Δυο ξανθιές δουλεύουν σε μια οικοδομή και καλουπώνουν για να ρίξουν μπετόν.
Η μία από τις δυο βγάζει ένα καρφί από την τσέπη της, το κοιτάει και... το πετάει.
Βγάζει δεύτερο, τα ίδια.
Βγάζει τρίτο, το κοιτάει και το καρφώνει.
Και η ίδια ιστορία συνεχίζεται, κάποια πετάει, κάποια τα καρφώνει.
Η άλλη εν τω μεταξύ που την παρατηρεί έχει φρικάρει.
- Γιατί ρε, της λέει, τα πετάς τα μισά τα καρφιά;
- Είναι ελαττωματικά.
- Δηλαδή;
- Το βγάζω απ' την τσέπη μου και αν η μύτη του κοιτάει εμένα, είναι ελαττωματικό και το πετάω. Αν κοιτάει προς τον τοίχο, είναι καλό και το καρφώνω.
- Τι λες μωρή ηλίθια, ωρύεται η άλλη, αυτά που κοιτάνε προς τα σένα είναι για τον απέναντι τοίχο!
Η μία από τις δυο βγάζει ένα καρφί από την τσέπη της, το κοιτάει και... το πετάει.
Βγάζει δεύτερο, τα ίδια.
Βγάζει τρίτο, το κοιτάει και το καρφώνει.
Και η ίδια ιστορία συνεχίζεται, κάποια πετάει, κάποια τα καρφώνει.
Η άλλη εν τω μεταξύ που την παρατηρεί έχει φρικάρει.
- Γιατί ρε, της λέει, τα πετάς τα μισά τα καρφιά;
- Είναι ελαττωματικά.
- Δηλαδή;
- Το βγάζω απ' την τσέπη μου και αν η μύτη του κοιτάει εμένα, είναι ελαττωματικό και το πετάω. Αν κοιτάει προς τον τοίχο, είναι καλό και το καρφώνω.
- Τι λες μωρή ηλίθια, ωρύεται η άλλη, αυτά που κοιτάνε προς τα σένα είναι για τον απέναντι τοίχο!
