Κυριακή 30 Απριλίου 2017

Δωρεά αθλητικού υλικού στα σχολεία του Παλαμά απο το Σύλλογο Εθελοντών Αιμοδοτών Παλαμά.

 Με πρωτοβουλία του Συλλόγου Εθελοντών Αιμοδοτών Παλαμά πραγματοποιήθηκε απο μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου την περασμένη Τετάρτη 26 Απριλίου 2017 δωρεά αθλητικού υλικού στα Δημοτικά σχολεία του Παλαμά, το Γυμνάσιο, το Γενικό Λύκειο και το ΕΠΑΛ Παλαμά, υλοποιώντας έτσι  την απόφαση του Δ.Σ. του Σ.Ε.Α.Π. τηςΔευτέρας 27 Μαρτίου 2017 ότι μέρος των εσόδων του φιλανθρωπικού αγώνα που έγινε τη Μ. Παρασκευή θα δινόταν γι' αυτό το σκοπό (καθώς το μεγαλύτερο δόθηκε για τη στήριξη συμπολίτη μας με σοβαρό πρόβλημα υγείας).

    Η παραπάνω δράση έγινε στο πλαίσιο κοινωνικοποίησης του συλλόγου -μέσω της συχνής επαφής με όλα τα ηλικιακά στρώματα της κοινωνίας του Παλαμά-  και της προσπάθειάς του να περάσει στα παιδιά, από τις μικρές ακόμη ηλικίες, τη σημασία του εθελοντισμού και δη της εθελοντικής αιμοδοσίας.
Απο το Δ.Σ.
Σύλλογος Εθελοντών Αιμοδοτών Παλαμά 
Πολιτιστικό Κέντρο “Παναγιώτης Παλαμάς”
Αίθουσα "Αποστόλη Παπαντίνα" 
Παλαμάς 43200 -Τηλ.6944585846
Μέλος ΠΟΣΕΑ
Διαβάστε περισσότερα »»

Με ακόμα εννέα μετάλλια έπεσε η αυλαία για τα ελληνικά χρώματα στο 2nd WTF Presidents Cup Europe

Η πιο παραγωγική μέρα από πλευράς μεταλλίων, ήταν η σημερινή για το ελληνικό ταεκβοντό στο 2nd WTF Presidents Cup Europe G2 που έριξε αυλαία στο Ολυμπιακό Κέντρο Άνω Λιοσίων. Συνολικά, οι Έλληνες αθλητές και αθλήτριες βρέθηκαν εννέα φορές στο πόντιουμ των νικητών, με τον Δημήτρη Γκογκάκη (+65κ. cadets, WTF Ιωαννίνων) να κατακτά το τρίτο χρυσό μετάλλιο του ελληνικού ταεκβοντό στη διοργάνωση. Τα ασημένια μετάλλια πήραν οι Μαρία Κουκουμέλου (-68κ juniors, Αργολίδα), Ανδρέας Ροδόπουλος (-61 cadets, Αττική Δύναμη) και τα χάλκινα οι Αφροδίτη Αμερίδη (+68κ. cadets, Αττική Δύναμη), Αντωνία Ιωάννου (-51κ. cadets, Ποσειδώνας Άνω Τούμπας), Αναστασία Ανδριανού (+59κ. cadets, ΑΣ Ανδρεία), Γιώργος Θεοδοσίου (-61κ. cadets, Αμύντωρ), Άγγελος Παρθένιος (+65κ. cadets, Θεαγένης Καλλιθέας), Δήμητρα Σωτηρία Μπιτσικώκου (Θησέας, -55κ. cadets).
Συνολικά, το ελληνικό ταεκβοντό πανηγύρισε την κατάκτηση 22 μεταλλίων καθ` όλη τη διάρκεια της κορυφαίας βαθμολογούμενης διοργάνωσης που θα πραγματοποιηθεί εφέτος στη χώρα μας.
Την πρώτη θέση στη γενική κατάταξη όλων των κατηγοριών πήρε η εθνική ομάδα ανδρών του Ιράν με τέσσερα χρυσά και ένα χάλκινο, ενώ ακολούθησαν η εθνική ομάδα της Τουρκίας (3-6-12) και η ομάδα της Σαμάρα από την Ρωσία (3-2-2).
Το 2nd WTF Presidents Cup διοργανώθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση Ταεκβοντό (ETU) και γίνεται με την υποστήριξη της Ένωσης Ταεκβοντό Νοτίου Ελλάδος (ΕΤΑΝΕ).
Χορηγοί επικοινωνίας ήταν η ΝOVA, η πρώτη ψηφιακή πλατφόρμα στην Ελλάδα, ο ραδιοφωνικός σταθμός ΣΠΟΡ FM 94,6, το αθλητικό site SPORT-FM.GR και η αθλητική εφημερίδα GOAL NEWS.


