Εφετείο Πατρών: «Θεολόγος»
καθηγητής σχολείου σπέρνει δηλητήριο
φανατισμού σε μαθητές, καθίζοντας στο εδώλιο Μητροπολίτη επειδή «μίλησε με καθολικούς αντί να τους αποπέμψει
με την ποιμαντορική ράβδο»!
Αν δεν ήταν άκρως σοβαρό,
επειδή εμπλέκονται αγνές παιδικές εύπλαστες ψυχές και διάνοιες μαθητών σχολείου του θεολόγου, που
αντί να διδάσκονται στα Θρησκευτικά, την Χριστιανική αγάπη στον πλησίον τους
και τις Χριστιανικές aρετές της αλληλοπεριχώρησης, της αγάπης
και της αλληλεγγύης, δηλητηριάζονταν επί έτη, με
το φαρμάκι του φανατισμού, της διχόνοιας και της απόρριψης των «κατ’
εικόνα και καθ’ ομοίωσιν» Θεού (και) καθολικών συνανθρώπων τους, από καθηγητές θεολογίας που
δεν έχουν τον...Θεό τους, στρεβλώνουν και διερμηνεύουν
αυθαιρέτως ως και τον ίδιον τον Θεό, θα αποτελούσε σενάριο
κακογραμμένης φαρσοκωμωδίας… με τίτλο «δίκη για γέλια ή για κλάματα»
Της Μαρίτας Πάλλη
Θεολόγου-Δημοσιογράφου
Η λογική,
η αντοχή και η ανοχή της έδρας του Τριμελούς Εφετείου
Πλημ/των Πατρών και του ακροατηρίου δοκιμάστηκε ισχυρά την περασμένη
Τετάρτη έως τις 3μμ. που διακόπηκε η
δίκη (λόγω παρέλευσης ωραρίου) στην προσπάθεια να κατανοήσουν οι Δικαστές την εμμονή του μηνυτή θεολόγου καθηγητή
Μέσης Εκπαίδευσης, κ.Παναγιώτη Σημάτη, να καταγγέλλει επί σειρά
ετών τον…. «κατηγορούμενο» Μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας
κ.Αμβρόσιο, προσβάλλοντας με υβριστικούς χαρακτηρισμούς, ευθέως την προσωπικότητά του, την θεσμική του θέση και το αξίωμά του ως Ιεράρχη της Εκκλησίας της Ελλάδος, ξεσηκώνοντας την τοπική
κοινωνία εναντίον καθολικών συμπολιτών του, επειδή τόλμησαν να θέσουν ένα
αίτημα στον Μητροπολίτη και εκείνος δέχθηκε να τους ακούσει !
ΠΩΣ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΟΛΑ…
Μάιος 2005 : O Πάπας Ιωάννης Παύλος ο ΙΙ, η τότε κεφαλή, της Καθολικής Εκκλησίας, 947
χρόνια μετά το Σχίσμα των Εκκλησιών του 1054, πραγματοποιεί επισκεπτόμενος την Αθήνα, μια ιστορική
ανατροπή, ζητώντας για πρώτη φορά στα χρονικά της Χριστιανοσύνης και του
Βατικανού δημόσια συγχώρεση, ενώπιον του μακαριστού
Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου, για τα δεινά
που επέφεραν στους Ορθοδόξους και την εν γένει Χριστιανοσύνη, οι Σταυροφορίες. . Η ιστορική αυτή «συγγνώμη», από τα πλέον
επίσημα χείλη της κορυφής της Καθολικής Εκκλησίας, που επί της ουσίας,
κατέρριψε δημόσια και παγκοσμίως τον ισχυρισμό για το
περί «αλαθήτου» δόγμα του Βατικανού, που συνεχίζουν να προβάλλουν όσοι
αντίκεινται στην αποκάθαρση του παρελθόντος και τη συμφιλίωση των Χριστιανών, επισφραγίστηκε
σημειολογικά, από προσκύνημα του του υποβασταζόμενου από τον Έλληνα
Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο, Ποντίφικα στη Πνύκα, όπου ο «Απόστολος των
Εθνών» Παύλος δίδαξε την «αγάπη». Κι όμως!
Το ότι οι δύο τότε
εκκλησιαστικοί ηγέτες, ανέδειξαν παγκοσμίως την πεμπτουσία της
Διδασκαλίας του Χριστού, την αξία
δηλαδή, της «μετάνοιας», της «συγγνώμης», της «συγχώρησης» και
της «υπέρβασης», δεν
ικανοποίησε μερίδα φανατισμένων ανθρώπων, και μάλιστα καθηγητών στα
σχολεία όπως ο κ.Σημάτης, που μιλούν «για Θεό» όντας ποτισμένοι με έχθρα για
τον συνάνθρωπο και φοβικά σύνδρομα. Ο διδάσκων μαθητές σχολείου του Αιγίου…το «λόγο του Θεού» κ.Παναγιώτης
Σημάτης ωστόσο και οι περί αυτόν συναντιλήπτορες, όχι μόνο
«αφορίζουν» πρώτοι, οτιδήποτε και
οιονδήποτε συμβάλλει στην συνεργασία και την ένωση των δυνάμεων του
Χριστιανισμού, ειδικά στην σημερινή εποχή αλλά και όποιον τολμά να
συνομιλεί με Ετεροδόξους Χριστιανούς, κατηγορώντας τους για «προσηλυτισμό» και
«προδοσία» . Το.. «εις μίαν Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν
Εκκλησίαν» που απαγγέλουν ωστόσο στο
«Πιστεύω» (Σύμβολο της Πίστεως),
προφανώς παραμένει.. κενό ουσίας και οι μαθητές το μαθαίνουν από
τέτοιους καθηγητές, «παπαγαλία».
