χρόνια του τα είχαμε δεμένα. Ακολουθεί "η πομφόλυγα του απόλυτου τίποτα" ο οποίος δηλώνει ότι δε νοιάζεται για την καρέκλα του Πρωθυπουργού....αλλά να βρε παιδιά...σας κάνω τη χάρη για να ξελασπώσουμε.
Αιδώς Αργείοι!!!
Κύριε Διευθυντά,βλέπετε εσείς σˊόλα αυτά την επικράτηση της λογικής,του κοινού νοός,του αυτονόητου;Εγώ δεν βλέπω,παρά κροκοδείλια δάκρυα πριν την εκπνοή του τέρατος.
Ο αγαπητός κ. Κατοίκος θίγει και την ευθύνη των πολιτών που άκριτα ακολούθησαν τα καταναλωτικά πρότυπα και δεν αντέδρασαν στην "πελατειακή" άσκηση της Πολιτικής εις βάρος του κοινού νοός,του αυτονόητου.
Το μεταπολιτευτικό τέρας ξεψυχά παίζοντας τα τελευταία του χαρτιά.Λένε ότι το διακύβευμα είναι η σωτηρία της χώρας.Ερωτώ,ποιοί έφεραν τη χώρα ως εδώ;Εξάλλου και η λέξη "διακύβευμα" που χρησιμοποιούν τα λέει όλα.Δηλαδή ζαριά στην πλάτη της πατρίδας μας.Όσοι κατέχουν την ελληνική γλώσσα γνωρίζουν πως διακυβεύω σημαίνει...ρίχνω τα ζάρια...παίζω ζαριά.
Στην προμετωπίδα του Ναού του Απόλλωνα στο Μαντείο των Δελφών υπήρχαν δυο αποφθέγματα,το ένα εκ των οποίων έγραφε "Μηδέν Άγαν" δηλαδή μην υπερβάλεις,μην ξεπερνάς τα οριά σου,έχε στις αποφάσεις σου πάντα ως γνώμονα το Μέτρο.Η υπέρβαση των ορίων,η καταπάτηση του μέτρου οδηγούσε στη Νέμεση δηλαδή την τιμωρία,την απόδοση Δικαιοσύνης προς αποκατάσταση της ισορροπίας.
Βλέπετε πουθενά στην μεταπολιτευτική πολιτική σκηνή της χώρας τήρηση του Μέτρου ή την απόδοση Δικαιοσύνης;Εγώ δεν βλέπω...μήπως είμαι τυφλός;
Είναι δύσκολη η εφαρμογή του κοινού νοός,του αυτονόητου;Γιατί κάποιος να χαρακτηρίζεται εξαιρετικός,είτε είναι ιδιώτης ή δημόσιος λειτουργός;Υπάρχει διακριτή διαφορά μεταξύ αυτονόητου και εξαιρετικού;Ποιός θέτει τα όρια των δυο αυτών εννοιών;
Ο καθορισμός των ορίων διασφαλίζει την ευνομούμενη ισορροπία σε όλους τους τομείς της Πολιτείας,όπως στην κοινωνία,στα εκπαιδευτικά ιδρύματα,στην οικογένεια και στο άτομο.
Ποιός θέτει τα όρια;Μα φυσικά ο νόμος που ορίσθηκε εκ των προτέρων με δημοκρατικές διαδικασίες.Ο νόμος αποτελεί μια συμφωνία και πριν τη θεσπισή της ορίζεται κιˊ ένα πλαίσιο μέσα στο οποίο τελείται αυτή.Έτσι διασφαλίζεται και η απόδοση των συνεπειών όσων παρεκλίνουν από τη συμφωνία(νόμο).
Μήπως είδατε τελευταία κάποιους παρεκκλίνοντες να τιμωρούνται ή να μετανοούν για τις πράξεις τους;Εξαίρεση η ιστορία ενός ψηλού γκριζομάλλη,απατεώνα ολκής με άδειο κρανίο.Πιστεύεται ότι αποδόθηκε δικαιοσύνη;Εγώ δεν πιστεύω...απλώς προεκλογικό προπέτασμα καπνού στα μάτια των ψηφοφόρων και φιλοξενία σε κελί με ανέσεις ξενοδοχείου 5 αστέρων.Το ίδιο κελί που φιλοξενήθηκε ό "άγιος" ρασοφόρος που αφέθηκε ελεύθερος.
Έτσι,ο νόμος ουσιαστικά θέτει το πλαίσιο δράσης προστατεύοντας τους πολίτες από τις δικές τους παρεκκλίσεις.Αυτό καθορίζει δικαιώματα και υποχρεώσεις,από αυτό πηγάζει το αυτονόητο:
Θέτοντας κανόνες προστατεύω και προστατεύομαι,δεν περιορίζομαι:Αυτό είναι ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ
Εκτελώντας σωστά το λειτουργημά μου ή κάνοντας σωστά την εργασία μου ή εκτελώντας το καθήκον μου,κατοχυρώνω το δικαιωμά μου για εργασία,αξιοποιώντας τις ικανότητες και δυνατοτητές μου,δεν υπεκφεύγω:Αυτό είναι ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ.
Μη παρανομώντας από "μαύρη" εργασία ή μη πλουτίζοντας από φακελάκια ασθενών,δεν είμαι ο ανόητος αλλά απλά ο νόμιμος:Αυτό είναι ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ.
Όταν δίνω το καλό παράδειγμα στους μαθητές μου και τους καλώ να πράξουν το ίδιο,δεν είμαι ρομαντικός:Αυτό είναι ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ.
Όταν δεν επαναπαύομαι στον καναπέ μου ενώ γύρω μου όλα γκρεμίζονται δεν είμαι βλάκας αλλά υπεύθυνος πολίτης:Αυτό είναι ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ.
Όταν δεν βρίζω τη ζωή μου για αυτά που μου συμβαίνουν αλλά συμμετέχω ενεργά για την αλλαγή τους είμαι ενεργός πολίτης:Αυτό είναι ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ.
Ως εκλεγμένος αρχηγός μιας ομάδας,την εκπροσωπώ,δεν την κοροιδεύω ούτε την καταδυναστεύω:Αυτό είναι ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ.
Ως σκεπτόμενος πολίτης,προβληματίζομαι συνεχώς κιˊεκπλήσσομαι ανελλιπώς,δεν παγιώνομαι σε απόψεις,δεν προσκολλώμαι στο παρελθόν:Αυτό είναι ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ.
Δεν υπάρχει λοιπόν διαφορά ανάμεσα στο αυτονόητο και στο εξαιρετικό.Όποιος πράτει τα παραπάνω δεν ειναι εξαιρετικός απλά πράτει το ηθικό,το αυτονόητο.
Και η ηθική συμφέρει στην κοινωνία.
Ευχαριστώ για την φιλοξενία σας.
Ματθαίος Παπακυρίτσης,Χειρουργός Οδοντίατρος
Υποψήφιος Βουλευτής Καρδίτσας του κόμματος Δημιουργία,ξανά!