Πρωτάρης σε G2, αλλά... χρυσός!
Ήρθε στο Presidents Cup γνωρίζοντας ότι δεν διαθέτει τεράστια εμπειρία από βαθμολογούμενα τουρνουά υψηλών απαιτήσεων και προδιαγραφών, έστω κι αν έχει συμμετάσχει σε αρκετές διεθνείς διοργανώσεις σε Βουλγαρία, Αλβανία κ.α. Στόχος του ήταν να αποκτήσει αγωνιστικές εικόνες και εμπειρίες, χρήσιμες για την μετέπειτα πορεία του στο ταεκβοντό, έχοντας πάντα ως δεύτερη -αλλά βασική- σκέψη, μια θέση στην πρώτη τριάδα και την απευθείας πρόκριση για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα cadets.
Όλα αυτά μέχρι τη στιγμή που πάτησε το πόδι του στα τατάμι του Ολυμπιακού Κέντρου Άνω Λιοσίων. Γιατί ο Δημήτρης Γκογκάκης, όσο κι αν δεν θέλει να το παραδεχθεί, ήταν έτοιμος για την κορυφή των +65 κιλών. Και την... πάτησε μετά από συναρπαστικούς αγώνες.
«Η συμμετοχή μου στη διοργάνωση ήταν ένα μεγάλο όνειρο και ένας στόχος που είχα θέσει εδώ και καιρό. Ήξερα ότι ερχόμενος εδώ θα έπαιρνα σημαντικές εμπειρίες, ανεξαρτήτως αν κέρδιζα ή αν έχανα. Γνώριζα πως τις συγκεκριμένες αγωνιστικές εικόνες και εμπειρίες, θα τις κουβαλούσα μαζί μου για πάντα. Νοιώθω τυχερός που κατάφερα τελικά να συνδυάσω την παρουσία μου εδώ, με το χρυσό μετάλλιο και την πρόκριση για το Ευρωπαϊκό της κατηγορίας μου», είπε ο νεαρός αθλητής του συλλόγου ΑΣ «Ζήκος» Ιωαννίνων.
Όσο για το μέλλον «ευελπιστώ να μπω στην πρώτη πεντάδα και γιατί όχι και στα μετάλλια του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος. Ξέρω ότι είναι δύσκολο καθώς ο συναγωνισμός θα είναι έντονος, αλλά θα προσπαθήσω για το καλύτερο με τη βοήθεια του δάσκαλου μου, τον οποίο και ευχαριστώ πολύ. Όπως συμβαίνει σε κάθε αγώνα, έτσι και σήμερα, με τη βοήθεια του μπόρεσα να έχω την ενέργεια που χρειαζόταν για να πετύχω το στόχο μου. Είμαστε ένα εξαιρετικό δίδυμο που μπορούμε να καταφέρουμε πολλά».



Διαβάστε περισσότερα »»

Το περπάτημα, η καλύτερη άσκηση για τους έντονους και στρεσογόνους ρυθμούς που ζούμε


του Ξενοφώντα Τσούκαλη, M.D., medlabnews.gr

Οι έντονοι ρυθμοί της σύγχρονης ζωής σίγουρα αποτελούν ένα εμπόδιο καθώς περιορίζουν τους περισσότερους από εμάς να βρούμε ελεύθερο χρόνο για να δούμε τους φίλους μας, να ασχοληθούμε με πράγματα που μας ευχαριστούν, να ξεκουραστούμε. Πόσο μάλλον να ασκηθούμε.