ΑΙΓΙΟ: ΑΒΑΣΙΜΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΓΙΑ ΠΡΟΣΗΛΥΤΙΣΜΟ
Φεβρουάριος 2006.
Τριανταπέντε (35) Χριστιανοί Καθολικοί, Πολωνοί οικονομικοί
μετανάστες, εργάτες κάτοικοι της περιοχής, δια του καθολικού ιερέα
Μάρκου Βιδάλη, αιτήθηκαν στον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη κ. Αμβρόσιο, που είχε διατελέσει επικεφαλής της Συνοδικής Επιτροπής
Διορθοδόξων και Διαχριστιανικών Σχέσεων της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας
της Ελλάδος, (σ.σ. λόγω και της ιδιοτητός του αυτής που του είχε αναθέσει η
Ι.Σύνοδος εξυπακούεται πως θα είχε επαφές και με άλλους Χριστιανούς)
υποβάλλοντας αίτημα στην Μητρόπολη, για την παραχώρηση αίθουσας
στους καθολικούς εργάτες. Ο
Ιεράρχης απάντησε ότι θα θέσει το αίτημα στην σύναξη των κληρικών. Ο θεολόγος
κ.Σημάτης, διδάσκων θρησκευτικά στο σχολείο, άρχισε να διαδίδει σε μαθητές,
γονείς και κοινωνία, ότι ο Μητροπολίτης «είναι αιρετικός» και ότι «κινδυνεύουν»
γιατί ήθελε να παραχωρήσει από μόνος του όχι αίθουσα αλλά ορθόδοξο
ναό (!) στους "μιαρούς" καθολικούς. Όπως δήλωσε η
μάρτυρας και σύζυγος του κ. Σημάτη, κ.Ελένη Κονή «είχε» –κατά την ίδια και τον σύζυγό
της- «εμφανή στόχο να προσηλυτίσει τους ορθοδόξους
στον καθολικισμό»!!! (σ.σ. Βαριά κατηγορία για να ξεστομίζεται για Ορθόδοξο
Ιεράρχη, τόσο απερίσκεπτα). Τον Μάρτιο του 2006 έπειτα από την σύναξη των
κληρικών, αποφασίστηκε να δοθεί κάποια
αίθουσα για την εξυπηρέτηση των καθολικών και απεσταλμένος του Μητροπολίτη
μετέφερε το αίτημα αυτό στο Δήμο και στις άλλες τοπικές αρχές - ενημερώνοντας και τις Εκπαιδευτικές Αρχές -
οι οποίες απάντησαν αρνητικά, ότι δηλαδή «δεν είχαν να διαθέσουν κάποια
αίθουσα». Κατόπιν αυτού εξεδόθη επίσημη ανακοίνωση εκ΄ της Ιεράς Μητροπόλεως ότι αίθουσα τελικώς
δεν ανευρέθηκε, και το θέμα, παρά την προσπάθεια όλων, θεωρείται «λήξαν»! Παρά ταύτα, ο κ.Σημάτης συνέχισε να ξεσηκώνει ως θεολόγος μαθητές και γονείς και πιστούς της
περιοχής σε στασιασμό εναντίον της Τοπικής Εκκλησίας και των «επικίνδυνων» προς
συναναστροφή καθολικών, δια
συλλογής υπογραφών και δημόσιες καταγγελίες περί κινδύνου προσηλυτισμού τους
από τους «αιρετικούς», δήθεν με τη συνέργεια του Μητροπολίτη
και άρχισε δημόσια, να τον
περνά «γενεές 14» διά των ΜΜΕ
και του Διαδικτύου, γιατί …. «καταδέχθηκε»
να συνομιλήσει με τους καθολικούς και να δεχθεί να διερευνήσει το αίτημα που
του έθεσαν! αντί να τους
αποπέμψει, δια της ποιμαντορικής ράβδου (!) όπως θα
έκαναν οι Πατέρες της Εκκλησίας, και
υποστήριξε η μάρτυς κ.Κονή επικαλούμενη
«ιερούς κανόνες» και τους πατέρες της Εκκλησίας. Προκαλώντας μεγάλη αναστάτωση στην τοπική
κοινωνία, όπως κατέθεσαν κι άλλοι μάρτυρες, σε μαθητές, γονείς και πιστούς
και αποστέλλοντας αλλεπάλληλες επιστολές προς ΜΜΕ, συνέχισε να
καταγγέλλει βαρέως τον Ιεράρχη και δια του διαδικτύου, εισβάλλοντας ως και
στο προσωπικό του ιστολόγιο, έχοντας την απαίτηση να μην
διαγράφονται οι ύβρεις που ψευδωνύμως είτε ο ίδιος ο θεολόγος είτε συναντιλήπτορές του, κατέγραφαν σε σχόλια, επικαλούμενος ύστερα, την παράβαση της «ελευθερίας
της έκφρασης και της διακίνησης των ιδεών», που όμως αναγνώριζε μόνο για τον
ίδιον(!) σε άλλων κατόχων ιστοσελίδες! Κληθείς ο θεολόγος, από τότε,
από τον Μητροπολίτη για, εκ΄ του
σύνεγγυς συνομιλία για να επέλθει ηρεμία, αρνήθηκε (!) λέγοντας ότι «θα το σκεφθεί» και
στο τέλος διαμήνυσε ότι προτιμά το δημόσιο βήμα, (εφημερίδες, ΜΜΕ,
ιστολόγια). Συνέχισε να «πρωταγωνιστεί»
δια αυτής της οδού σε ρόλο δημόσιου κατηγόρου ξεχειλώνοντας, ένα, επί της ουσίας, ανύπαρκτο ζήτημα, όπως καταδείχθηκε στο
δικαστήριο, προκειμένου να προκληθούν περαιτέρω εντάσεις στρέφοντας την τοπική
κοινωνία σε εμφύλιο μεταξύ ορθοδόξων και καθολικών και Μητροπολίτη. Ο διδάσκων
θρησκευτικά στους μαθητές, εντός της τάξης του σχολείου καταφερόταν
εναντίον του προσώπου του Ιεράρχη και των καθολικών και το θέμα συζητιόταν
ευρέως στην πόλη του Αιγίου, αναγκάζοντας τον Μητροπολίτη, αφού ο θεολόγος
αρνιόταν και την πρόσκληση του, να απευθυνθεί στην αρμόδια Διεύθυνση
Εκπαίδευσης του Υπουργείου.
