Μισόν αιώνα πριν ( Ιούλιος του 1968) σ’ αυτό το σπίτι δούλεψα για πρώτη φορά (ότι είχα τελειώσει το δημοτικό) ως βοηθός ηλεκτρολόγου, μια και στο χωριό μου τον Αμάραντο τότε ήρθε το ηλεκτρικό δίκτυο της ΔΕΗ.
Τις πρώτες μέρες μάθαινα τα εργαλεία και τα υλικά . Σφυρί, καλέμι, βελόνι, ατσαλίνα, σπάτουλα, σπάγκο, πένσες , κατσαβίδια…
Πίνακας, σωλήνες, σπιράλ, κουτιά διακλαδώσεως και διακόπτου, ασφάλειες, διακόπτες, πρίζες…
Τα παλιά σπίτια ήταν όλα πετρόκτιστα και οι διαιρέσεις ήταν με πηχάκια η με βέργες πλεγμένες, και το σοβάτισμα ήταν με χώμα και άχυρα.
Πριν αρχίσουμε το σκάψιμο στον τοίχο, μετρούσαμε το ύψος του πίνακα, τους διακόπτες και τις πρίζες, στην συνέχεια τραβούσαμε γραμμές (οριζόντιες και κάθετες) με τον σπάγκο βουτηγμένο στο λουλάκι, για να μην βάφει ο τοίχος.
Οι σωλήνες και τα σπιράλ ήταν από μέταλλο, τα κουτιά και ο πίνακας από μέταλλο η από βακελίτη για να μην τα τρώνε τα ποντίκια.
Τα περισσότερα σπίτια για οικονομία βάζανε 4-5 λάμπες, μία η δύο πρίζες και ένα πινακάκι με μία ασφάλεια.
Με 5-7000 δραχμές (15 euro) 2000 δρχ. τα συμβόλαια στη ΔΕΗ έβαζες ηλεκτρικό ρεύμα στο σπίτι.
Ο χωριανός που θα έβαζε ηλεκτρικό ρεύμα, όλη νύχτα τα φώτα τα άφηνε αναμμένα ως κάτι το σημαντικό να έγινε στο σπίτι του.
Πέρασαν πενήντα χρόνια και τώρα τα σπίτια είναι γεμάτα λάμπες σε όλα τα δωμάτια, αλλά και όλες οι ηλεκτρικές συσκευές έχουν την δικιά τους πρίζα.
Τώρα δε κατασκευάζονται τα λεγόμενα έξυπνα σπίτια π.χ. χτυπάς παλαμάκια και ανάβουν οι λάμπες , αυξάνει τον ήχο, η διαμέσου ιντερνέτ από μακριά κάνεις διάφορες εργασίες.
Τώρα στο χωριό πολύ λίγα σπίτια είναι παλιά, όλα έχουν ανακατασκευαστεί η φτιάξανε καινούργια.
***
Και έζησαν αυτοί καλά, και εμείς καλύτερα. Αλλά…γεμάτοι ακτινοβολία.
Fon Karagiann