Το περπάτημα, αποτελεί μίας πρώτης τάξεως άσκηση για το σώμα, -όπως και όλες οι αεροβικές ασκήσεις- που μπορεί να γίνει εύκολα από τον καθένα και θεωρείται απαραίτητη τόσο για όσους κάνουν δουλειά γραφείου και έχουν γενικότερα μία καθιστική ζωή, όσο και για τους ανθρώπους μεγάλης ηλικίας που δεν έχουν τη δυνατότητα πολλών εναλλακτικών δραστηριοτήτων για να ασκήσουν το σώμα τους, όπως συμβαίνει με τους νέους σε ηλικία ανθρώπους.

Όποιος θέλει να κάνει ένα πολύ μεγάλο δώρο στον εαυτό του, ας αρχίσει να περπατάει με γρήγορο βήμα για 30 λεπτά την ημέρα. Με αυτό τον τρόπο μπορεί να ελαττώσει σημαντικά τις πιθανότητες που έχει να αναπτύξει όχι ένα, ούτε δύο, αλλά 24 νοσήματα!

Γιατί το περπάτημα είναι τόσο καλό για την υγεία;

Σύμφωνα με την ανάλυση, που δημοσιεύεται στην «Διεθνή Επιθεώρηση Κλινικής Πρακτικής», όσοι άνθρωποι φροντίζουν να είναι δραστήριοι 30 λεπτά την ημέρα διατρέχουν, μεταξύ άλλων, μειωμένο κίνδυνο να εκδηλώσουν:

  • Κάθε είδους καρδιαγγειακό νόσημα (μεταξύ αυτών καρδιοπάθεια, ισχαιμικά εγκεφαλικά, αιμορραγικά εγκεφαλικά).
  • Καρκίνο (γενικώς και διάφορες επιμέρους μορφές, όπως ο καρκίνος του παχέος εντέρου και ο καρκίνος του μαστού).
  • Οστεοπόρωση
  • Τύπου 2 διαβήτη
  • Κατάθλιψη
  • Παχυσαρκία
  • Υπέρταση
  • Στυτική δυσλειτουργία
  • Άνοια
  • Οσφυαλγία


Ένα από τα εμφανέστερα οφέλη που προκύπτουν, αφορά στη διατήρηση του σωματικού βάρους σε φυσιολογικά επίπεδα. Το βάδισμα είναι ο ιδανικότερος, πιο ξεκούραστος και εύκολος τρόπος για να χαθούν τα περιττά κιλά, καθώς η συνεχής κίνηση συμβάλλει στην καλύτερη λειτουργία του μεταβολισμού και στην καύση του λίπους, διατηρώντας το δείκτη μάζας σώματος σε φυσιολογικά επίπεδα. Ένας περίπατος μέτριας έντασης, μπορεί να σας βοηθήσει να καταναλώσετε περίπου 300 θερμίδες την ώρα. 

H καλύτερη πρόληψη και θεραπεία για την οστεοπόρωση μετά την σωστή διατροφή σε γαλακτοκομικά είναι η γυμναστική. Και δεν εννοούμε κάτι δύσκολο. Αρκεί περπάτημα ή κολύμπι. Περπάτημα τόσο όσο δεν θα κουραστείτε. Καταργείστε το ασανσέρ ανεβείτε σκάλες, αφήστε το αυτοκίνητο λίγο πιο μακρυά από εκεί που έχετε να πάτε. Έχει βρεθεί ότι οι φαντάροι μετά από την άσκηση που κάνουν στην φάση της βασικής τους εκπαίδευσης αυξάνει η οστική τους πυκνότητα. Έχει βρεθεί ότι οι κολυμβητές αυξάνουν την οστική του πυκνότητα. Άρα καθιερώστε την κίνηση στην καθημερινότητά σας και θα απομακρύνετε τον κίνδυνο των καταγμάτων.


Επιπλέον, το περπάτημα βελτιώνει αισθητά την καρδιαγγειακή λειτουργία. Συμβάλλει στην αύξηση της καρδιακής συχνότητας, μειώνει την αρτηριακή πίεση και αποτρέπει πιθανό κίνδυνο αρτηριοσκλήρυνσης και θρομβώσεων, σε όλες τις ευπαθείς ομάδες, ειδικότερα δε, στις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες οι οποίες είναι ιδιαίτερα επιρρεπείς σε ανάλογες παθήσεις.
Το καθημερινό βάδισμα άλλωστε, συνιστάται ακόμα και σε ασθενείς οι οποίοι έχουν υποστεί οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου ή πάσχουν από άλλα καρδιαγγειακά νοσήματα, προκειμένου να αυξήσουν το προσδόκιμο επιβίωσης τους.

