Διαβάζω
συνέχεια, απο την πρώτη μέρα που γράφω, μέχρι και αυτήν την στιγμή, να
χρησιμοποιούν πολλοί μια χιλιομασημένη έκφραση. "Μην τα τσουβαλιάζουμε
όλα.."
Γιατί αγαπητέ η αγαπητή μου μιλάς συνεχώς για τσουβάλιασμα; Πού το βλέπεις το τσουβάλιασμα; Ρε δεν πάω εγώ κι ο οποιοσδήποτε να γράφουμε "φυσικά υπάρχουν και φωτεινές εξαιρέσεις", αυτοί εκεί, τσουβάλια ονειρεύονται.
Μήπως τελικά έχει για άλλη μία φορά δίκιο ο λαός, που λέει το γνωστό, "όποιος έχει τη μύγα.." ; Λέω εγώ απλά με το φτωχό μου μυαλό.
Ρε δεν εννοούσα εσένα.. Όχι, εμένα εννοούσες.
Άντε τώρα εσύ βγάλε άκρη.
Άκουσα συνομιλίες φίλων που ζουν εδώ, με συμπολίτες μας που ζουν Ελλάδα. Και είπαν οι εν Ελλάδι μέσα στα άλλα τα εξής:
1. Αυτό δεν είναι εξαθλίωση, αντέχουμε ακόμα.
2. Ο λαός έχει πολύ "ξύγκι" ακόμη, σηκώνει κι άλλα μέτρα.
3. Μια χαρά περνάμε, τα κανάλια τα μεγαλοποιούν.
Και άλλα τέτοια κομψά..
Διαβάζω και ακούω τώρα απο την άλλη, πως, αμέτρητοι πολίτες, ζούν σε συνθήκες πέρα απο κάθε φαντασία.
Δεν έχουν να ζεσταθούν, δεν έχουν ρεύμα, δεν έχουν χρήματα, δεν έχουν φαγητό..
Ποιόν ρε εσείς να πιστέψω; Τους μεν, που λένε "έχει ο λαός πολύ ξύγκι ακόμη; η τους δε, που περιγράφουν συνθήκες, παρόμοιες της πείνας του 40;
Έλληνα, αρχίζεις και μου τη δίνεις αφάνταστα.
Συνεχώς μου γράφεις εριστικά, ενοχλημένος που ζω έξω. Πριν λίγα μόλις χρόνια, δεν σε χάλαγε καθόλου που ζούσα έξω. Με είχες γραμμένο στα παπάρια σου βασικά. Δεν σε ενδιέφερα τότε, δεν υπήρχα καν για σένα. Σήμερα ενοχλείσαι, με βρίζεις και μου επιτίθεσαι, λες και σου έκανα κάτι. Μάλλον σε ενοχλεί που δεν είσαι κι εσύ έξω, κάπου μακρυά, κάπου πιο ασφαλής, κάπου που να βλέπεις μέλλον, για σένα η και την οικογένειά σου.
Δεν σε αδικώ, καθ' ένας αυτό θέλει, γι αυτό και βρίσκομαι όπου βρίσκομαι, δεν έφυγα απο καλό. Μα μην τα βάζεις μαζί μου. Δεν σου φταίω εγώ για όσα σήμερα σου συμβαίνουν.
Και αν δεχτώ -έτσι απο φιλότιμο και μόνο, μην σε αφήσω μόνο σου-, πως φταίω κι εγώ κάπου σε ποσοστό ένα τοις εκατό, εσύ φταις ενενήντα εννιά τοις εκατό, οπότε δεν σε παίρνει να ψάχνεις ξένες πλάτες να φορτώσεις το σταυρό σου. Αν θέλεις να στον κουβαλήσω για να ξαποστάσεις λίγο, μετά χαράς, μα θα 'ναι πάντα δικός σου. Εγώ έχω τον δικό μου αδερφέ. Και είναι εξ ίσου βαρύς, απλά, το γνωρίζω μόνο εγώ.
Αυτό που με ενοχλεί σε σένα όμως, είναι ένα πράγμα.
Η δουλοπρέπειά σου. Ποτέ δεν μπορούσα να φανταστώ, πως αυτή η χώρα, είχε τόσους δουλοπρεπείς πολίτες, κρυμμένους πίσω απο μάσκες παλικαριών.
Σε πατάνε κάθε φορά και πιο κάτω, κι εσύ κάνεις επίδειξη ευλυγισίας, σκύβεις κι άλλο.. κι άλλο.. κι άλλο..!!
Μα εσύ σκύβεις..
Δέχεσαι κάθε χαστούκι, κάθε περικοπή, κάθε εξευτελισμό, δίχως κουβέντα, περιμένοντας άλλους να βγάλουν το φίδι απο την τρύπα. Καρτερικά, και σε βαθμό αηδίας, δέχεσαι τα πάντα.. και σκύβεις.. και σκύβεις..
...........................................
