Θυμάμαι τη γιαγιά μου να μου μιλάει με τα πιο όμορφα λόγια, για τον Παπά-Χριστόφορο(κατά κόσμον Κυριαζή Δημήτριο), τον συμπαθητικό αυτόν καλόγερο με τα θαυματουργά γιατροσόφια του. Για πολλές δεκαετίες ο παπά-Χριστόφορος, έδρευε στο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου(Κοιμητήριο του χωριού μας), όπου κατέφευγαν πολλοί για να ζητήσουν τις ιατρικές του γνώσεις, τα βότανα του και τις αλοιφές του, που είχαν πολύ καλά αποτελέσματα. Σύμφωνα με πληροφορίες, ήταν ένας ξύπνιος και κοντούλης καλόγερος, με καταγωγή από την Καλαμάτα. Ήταν πολύ μορφωμένος, με αρκετές θεολογικές γνώσεις, αλλά και γνώσεις για όλα τα βότανα. Ήταν και «φυσιογνωμιστής», δηλαδή σε έβλεπε και καταλάβαινε από τι έπασχες. Πρόσφερε τις υπηρεσίες του αφιλοκερδώς...δεν έπαιρνε χρήματα ούτε για τα Μυστήρια της εκκλησίας που τελούσε, άλλα ούτε και για τις συνταγές του. Τον συντηρούσε και τον βοηθούσε το χωριό. Πέθανε γύρω στο 1960 από φυσιολογικά αίτια. Ο κ. Κυργιάκης Μένιος, παλιός ψάλτης του χωριού μας, ισχυρίστηκε ότι ο παπά-Χριστόφορος ήταν χρόνια στο Άγιο Όρος και μετά πήγε σε μοναστήρι στο Σταυρό Φαρσάλων(Δεμερλί). Εκεί ήταν ψάλτης ο πατέρας του, κ. Έξαρχος Κυργιάκης, ο οποίος γνώρισε τον παπά-Χριστόφορο και τον έπεισε να έρθει στο χωριό μας, μετά το θάνατο του παπά-Μαργαρίτη. Ήρθε και έμεινε για περισσότερα από 30 χρόνια. Σχετικά με τα βιβλία του παπά-Χριστόφορου, ο κ. Κυργιάκης ισχυρίστηκε ότι μετά το θάνατο του παπά-Χριστόφορου, τα είχε ο ψάλτης Έξαρχος Κυργιάκης, άλλα κάποιος φαρμακοποιός από την Καρδίτσα τον ξεγέλασε και του τα πήρε χωρίς να τα επιστρέψει ποτέ. Ότι κι αν ισχύει για τον συμπαθητικό αυτόν καλόγερο....το σίγουρο είναι ότι η προσφορά του στο χωριό μας και όχι μόνο, ήταν μεγάλη και ανιδιοτελής. Στον χώρο μπροστά από το Κοινοτικό Γραφείο, έχει στηθεί ένα μνημείο, δαπάνη του κου. Στέφανου Μπαζάνη, με προτομή του Παπά-Χριστόφορου....για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι!!!
(Πληροφορίες από την Εφημερίδα «Κουμαδίτικα Χρονικά»)
Μορφωτικός Σταυρού Κουμάδες