Επιπλέον, συντελεί στη διατήρηση της καλής διανοητικής κατάστασης των ηλικιωμένων ατόμων, σύμφωνα με έρευνα νευρολόγων του Πανεπιστημίου του Σαν Φρανσίσκο στην Καλιφόρνια. Όπως οι επιστήμονες υποστηρίζουν τα άτομα τα οποία κάνουν τακτικούς περιπάτους, παρουσιάζουν μειωμένες πιθανότητες να εμφανίσουν σταδιακή απώλεια μνήμης και εκφυλισμό των εγκεφαλικών τους κυττάρων, συμπτώματα τα οποία συσχετίζονται άμεσα με το γήρας. Ένας χρόνος απλό περπάτημα ή ανεβοκατέβασμα σκαλοπατιών μπορεί να κάνει θαύματα για τη μνήμη των μεσηλίκων και να οδηγήσει σε σημαντική βελτίωση του εγκεφάλου, σύμφωνα με μια νέα έρευνα των πανεπιστημίων Πίτσμπουργκ, Ιλινόις, Ράις και Οχάιο.

Όσον αφορά στην ψυχική υγεία του ατόμου το περπάτημα συμβάλλει στην έκκριση ενδορφινών οι οποίες δημιουργούν μια γενικότερη αίσθηση ευεξίας και χαλάρωσης, καθώς έχουν δράση αγχολυτική και ηρεμιστική.

Στην περίπτωση όμως που έχετε ξεπεράσει το 40ο έτος της ηλικίας σας, και αντιμετωπίζετε οποιοδήποτε πρόβλημα υγείας, όπως αναπνευστικές δυσλειτουργίες, καρδιακές αρρυθμίες, αυξημένη αρτηριακή πίεση ή υψηλά επίπεδα χοληστερόλης,συμβουλευτείτε τον θεράποντα ιατρό σας πριν εντάξετε το περπάτημα στο καθημερινό σας πρόγραμμα. Φυσικά δε θα σας αποτρέψει από το να υιοθετήσετε αυτή τη συνήθεια. Απλά θα σας δώσει κάποιες κατευθυντήριες οδηγίες, όσον αφορά στο χρόνο ή στην απόσταση την οποία ενδείκνυται να διανύσετε προκειμένου να μην υπάρξουν τυχόν βλαπτικές συνέπειες για την υγεία σας.

Επιπλέον, ολοένα περισσότερα στοιχεία δείχνουν ότι ακόμα κι αν αρρωστήσει κανείς, η συστηματική φυσική δραστηριότητα μπορεί να βοηθήσει την ανάρρωσή του, ακόμα κι αν έχει καρδιοπάθεια, καρκίνο, αρθρίτιδα, οστεοπόρωση ή άνοια.

Το περπάτημα συγκαταλέγεται στην κατηγορία των αερόβιων ασκήσεων. Αερόβια άσκηση ονομάζεται η άσκηση που επιτυγχάνει να διατηρεί το σώμα σε διαρκή κίνηση, 15 λεπτά τουλάχιστον, και να διατηρείται η καρδιακή συχνότητα, όλο αυτό το διάστημα, περίπου στο 70% της μέγιστης φυσιολογικής.
Το περπάτημα, για να έχει σημαντικά και ουσιαστικά οφέλη θα πρέπει να ξεπερνά τα 20 λεπτά την ημέρα και να γίνεται σε καθημερινή βάση ή εάν όχι σε καθημερινή, τουλάχιστον πέντε φορές την εβδομάδα. Από κει και πέρα εξαρτάται και από τη φυσική κατάσταση που βρίσκεται ο κάθε άνθρωπος το κατά πόσο μπορεί να επεκτείνει το χρόνο περπατήματος