Ο παράλογος .. Ανταγωνισμός και η συλλογή
υπογραφών
Όπως
καταδείχθηκε από τους ισχυρισμούς και τις αντιφάσεις της πλευράς του
μηνυτή, ο στόχος δεν ήταν η καταλλαγή και ο διάλογος, όπως θα άρμοζε
σε θεολόγο που σε κάτι διαφωνεί με τον οικείο επίσκοπο. Τέτοιες συμπεριφορές
ανθρώπων περισσότερο αφορούν την εγωιστική ικανοποίηση μιας αρρωστημένης
προβολής ενός, ναρκισσιστικού τύπου υπεροχικού κατόχου της
«αυθεντίας» της πίστεως, «δημόσιου κατηγόρου» της Διοικούσας Εκκλησίας με
διάθεση ποδηγέτησης της Κεφαλής της, αν όχι προσπάθεια ευτελισμού
της. Προς επίτευξη αυτού καλλιεργείτο η διχόνοια και η αντιπαλότητα,
μεταξύ ορθοδόξων και καθολικών συμπολιτών, καθώς οι
συναντιλήπτορες Σημάτη, δι΄ αυτής της οδού –όπως προβάλλεται από
συγκεκριμένες ιστοσελίδες τους-
εκτιμούν ότι θα κατακτήσουν .. δάφνινο στεφάνι, του σύγχρονου
«ομολογητή της πίστεως», ωσάν να διώκει σήμερα, τους ίδιους κάποιος, λες και δεν
έχουμε όλοι το δικαίωμα της ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΕΠΙΛΟΓΗΣ, η ωσάν η πίστη καθενός να μην
είναι πρωτίστως προσωπικό βίωμα και
μέθεξη με το Θείο δια της Αγάπης, της Καλοσύνης με στόχο την πνευματική
προαγωγή στην αυτοβελτίωση καθενός. Λες και δεν διδάσκουμε πρωτίστως όλοι με το
παράδειγμά μας!
Με το δικό του όμως ..σκεπτικό, ο εν λόγω θεολόγος, προσέγγιζε
αδαείς περί των Θεολογικών Κανονιστικών διατάξεων και «Ιερών Κανόνων», να συνυπογράψουν σε συλλογή
υπογραφών, εναντίον του Ιεράρχη για να
αποπεμφθεί από την Εκκλησία! αλλά και κατά των καθολικών, επικαλούμενος ανύπαρκτες «παραβάσεις
του Κανονικού Δικαίου» και κίνδυνο από τους «αιρετικούς» συμπολίτες.
ΤΑ ΝΤΕΣΟΥ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ –
ΤΟ (ΜΕΛΟ)ΔΡΑΜΑ , ΟΙ ΠΡΟΣΒΟΛΕΣ ΣΤΟΝ
ΙΕΡΑΡΧΗ, Ο ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ ΚΑΙ Ο ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ
1) Η υπόθεση άρχισε με προσχηματικές
δικαιολογίες της μηνυτήριας πλευράς που ζητούσε αναβολή της δίκης, διότι δεν
είχαν μαζί τα έγγραφα(!) και έπρεπε να ξαναπάνε από την Πάτρα στο
Αίγιο, «στήνοντας» τελικώς τους Εφέτες παραπάνω από τη δοθείσα
προθεσμία.
2)
Με έναν εξαιρετικά προκλητικό και ασεβή τρόπο προς τη διαδικασία της
Δικαιοσύνης και την παρουσία Αρχιερέα
και κληρικών Πάτρας και Αιγίου, προ της έναρξης της ακροαματικής
διαδικασίας, ο διαρκώς παραληρών –προφανώς έχων καημό για έτερο επαγγελματικό
προσανατολισμό-συνήγορος του καθηγητή «θεολόγου» κ.Σημάτη, κ. Φώτης
Λεπίδας, πλησίασε τον Μητροπολίτη, ο οποίος καθόταν ήσυχα στη θέση
του, αναμένοντας την επανέναρξη της δίκης και με ύφος απαξιωτικό, ούτε
λίγο ούτε πολύ, στην προσπάθεια του να προκαλέσει ένταση, του
είπε με στόμφο, εις επήκοον όλων: « Εμένα αν με είχε ευλογήσει ο Θεός να υπηρετήσω την Εκκλησία, όπως
εσείς, θα έφευγα από την Εκκλησία! Θα έπρεπε από
ντροπή να είχατε παραιτηθεί»!