Ήθελα να 'ξερα, δεν ντρέπεσαι;
ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΛΕΒΕΝΤΙΑ ΣΟΥ ΜΩΡΕ
Γιατί αγαπητέ η αγαπητή μου μιλάς συνεχώς για τσουβάλιασμα; Πού το βλέπεις το τσουβάλιασμα; Ρε δεν πάω εγώ κι ο οποιοσδήποτε να γράφουμε "φυσικά υπάρχουν και φωτεινές εξαιρέσεις", αυτοί εκεί, τσουβάλια ονειρεύονται.
Μήπως τελικά έχει για άλλη μία φορά δίκιο ο λαός, που λέει το γνωστό, "όποιος έχει τη μύγα.." ; Λέω εγώ απλά με το φτωχό μου μυαλό.
Ρε δεν εννοούσα εσένα.. Όχι, εμένα εννοούσες.
Άντε τώρα εσύ βγάλε άκρη.
Άκουσα συνομιλίες φίλων που ζουν εδώ, με συμπολίτες μας που ζουν Ελλάδα. Και είπαν οι εν Ελλάδι μέσα στα άλλα τα εξής:
1. Αυτό δεν είναι εξαθλίωση, αντέχουμε ακόμα.
2. Ο λαός έχει πολύ "ξύγκι" ακόμη, σηκώνει κι άλλα μέτρα.
3. Μια χαρά περνάμε, τα κανάλια τα μεγαλοποιούν.
Και άλλα τέτοια κομψά..
Διαβάζω και ακούω τώρα απο την άλλη, πως, αμέτρητοι πολίτες, ζούν σε συνθήκες πέρα απο κάθε φαντασία.
Δεν έχουν να ζεσταθούν, δεν έχουν ρεύμα, δεν έχουν χρήματα, δεν έχουν φαγητό..
Ποιόν ρε εσείς να πιστέψω; Τους μεν, που λένε "έχει ο λαός πολύ ξύγκι ακόμη; η τους δε, που περιγράφουν συνθήκες, παρόμοιες της πείνας του 40;
Έλληνα, αρχίζεις και μου τη δίνεις αφάνταστα.
Συνεχώς μου γράφεις εριστικά, ενοχλημένος που ζω έξω. Πριν λίγα μόλις χρόνια, δεν σε χάλαγε καθόλου που ζούσα έξω. Με είχες γραμμένο στα παπάρια σου βασικά. Δεν σε ενδιέφερα τότε, δεν υπήρχα καν για σένα. Σήμερα ενοχλείσαι, με βρίζεις και μου επιτίθεσαι, λες και σου έκανα κάτι. Μάλλον σε ενοχλεί που δεν είσαι κι εσύ έξω, κάπου μακρυά, κάπου πιο ασφαλής, κάπου που να βλέπεις μέλλον, για σένα η και την οικογένειά σου.
Δεν σε αδικώ, καθ' ένας αυτό θέλει, γι αυτό και βρίσκομαι όπου βρίσκομαι, δεν έφυγα απο καλό. Μα μην τα βάζεις μαζί μου. Δεν σου φταίω εγώ για όσα σήμερα σου συμβαίνουν.
Και αν δεχτώ -έτσι απο φιλότιμο και μόνο, μην σε αφήσω μόνο σου-, πως φταίω κι εγώ κάπου σε ποσοστό ένα τοις εκατό, εσύ φταις ενενήντα εννιά τοις εκατό, οπότε δεν σε παίρνει να ψάχνεις ξένες πλάτες να φορτώσεις το σταυρό σου. Αν θέλεις να στον κουβαλήσω για να ξαποστάσεις λίγο, μετά χαράς, μα θα 'ναι πάντα δικός σου. Εγώ έχω τον δικό μου αδερφέ. Και είναι εξ ίσου βαρύς, απλά, το γνωρίζω μόνο εγώ.
Αυτό που με ενοχλεί σε σένα όμως, είναι ένα πράγμα.
Η δουλοπρέπειά σου. Ποτέ δεν μπορούσα να φανταστώ, πως αυτή η χώρα, είχε τόσους δουλοπρεπείς πολίτες, κρυμμένους πίσω απο μάσκες παλικαριών.
Σε πατάνε κάθε φορά και πιο κάτω, κι εσύ κάνεις επίδειξη ευλυγισίας, σκύβεις κι άλλο.. κι άλλο.. κι άλλο..!!
Μα εσύ σκύβεις..
Δέχεσαι κάθε χαστούκι, κάθε περικοπή, κάθε εξευτελισμό, δίχως κουβέντα, περιμένοντας άλλους να βγάλουν το φίδι απο την τρύπα. Καρτερικά, και σε βαθμό αηδίας, δέχεσαι τα πάντα.. και σκύβεις.. και σκύβεις..
...........................................
Ήθελα να 'ξερα, δεν ντρέπεσαι;
ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΛΕΒΕΝΤΙΑ ΣΟΥ ΜΩΡΕ
| Ζορίστηκα να την φτιάξω, μα τα κατάφερα..!! (ΑΑΤΟΝ) http://nikos63.blogspot |