Η ένταση και η διάρκεια του περπατήματος θα πρέπει να είναι ανάλογη με τη φυσική κατάσταση του ατόμου και με τις συνθήκες που υπάρχουν (π.χ. ζέστη, υγρασία, ντύσιμο, γεμάτο στομάχι κτλ). Ένας πρακτικός κανόνας για να μπορείτε να βρείτε πώς να προσαρμόσετε την ένταση και τη διάρκεια του βαδίσματος στις αντοχές του οργανισμού σας είναι με το να αισθάνεστε ότι μπορείτε ανά πάσα στιγμή ενώ περπατάτε, να μιλήσετε χωρίς να λαχανιάσετε. Ένας δεύτερος τρόπος είναι με το να ελέγχετε κατά τη διάρκεια του περπατήματος τους παλμούς της καρδιάς σας, έχοντας υπόψη σας ότι ο καρδιακός ρυθμός ενόσω ασκήστε, καλό είναι να βρίσκεται μεταξύ του 50-85% της Μέγιστης Καρδιακής σας Συχνότητας (ΜΚΣ). Για να βρείτε τη Μέγιστη Καρδιακή σας Συχνότητα δεν έχετε παρά να αφαιρέσετε από τον αριθμό 220 την ηλικία σας (π.χ. ένας 50χρονος έχει ΜΚΣ 220-50=170, όποτε όταν περπατάει, οι παλμοί της καρδιάς του –εφόσον δεν έχει κάποιο πρόβλημα υγείας και εφόσον βρίσκεται σε μία μέτρια φυσική κατάσταση δε θα πρέπει να ξεπεράσουν τους 143).
ΠΡΟΣΟΧΗ:
Το περπάτημα μετά το φαγητό, όχι απευθείας αλλά μετά από 10-15 λεπτά, δεν μας βοηθά μόνο να κάψουμε κάποιες θερμίδες αλλά βοηθά και στην διαδικασία της πέψης, κάνοντας τα όργανα του σώματος να λειτουργούν καλύτερα. Επίσης, το περπάτημα μετά το φαγητό αυξάνει τη κίνηση του φαγητού μέσα στον οργανισμό μας και βοηθά τους ανθρώπους με έλκη στομάχου, ενώ η Mayo Clinic απέδειξε πως η συγκεκριμένη δραστηριότητα βοηθά το άτομο να κοιμηθεί γρηγορότερα και ελαττώνει τις λιγούρες για γλυκά και λιπαρά φαγητά αργά τη νύχτα.

Tο περπάτημα μπορεί να μην ενδείκνυται για όλους. ‘Oσοι έχουν εκφυλιστική πάθηση στα κάτω άκρα, όπως αρθρίτιδα ή καρδιαγγειακή νόσο να δουν τον γιατρό τους πριν αρχίσουν κάποιο πρόγραμμα άσκησης. Ορισμένα συμπτώματα αρθρίτιδας μπορεί να χειροτερεύσουν. Σε αυτή την περίπτωση μπορεί ενδεχομένως να θέλετε να περπατήσετε σε μαλακή επιφάνεια όπως ή να αποφασίσετε να κολυμπήσετε ή να χρησιμοποιήσετε ένα στατικό ποδήλατο.

Οι αρχάριοι καλό θα είναι να ξεκινήσουν σταδιακά, με τριάντα λεπτά τη μέρα για τρεις ή τέσσερις φορές την εβδομάδα, τα οποία θα αυξήσουν σε σαράντα πέντε μετά τον πρώτο μήνα. Ο ρυθμός πρέπει να είναι ταχύτερος από ό,τι στο καθημερινό περπάτημα και η ένταση να ανεβαίνει μετά τα πρώτα δέκα λεπτά και στη συνέχεια έπειτα από κάθε πέντε. Η ταχύτητα δεν πρέπει να προκαλεί λαχάνιασμα, αλλά να επιτρέπει τη φυσιολογική αναπνοή.

Τι είδους άλλη δραστηριότητα μπορεί να επιλέξει κανείς πέρα από το περπάτημα; Ποδήλατο, τζόκινγκ, αεροβική, χορό, κολύμπι, ανάβαση σκάλας, ασκήσεις στο γυμναστήριο και έντονη κηπουρική, είναι μερικές καλές επιλογές.