Ο μητροπολίτης παραμένοντας ήρεμος
απάντησε χαμηλόφωνα: «Δεν θα σας κάνω τη χάρη».
3) Ο κ.Λεπίδας,
απομακρυνόμενος στρέφοντας την
πλάτη του προς την εικόνα του Χριστού (αγνοώντας τη) και γυρνώντας
«αριστερά» ίσως και από …πεποίθηση, μολονότι υπερασπιζόταν άνθρωπο με
ακραίες απόψεις, που δίδασκε φανατισμό και μισαλλοδοξία σε εφήβους,
κοιτώντας τον τοίχο και τα άδεια έδρανα της πολιτικής αγωγής
μπερδεύοντας το δικαστήριο με το σανίδι, σήκωσε τα χέρια σε ανάταση και
αναφώνησε στεντορία τη φωνή: « Ω μεγάλη Ορθοδοξία τι τραβάς….». Ο
ίδιος λίγο αργότερα επικαλέστηκε τον φιλόσοφο- θεολόγο Χρήστο Γιανναρά,
βιβλία του οποίου άνω των 1000 σελίδων μοίρασε στην έδρα λόγω έλλειψης
εγγράφων που κατοχύρωναν τη μήνυση Σημάτη εις βάρος του Μητροπολίτη,
επικαλούμενος τον κ.Γιανναρά ως συναντιλήπτορα του κ.Σημάτη!! Προφανώς αγνοούσε ότι ο κ.Γιανναράς είναι
απορριπτέος από τον κ.Σημάτη και τους περί αυτών εξίσου «αποτειχισμένους», ως «ακαταλαβίστικος»
και «αιρετικός». Λίγο αργότερα επιστράτευσε ως και ρήσεις του
Ηρακλείτου!! συγχέοντας τες με… ολίγον από «Ιερούς
κανόνες» για να ταυτοποιήσει τον «Ηράκλειτο» του
"πάντα ρεί"… με το ..θρησκευτικό ΔΟΓΜΑ (!!) την δήθεν παραβίαση
του οποίου, από τον Μητροπολίτη επικαλούνταν ο πελάτης του.
Η προσπάθειά να εξισωθεί Ηράκλειτος και Γιανναράς, με Σημάτη και
τις απόψεις του, προκαλούσε γέλιο κι έχει τόση συνάφεια, όση ο Φάνης με
το ρετσινόλαδο ή αν προτιμάτε το Φως με το Σκότος…
4)
«Κρίμα που σας έχει Εσάς η… Ορθοδοξία. Θα πρέπει να είχατε παραιτηθεί
μετά απ αυτό, απορώ πως σας κρατάει η Εκκλησία!!» είχε πει στην αρχή
προ της εκδίκασης, πλησιάζοντας τον
Ιεράρχη, ο υπερφίαλος συνήγορος, με τους υπόλοιπους να
αναρωτιούνται από πότε ο ίδιος έχει να πατήσει σε Εκκλησία. Ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων, ψύχραιμος,
με την εμπειρία που προφανώς διαθέτει ένας επί 33 συναπτά έτη επίσκοπος σε αυτή
την αλλοπρόσαλλη κατάσταση, έχοντας βρεθεί στο στόχαστρο πότε
«ορθοδοξόπληκτων» κατ΄επίφασιν Χριστιανών και πότε «προοδευτικών» δήθεν
θεοσεβούμενων που όμως πλήττουν βάναυσα το αγνό θρησκευτικό αίσθημα των
υπολοίπων ένθεων Χριστιανών, κατηγορούμενος πότε ως «αιρετίζων
προοδευτικός» και πότε για «συντηρητισμό», αναλόγως των προθέσεων και
της σκοπιμότητας που κρύβει κάθε φορά μια επίθεση, μαθημένος τόσα χρόνια, σε
αντίστοιχες προκλητικές και ανάρμοστες συμπεριφορές, αλαζονικών
ένθεν-κακείθεν ανθρώπων «αυτόκλητων
υπερασπιστών» του δικού τους «αλάθητου» που συνοδεύεται συχνά από
φανατισμό, κοίταξε ψύχραιμα τον συνήγορο του μηνυτή του,
και σε χαμηλό τόνο είπε με θλίψη: «Κάποτε θα ντρέπεστε γι’ αυτά που υπερασπίζεστε»
.
ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ ΑΠΟ ΔΙΚΑΣΤΕΣ ΠΡΟΣ «ΑΘΕΟΛΟΓΗΤΟΥΣ»
Η αντοχή και ανοχή της Έδρας, αλλά και όσων ήμασταν
εκεί αυτόπτες και αυτήκοοι μάρτυρες, δοκιμάστηκε από την παραβίαση
της λογικής, του ήθους, του μέτρου και της ευπρέπειας, μηνυτή, ορισμένων
μαρτύρων και πολιτικής αγωγής με τους συνηγόρους υπεράσπισης του
«κατηγορουμένου» Μητροπολίτη, κυρίους Αθανάσιο Αμπατζή και Νικόλαο Αφαλωνιάτη, να παραδίδουν με τη
αξιοπρεπή στάση τους, μαθήματα σεβασμού προς το δικαστήριο,
ευπρέπειας και νομικής σκέψης σε αντίθεση με τον επιθετικά είρωνα αντίδικο, στο
θέατρο αυτό του παραλογισμού. Κορυφαία η κατάθεση της εν΄ενεργεία
επίσης φιλολόγου, συζύγου του θεολόγου κ.Σημάτη, κ.Ελένης Κονή, επίσης
καθηγήτριας της μέσης εκπαίδευσης, η οποία απέρριψε τον ..Θρησκευτικό όρκο και
ορκίστηκε ΜΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟ στην «συνείδησή της» (σ.σ. Τι να πουν και οι άθεοι..)
Όπως είπε : «Δεν έπρεπε καν να δεχθεί να ακούσει
και να του υποβληθεί τέτοιο αίτημα για παραχώρηση αίθουσας από τους
«αιρετικούς»ο Μητροπολίτης! Έργο του επισκόπου είναι να διαφυλάττει το
«ποίμνιο» από τους «επικίνδυνους» για μας και την πίστη
αιρετικούς και όχι να προσηλυτίζει υπέρ αυτών (!) αφού οι ιεροί κανόνες
το λένε, και το πηδάλιο που έχει ενταχθεί στον Καταστατικό Χάρτη της Εκκλησίας
της Ελλάδος!!! ». Τάδε έφη η μάρτυς επικαλούμενη
έναντι της νομικής τεκμηρίωσης, αόριστα
«Ιερούς κανόνες» μπερδεύοντάς τους με το «Πηδάλιο» και τον «Καταστατικό
Χάρτη της Εκκλησίας της Ελλάδος». Ερωτηθείσα «ποιος είναι ο ιερός
κανόνας που παραβιάστηκε με την υποβολή του αιτήματος των καθολικών», και
«αν έχει διαβάσει τον Καταστατικό Χάρτη της Εκκλησίας της Ελλάδος», απάντησε
στον συνήγορο του Σεβασμιωτάτου κ.Αφαλωνιάτη: «Άλλη ερώτηση»!
Πρόεδρος έδρας κ. Κουτσομύτη: «Δηλαδή υπάρχει ιερός κανόνας που
απαγορεύει να δεχθείς το αίτημα ενός συνανθρώπου σου; Δηλαδή η Εκκλησία δεν
είναι Εκκλησία της Αγάπης και της συμπόνιας;
Ο Mητροπολίτης που είδε με
συμπάθεια και συμπόνια και κατανόηση το αίτημα των συνανθρώπων του, που ζητούσαν αίθουσα μολονότι αυτό το αίτημα
δεν ικανοποιήθηκε εν τέλει από τη Σύναξη των κληρικών, είναι «αιρετικός» και αυτό είναι «θέσφατο»; Ποιος Ιερός Κανόνας το
λέει αυτό; Eίναι, σαν να λέμε, θέσφατα
οι ιεροί κανόνες»;
Mάρτυς κ.Κονή: «Δεν γνωρίζω ποιος
είναι. Μου παν(!) ότι το λένε οι
"Ιεροί κανόνες". Eγώ δεν ξέρω(!) αλλά έτσι μου παν ότι
λένε και αφού οι ιεροί κανόνες το λένε (!) ο Επίσκοπος το παρέβη, γιατί οφείλει να μην έχει επαφές με
κανέναν αιρετικό, ούτε να δέχεται αιτήματα για να προφυλάσσει το
«ποίμνιο». Δεν έπρεπε καν να δεχθεί ούτε τους καθολικούς ούτε το
αίτημά τους για παραχώρηση αίθουσας, αλλά να τους διώξει με τη ράβδο(!) (σ.σ. τη ποιμαντορική) γιατί αυτό
θα έκαναν οι Πατέρες και λένε οι «ιεροί κανόνες», και γι’ αυτό ο σύζυγός
μου δημοσίως τον κατήγγειλε επειδή με τέτοια συμπεριφορά υπήρχε κίνδυνος
προσηλυτισμού(!) Δεν πήγε να τον δει(σ.σ.το Μητροπολίτη)
γιατί υπήρχε κίνδυνος και άλλης παραπλάνησης(;) και είχε χαθεί από μας η
εμπιστοσύνη γι’ αυτό και τον κατήγγειλε δημόσια.Aυτό που έκανε ο
Μητροπολίτης, δήλωνε ότι ήθελε να πάει με τα δικά τους (σ.σ.των
καθολικών) νερά» πρόσθεσε..
Πρόεδρος:
«Μα ο απλός κόσμος και εμείς που δεν
είμαστε θεολόγοι, αλλά και οι άλλοι, δεν ξέρει αυτά που λέτε εσείς, και του τα
παρουσιάζετε ως «θέσφατα», συλλέγοντας υπογραφές εναντίον του Μητροπολίτη. Ο
κόσμος δεν γνωρίζει αν το αναφέρουν ή όχι «ιεροί κανόνες», οι
οποίοι ούτως ή άλλως γράφτηκαν από μοναχούς προ αιώνων, που όπως λέτε
απαγορεύουν να δεις με συμπάθεια το αίτημα των συμπολιτών σου, σήμερα. Τα παιδιά
αυτά τα ξέρουν; Εμείς δε τα γνωρίζουμε. Εσείς πως τα ξέρετε; Το έχετε εδώ να
μου το δείξετε ποιος ιερός κανόνας απαγορεύει να ακούσεις το αίτημα ενός
συνανθρώπου σου;
Μάρτυς στην πρόεδρο: «Εγώ όχι δε τα έχω εδώ. Yπάρχουν όμως. Όποιος έχει μυαλό (!) μπορεί
να πάει να ψάξει να τα βρει»!!
