~θα σε πουλήσω "Κανέλα"δε γλιτώνεις..
~μμμμμμμμμμμ
~μμμ,δεν έχει...το πήρα απόφαση!!!
μουγγάνιζε το ζώο δεμένο πίσω από το κάρρο και ακολουθούσε πεισματικά τραβώντας το σκοινί που το είχε δεμένο από τα κέρατα,μάταια η Λιάκαινα ικέτευε...
τι,του έφταιξε το ζωντανό!..ένα μοσχαράκι το χρόνο γεννούσε,το βύζαινε και σαν γινόταν θρεφτάρι ...το μοσχοπουλούσε στο χασάπη,να την τελευταία φορά που γέννησε μια μοσχιδούλα την πούλησε στο παζάρι ο μπαρμπα΄Λιάς και αγόρασε τροφές για το χειμώνα..το γάλα της το έδινε με ευχαρίστηση...πέντε παιδιά μεγάλωσαν και τέσσερις οι μεγάλοι εννιά νοματαίοι.. η Λιάκαινα...δυο φορές τη μέρα την άρμεγε..να οι γαλατόπιτες,να οι γιαούρτες,έπηζε και τυρί..ποτέ δεν έμειναν νηστικοί...τώρα..την πάει λέει στο παζάρι..θύμωσε..είχε καιρό που το έλεγε...
σαν έφτασε όμως στο παζάρι και αντίκρυσε τα άλλα ζώα κάτι στο μυαλό του ήρθε, σαν αναλαμπή...
~κοίτα τι χαμένα,τι νηστικά...κόκκαλα ξερά ...βρε έτσι την έχω ΄γω την κυράτσα μου..άρχισε και την παίνευε την "Κανέλα"...
γελάστηκε ο μπαρμπα Λιάς γελάστηκε άσχημα..του έταξε ο κοντοχωριανός να του φέρει λέει μια "αγελάδα ράτσας"που θα τρώει λίγο και θα "δίνει"πολύ!!!
~κι εγώ σάμπως την είδα,την ξέρω τι "ράτσα"και ξεράτσα" ..θα μου γεννάει,θα μου κάνει θρεφτάρι το μοσχάρι..θα φτάνει λέει και θα περισσεύει το γάλα της να το πουλάει στο γαλατά..
~βρε ουστ από δω!!! θα γελάστε σεις το μπαρμπα -Λιά τώρα στα γεράματα!!!...έτσι την πάτησα και τότε με το Ντορή μου...άμυαλος ήμουν...τον έδωσα να πάρω άλογο "ράτσας λέει ..καλός ήταν ο "Έκτορας" όμως έτρωγε το διπλό κι όχι ότι,ότι σανό..έκανε καλό καμάτι,..όμως περνώντας κανα δυό χρόνια,το βαρύ χειμώνα,δεν άντεξε την παγωνιά και ψόφησε...και τότε την μάνα της "Κανέλας μου"έζεψα κι όργωσα το χωράφι,ώσπου να αγοράσω άλλο.......
την ξανάδεσε μετανιωμένος πίσω από το κάρρο...και η "κυράτσα η Κανέλα" σαν κατάλαβε πως πάνε για το σπίτι μουγγάνιζε χαρούμενη....
~ε μπαρμπα, του φώναξαν οι "τραμπαδόροι" που το πας το ζωντανό,για πούλημα δεν το΄χεις!!
~βρε ούστ από δω..ουστ,θα με γελάσετε εσείς εμένα!!!
~έλα "Κανέλα μ΄, κυράτσα μ"έλα θησαυρέ μου..πάμε στη Λιάκαινα να σε αρμέξει..ας είναι πιο φτωχά,εσύ με ξελάσπωσες τις δύσκολες μέρες..εσύ μου έκανες τα προικιά στις δυχατέρες,εσύ με σπούδασες τα παιδιά στην πόλη..τι θέλω εγώ τώρα έρμος...παρηγοριά "Κανέλα μ"εσένα σε ξέρω απ΄τη μάνα σ΄τι ράτσας είσαι.....κι τι..;;;;θα φανού κι αχάριστους κ άμα σι δώσου σε ξένα χέρια,εγώ θαρρείς δεν στεναχωριέμαι,βρε τι θα πάθαινα ο έρμος!!!!.....
(να εκτιμάται τα αγαθά που σας δίνουν,να θυμάστε τις δύσκολες στιγμές,μην ξεχνάτε ποιος σας βοήθησε στην ανάγκη)
Δείτε εδώ την σελίδα της Άννας Κουσιάντζα στο FACEBOOK: Anna Kousiantza
