Α
Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η
Η Ακαδημαϊκή
Πρωτοβουλία θέλει να καταδικάσει με
τον πιο έντονο τρόπο το περιστατικό
της Παρασκευής 08.11.2013 που μας γνωστοποίησε
ο κ. Ράπτης και να εκφράσει τόσο στον
ίδιο όσο και στους συναδέλφους του, τη
συμπαράστασή της για την απαράδεκτη
γενικά, πόσο μάλλον για ακαδημαϊκό
χώρο, κατάσταση που βίωσαν. Θέλουμε να
τονίσουμε ότι τέτοιες συμπεριφορές
“ακαδημαϊκής” τρομοκρατίας πρέπει να
κοινοποιούνται και να καταδικάζονται
χωρίς αστερίσκους, ψιλά γράμματα και
γενικόλογες διαπιστώσεις (“καταδικάζουμε
τη βία από όπου κι αν προέρχεται”).
Το
Προεδρείο του Συλλόγου ΔΕΠ του ΕΜΠ-αυτό
που σπεύδει να εκδώσει ψηφίσματα σε
άλλες περιπτώσεις που μάλιστα δεν
αφορούν μέλη του- με τη σιωπή του
ουσιαστικά δείχνει ότι δεν ενδιαφέρεται
να υπερασπισθεί τα μέλη του και να
προασπίσει το πανεπιστημιακό άσυλο,
που έχει κατάφωρα παραβιασθεί. Ο Πρόεδρός
του αρέσκεται σε αστειάκια περί ώρας
προσέλευσης και αποχώρησης, -υποτιμώντας
τη σοβαρότητα της κατάστασης, στην οποία
έχει περιέλθει το ΕΜΠ- προσβάλλοντας
τη νοημοσύνη των συναδέλφων που
παρακολουθούν άναυδοι το καταστροφικό
έργο, που εκτυλίσσεται εις βάρος του
Πολυτεχνείου. Ένα έργο προσχεδιασμένο
να φθάσει στην κορύφωση την επέτειο
του Πολυτεχνείου (ίσως και πέραν αυτής;),
επιβεβαιώνοντας ότι η ιστορία μπορεί
να επαναλαμβάνεται ως (τραγική) φάρσα.
Υλοποιώντας
το σενάριο του έργου αυτού, επανήλθε
από χθες, Δευτέρα 11.11.2013, το καθεστώς
της απαγόρευσης εισόδου στην κεντρική
πύλη της Κατεχάκη, ενώ από το πρωί
«τάγματα εφόδου» τριγύριζαν στα κτίρια
της Πολυτεχνειούπολης βγάζοντας τον
κόσμο (καθηγητές, φοιτητές, ερευνητές)
έξω. Καθ’ ομολογία τους ήταν ομάδες
περιφρούρησης της απεργίας των
διοικητικών υπαλλήλων, χωρίς οι ίδιοι
να είναι διοικητικοί και αμφιβάλουμε
αν είχαν την συγκατάθεσή του συλλόγου
των υπαλλήλων για τέτοιες πρακτικές.
Για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους,
η εξωτερική αυτή εργολαβία περιφρούρησης,
δρα ως πυρήνας τραμπούκων εντός του
Πολυτεχνείου, τρομοκρατώντας τα μέλη
της Πολυτεχνειακής κοινότητας, λες και
το Ίδρυμα είναι τσιφλίκι τους. Χθες
βράδυ ήρθαν και οι μαρτυρίες των κ.
Μήτρου και κ. Κουή που μας κοινοποιήθηκαν
((«Μήνυμα-καταγγελία εργαζόμενου στα
έργα ΣΕΑΒ») και επιβεβαιώνουν ότι τα
πράγματα είναι πλέον πολύ ανησυχητικά.
Ελπίζουμε και οι συνάδελφοι διοικητικοί
να συμφωνούν με τη καταδίκη τέτοιων
πρακτικών, που αμαυρώνουν και τον δικό
τους αγώνα και αναμένουμε κι από την
πλευρά τους τη δημόσια αποδοκιμασία
τους.
Ζητάμε, από
όλους τους φορείς της Πολυτεχνειακής
κοινότητας, να συμφωνήσουν στην ανάγκη
εξοστρακισμού των φορέων τέτοιων
συμπεριφορών που καμία σχέση δεν έχουν
με Ακαδημαϊκό Ίδρυμα παρά μόνο με
υπόκοσμο της νύχτας. Δεν είναι δυνατόν
τα μέλη της Πολυτεχνειακής Κοινότητας
να φοβούνται να προσέλθουν πλέον στους
χώρους δουλειάς τους. Κι αν κάποιους
«πανεπιστημιακούς δασκάλους» -και μη-
τους εξυπηρετεί αυτός ο ρόλος των
περιφερόμενων «ταγμάτων εφόδου», ας
ξέρουν ότι η τυχόν κάλυψη τέτοιων
συμπεριφορών δεν θα γίνει δεκτή από τα
μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας.
Οι εποχές που
«τα σκίαζε η φοβέρα» έχουν περάσει
ανεπιστρεπτί!