Εισαγγελέας κ.Αργύρη «Μα είναι πράξη προσηλυτισμού προς
Χριστιανούς ακόμη και ετερόδοξους να δεχθείς αίτημα των καθολικών
συνανθρώπων σου και αυτό το λένε οι ιεροί κανόνες «ανοσιούργημα» κυρία;
Είναι «εξοβελιστέοι» οι άνθρωποι που θέτουν ένα νόμιμο αίτημα στο
Μητροπολίτη; Προσπαθώ να καταλάβω γιατί φθάσαμε ως εδώ ύστερα από
τόσα χρόνια, αφού το θέμα ούτως η άλλως ήταν από το Μάρτιο του 2006 λήξαν,
με μηνυτή «θεολόγο» και κατηγορούμενο τον επίσκοπο του. Λέτε για
«θέσφατα», «Ιερούς κανόνες» και ανοσιούργημα, τι δηλαδή θέλετε να παραιτηθώ των
ερωτήσεων»;
«ΟΡΕΙΝΗ ΚΑΙ …ΠΕΔΙΝΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ»
Ο συνήγορος της πολιτικής αγωγής κ.Λεπίδας, άφησε πολλές
φορές άναυδη την έδρα και το ακροατήριο. Μια απ΄ αυτές, ήταν όταν έκανε λόγο για
«ορεινή δικαιοσύνη και πεδινή» απευθυνόμενος
στην Έδρα. Ερωτηθείς από την εκπλαγείσα πρόεδρο κ.Κουτσομύτη, τι
εννοούσε της είπε δεικτικά «είναι μεγάλη ρήση του Βολταίρου. Σεις οι δικαστές είστε οι «ορεινοί» και εμείς
οι δικηγόροι, οι «πεδινοί». Έτσι έλεγε ο Βολταίρος» επισήμανε, θυμίζοντας προς στιγμήν, τον
ηθοποιό Γ. Πάντζα στο ρόλο του συνηγόρου ελληνικής ταινίας, με την
πρόεδρο να σχολιάζει «κοίτα να δεις τι μαθαίνουμε σήμερα». Αργότερα
και άγνωστο πως προέκυψε ο συνειρμός, αναφέρθηκε και στο
Βυζάντιο τονίζοντας: «Άλλο ρωμιός και άλλο Ρωμαίος» με την κυρία πρόεδρο
να τον διορθώνει, πως το «το Βυζάντιο ήταν μέρος
της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αλλά δεν έβλεπε τι σχέση έχει αυτό με την
υπόθεση». Ούτε και εμείς οι υπόλοιποι, η αλήθεια είναι…
ΔΑΣΚΑΛΕ ΠΟΥ
ΔΙΔΑΣΚΕΣ;
Τον παραληρηματικό δικηγόρο
επανέφερε στην τάξη o
μάρτυρας που πρότεινε ο ίδιος ο κΣημάτης
και η πολιτική αγωγή, ο οποίος ήταν πρώην καθηγητής του συνηγόρου
του θεολόγου, στο μάθημα των Θρησκευτικών στο σχολείο, κ. Παράσχος
Βαλλιανάτος. Ο κ.Βαλλιανάτος θεολόγος, διευθυντής
Μέσης Εκπαίδευσης με το χέρι στο Ευαγγέλιο, εν αντιθέσει με την σύζυγο του επίσης
… θεολόγου κ. Σημάτη, η οποία
επέλεξε τον ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΟΡΚΟ, υπεραμυνόμενος της σωστής Ορθοδοξίας,
στρεφόμενος, στον άλλοτε μαθητή του είπε: «Εμείς εδώ στο Αίγιο και στη Πάτρα, καθολικοί και ορθόδοξοι, συχνά
συμμετέχουμε σε κοινές εκδηλώσεις. Είχαμε ομόνοια μεταξύ μας από τότε που εγώ ήμουν
παιδί και είμαι γέννημα θρέμμα Πατρινός. Πηγαίναμε ορθόδοξοι και καθολικοί
μαζί στις Εκκλησίες, έτυχε να πάμε
και σε κηδείες κοινών άλλοτε ορθοδόξων
και άλλοτε καθολικών, φίλων μας, είχαμε αγαστή συνεργασία και ποτέ δεν
κατηγόρησε κανείς κανέναν ότι προσπάθησε να προσηλυτίσει τον άλλον!
Αν αυτή είναι η Ορθοδοξία σας, του φανατισμού και της εμπάθειας, που εσείς υπερασπίζεστε, εγώ αυτή την Ορθοδοξία δεν την θέλω! Εγώ θέλω
την Ορθοδοξία του Χριστού και αυτήν έμαθα και αυτή σας δίδαξα. Ως εδώ λοιπόν» .
ΤΙ ΚΑΝΕΙ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ «ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ»
ΒΡΑΔΥ;
Ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων κατηγορήθηκε από την πλευρά του μηνυτή
Σημάτη, ότι «δεν σήκωνε το τηλέφωνο τη Μεγάλη Τετάρτη το βράδυ (!)
που τον καλούσε στο γραφείο του, από τις 6μμ. ως τις 10 μμ!!, για να του
απαντήσει αν θα δεχόταν την πρόσκληση που του είχε απευθύνει ο
Σεβασμιώτατος, να τα πουν από κοντά,
και όχι δια των ΜΜΕ, όπως ήθελε ο ίδιος, δίχως αντίλογο. Όπως είπε
χαρακτηριστικά η κ.Κόνη, «ο Μητροπολίτης, απέφευγε να σηκώσει το τηλέφωνο ενώ
ήξερε ότι ήταν ένα «σημαντικό» τηλέφωνο, βλέποντας ότι ήταν αυτός, από την
αναγνώριση κλήσεων»! Το ότι είχε
«σημαντικότερα πράγματα» να κάνει και πιστοποιείται
από όλο το Αίγιο ότι ο Ιεράρχης βρισκόταν ως είχε καθήκον στην Εκκλησία κάθε
βράδυ για τις ακολουθίες της Μ.Εβδομάδος των Παθών, πόσο μάλλον τη Μ.Τετάρτη όπου
οι Αρχιερείς τελούν το «Μέγα Μυστήριο
του Ιερού Ευχελαίου» και βρίσκονται στους ναούς από νωρίς το απόγευμα, δεν εξετάστηκε καν από το «θεολόγο» μηνυτή και
τη σύζυγο του, οι οποί ΔΕΝ προσήλθαν στο
ναό, αλλά όπως είπαν από τις «6μμ ως τις 10μμ καλούσαν τα γραφεία της Ι. Μητροπόλεως
και ο Σεβασμιώτατος τους «αγνόησε»
σκοπίμως, προκειμένου να αποφύγει το «σημαντικό» αυτό τηλεφώνημα ενώ ήταν στα Γραφεία της Μητροπόλεως..!
Ο «ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΑΣ ΕΑΥΤΟΝ» ΘΕΟΛΟΓΟΣ
ΚΑΙ ΟΙ «ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΕΝΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ»
ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ «ΚΟΣΜΑΣ ΦΛΑΜΙΑΤΟΣ»
Ο… «θεολόγος» καθηγητής μέσης
εκπαίδευσης Παναγιώτης Σημάτης, αυτοπροσδιοριζόμενος
ως «αποτειχίσας εαυτόν» εκ των «τειχών» κατ΄ αυτόν,
της επίσημης Εκκλησίας της Ελλάδος υπό την θεσμική διοίκησή της,
(θέτοντας εαυτόν «εκτός», δηλαδή ) είναι ενταγμένο μέλος του συλλόγου "Φιλορθόδοξος Ένωσις Κοσμάς Φλαμιάτος».
Μιας «παρεκκλησιαστικής» ομάδας, που
δραστηριοποιείται εντόνως καταγγέλλοντας
την επίσημη Εκκλησία, τους πάντες και τα πάντα που δεν συμφωνούν με τις θέσεις
τους. Κοντολογίς, στην εμμονή του υπάρχοντος από το 1054,
Σχίσματος μεταξύ Καθολικής και Ορθόδοξης Εκκλησίας και εναντίον των διμερών Θεολογικών επαφών και
διαλόγων μεταξύ και άλλων Χριστιανικών Ομολογιών, όπως διεξάγονται και απ΄ το Παγκόσμιο
Συμβούλιο των Εκκλησιών. Πέραν αυτού και σε μεμονωμένο επίπεδο, ορισμένοι
εκ΄των καταγγελόντων την διοίκηση της Εκκλησίας, στην προσπάθεια τους, να
καταδείξουν ότι «είναι πολλοί» οι κάθε λογής «διαμαρτυρόμενοι» Ορθόδοξοι συχνά ανοίγουν πολλαπλά μπλογκς (υπό
τον ίδιον administrator) ή αναρτούν σχόλια σε άλλων ιστολόγια στα οποία η δημοκρατία «δοκιμάζεται» και η Θεολογία
αλλά και η ελευθερία της έκφρασης
κακοποιείται από την κατάχρηση του δικαιώματος…μεταφραζόμενη ως «ασυδοσία».
ΥΒΡΕΙΣ – ΣΤΡΕΒΛΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΣ ΦΑΝΑΤΙΣΜΟΣ
Στα συγκεκριμένα μπλογκς καταγγέλλονται για «έσχατη
προδοσία της πίστεως» και καθυβρίζονται όσοι εκ΄ των Ορθοδόξων Ιεραρχών, των
απανταχού Τοπικών Εκκλησιών και Πατριαρχείων τίθενται υπέρ της συνένωσης των δυνάμεων της Χριστιανοσύνης και του
διαλόγου μεταξύ Ετεροδόξων, που αποσκοπούν στην εξομάλυνση των διαφορών και την αμοιβαία
συνεργασία, είτε είναι Ορθόδοξοι, είτε Καθολικοί, είτε Προτεστάντες κτλ. Οι
ετερόδοξοι θεωρούνται «μιάσματα», και «προδότες» και οι Ορθόδοξοι Αρχιερείς που
έστω συνομιλούν μαζί τους, «προδότες των πατέρων και της πίστεως». Τα λιγοστά, μεγάλης ηλικίας κυρίως μέλη,
απέκτησαν υπόσταση στη δημόσια παρέμβαση, κυρίως μέσω θρησκευτικών ιστολογίων, όπου κάποιοι εξ’
αυτών, υπό αλλεπάλληλα ψευδώνυμα, απαξιώνουν και καθυβρίζουν θεσμικά
πρόσωπα των Εκκλησιών, συχνά και με βαρείς
προσβλητικούς χαρακτηρισμούς. Κατηγορούνται
από τους νηφαλιότερους παρατηρητές, πως διαστρέφουν
το Καινοδιαθηκικό μήνυμα της Διδασκαλίας του Χριστού και της αγάπης,
συγχέοντας υψηλές αξίες και έννοιες με δικές τους ερμηνείες αποσπασματικών λεχθέντων «Πατέρων της
Εκκλησίας», προκαλώντας εμπαθή θρησκευτική νοησιακή σύγχυση περί των Πατερικών
κειμένων. Θεωρούν εαυτούς, αποκλειστικούς θεματοφύλακες της, εξ’ αποκαλύψεως
στους πατέρες της Εκκλησίας, αλήθειας, ερμηνεύοντάς τους Πατέρες της Εκκλησίας, βάσει
του δικού τους γνωστικού πεδίου, καθένας, ακόμη και όταν αυτό, υπάρχουν περιπτώσεις που
απουσιάζει! Δια αυτής της οδού, οι ίδιοι, εκτιμούν ότι
επιτελούν θεάρεστο έργο, φιλοδοξώντας να κατακτήσουν, κάπως έτσι, την
Αιώνια Βασιλεία και το δάφνινο στεφάνι του σύγχρονου νεομάρτυρα «ομολογητή
πίστεως» επιδεικνύοντας κατά τους ίδιους τοιούτο, θρησκευτικό «αγωνιστικό φρόνημα»
Με όποιον ΔΑΣΚΑΛΟ καθίσεις
τέτοια γράμματα θα μάθεις..
Ο Θρησκευτικός Φανατισμός τυφλώνει και οπλίζει χέρια …
Το πρόβλημα αποκτά ανησυχητικές διαστάσεις, όταν τέτοιες
εκφράσεις και συμπεριφορές διχαστικές από συχνά διαταραγμένες προσωπικότητες,
διαχέονται μέσω και της διδασκαλίας των Θρησκευτικών, σε παιδιά και εφήβους,
από δασκάλους και καθηγητές τους στη
Μέση Εκπαίδευση που αντί να συνδράμουν στην διαμόρφωση ήρεμου χαρακτήρα των
παιδιών και αυριανών πολιτών, καλλιεργώντας τους, δια της πραγματικής Διδασκαλίας του Χριστού, την αγάπη, την
αλληλοκατανόηση, τη καταλλαγή και συναδέλφωση, και την διάθεση διαρκούς
πνευματικής αναζήτησης για την αυτοβελτίωσή τους, τα
δηλητηριάζουν και «εγείρουν συνειδήσεις», «φανατίζοντας» εφηβικά και όχι μόνο, μυαλά με στρεβλότητες.
Τελευταία αυτό έχει αποτέλεσμα τέτοιες παράλογες
φανατισμένες συμπεριφορές, συχνά να εξεγείρουν διαταραγμένους ανθρώπους
και νόες, και να εκδηλώνονται ακόμη και με επιθέσεις εις βάρος
Ιεραρχών, όπως πρόσφατα έγινε στο Βόλο, εις βάρος του επιχώριου Μητροπολίτη
Δημητριάδος, όταν ευτυχώς – δίχως επιτυχία-
νεαρός άντρας επιτέθηκε στον Ιεράρχη με μαχαίρι. Ποιος όμως θέλει να πληθύνουν αυτά τα
φαινόμενα, και να εκκολάπτονται από τα θρανία,
τέτοιοι αυριανοί πολίτες, δίχως κριτικό
νου και νηφαλιότητα, αντιμετωπίζοντας με φοβική
καχυποψία και σχεδόν ρατσιστική αποστροφή, συνανθρώπους στο όνομα κιόλας της υπεράσπισης
της διδασκαλίας του Χριστού του «αγαπάτε
αλλήλους»; Οι ερμηνείες, των «Διαμαρτυρόμενων
Ορθοδόξων» φανατικών, που δίδουν στα Εκκλησιαστικά δρώμενα και εκκλησιαστικά
κείμενα, αποτελούν για τους ίδιους, συχνά παρερμηνευτές, των "Πατέρων της
Εκκλησίας" «θέσφατα», όπως καταδείχθηκε και στην εν λόγω Δίκη, αφού η
«επιθετικότητα» λεκτική, φραστική ή άλλη, έφτασε να θεωρείται «ως αγωνιστικό ορθόδοξο
φρόνημα». Αυτό που παρατηρείται είναι οι ίδιοι να επικεντρώνονται
περισσότερο στους πατέρες της Εκκλησίας, ξεχνώντας τον ίδιον τον Χριστό. Κάποιοι, ερμηνεύουν αλαζονικώς ως
και τον ίδιον τον «Θεό», ξεχνώντας να είναι πρωτίστως ίδιοι
«Άνθρωποι» με «καλοσύνη» και «ανθρωπιά»
και συναισθήματα διαφορετικά απ’ αυτά της οργής. Πόσο μάλλον όταν μιλούν
για «Θεό».
Μαρίτα Πάλλη
Θεολόγος-Δημοσιογράφος 