Read more: http://medlabgr.blogspot.com/2011/12/blog-post_5840.html#ixzz4fkFdDQ72
Διαβάστε περισσότερα »»

Πανελλήνιο ρεκόρ ο Γαλόγαυρος και 6η θέση στο Παγκόσμιο Γκραν Πρι σκοποβολής του Σέτζιν

Την έκτη θέση, την οποία φρόντισε να τη συνδυάσει και με νέο πανελλήνιο ρεκόρ, κατέλαβε ο Σωτήρης Γαλόγαυρος στο Παγκόσμιο Γκραν Πρι αεροβόλων όπλων που διεξήχθη στο Σέτζιν της Πολωνίας. Ο Έλληνας πρωταθλητής, ήταν πέμπτος στα προκριματικά του R1 10m STANDING MEN SH1, ενώ στον τελικό βρέθηκε στην 6η θέση με επίδοση 161.1 που αποτελεί νέο εθνικό ρεκόρ.

Στα προκριματικά ο αθλητής του Τριπτόλεμου είχε επίδοση 614.5 (101.4, 102.5, 101.7, 103.7, 103.8, 101.4), ενώ ολοκλήρωσε τις προσπάθειες στον τελικό με επίδοση 161.1 (50.6, 49.9, 21.1, 19.7, 19.8).

Ο Βαγγέλης Κακοσαίος, ο οποίος ήταν ο μοναδικός εκπρόωπος της ελληνικής σκοποβολής στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο, κατέλαβε την 26η θέση στο R5 10m AIR RIFLE PRONE MIXED SH2 με επίδοση 622.1 (104.3, 102.6, 101.5, 106.0, 103.8, 103.9).

Κεραυνός και Όμηρος πρώτευσαν στο πανελλήνιο γκόλμπολ

Ο Κεραυνός στους άνδρες και ο Όμηρος στις γυναίκες, κατέκτησαν την πρώτη θέση στο πανελλήνιο πρωτάθλημα γκόλμπολ. Μετά και την ολοκλήρωση της τρίτης φάσης που πραγματοποιήθηκε στο κλειστό γυμναστήριο της Νέας Σμύρνης, ο Κεραυνός συγκέντρωσε 34 βαθμούς, έναντι 24 του Ομήρου και 22 του Ήφαιστου. Αντίστοιχα στις γυναίκες, ο Όμηρος έφτασε τους 51 βαθμούς, ενώ ακολούθησαν Ήφαιστος με 30 και Κεραυνός με 27.

Τα αποτελέσματα της γ` φάσης:
ΚΕΡΑΥΝΟΣ ΠΕΙΡΑΤΕΣ ΑΝΔΡΩΝ 11-1
ΗΦΑΙΣΤΟΣ ΚΕΡΑΥΝΟΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ 8-2
ΟΜΗΡΟΣ ΠΕΙΡΑΤΕΣ ΑΝΔΡΩΝ 10-2
ΠΥΡΣΟΣ ΗΦΑΙΣΤΟΣ ΑΝΔΡΩΝ 2-12
ΠΥΡΣΟΣ ΚΕΡΑΥΝΟΣ ΑΝΔΡΩΝ 3-13
ΗΦΑΙΣΤΟΣ ΠΕΙΡΑΤΕΣ ΑΝΔΡΩΝ 15-5
ΚΕΡΑΥΝΟΣ ΟΜΗΡΟΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ 1-11
ΟΜΗΡΟΣ ΠΥΡΣΟΣ ΑΝΔΡΩΝ 12-2
ΚΕΡΑΥΝΟΣ ΗΦΑΙΣΤΟΣ ΑΝΔΡΩΝ 11-8
ΗΦΑΙΣΤΟΣ ΟΜΗΡΟΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ 3-6
ΠΕΙΡΑΤΕΣ ΠΥΡΣΟΣ ΑΝΔΡΩΝ 6-8
ΟΜΗΡΟΣ ΗΦΑΙΣΤΟΣ ΑΝΔΡΩΝ 8-2
ΚΕΡΑΥΝΟΣ ΗΦΑΙΣΤΟΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ 2-1
ΟΜΗΡΟΣ ΗΦΑΙΣΤΟΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ 9-3
ΚΕΡΑΥΝΟΣ ΟΜΗΡΟΣ ΑΝΔΡΩΝ 12-10
ΚΕΡΑΥΝΟΣ ΟΜΗΡΟΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ 1-2

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ
ΑΝΔΡΕΣ
Κεραυνός 34
Όμηρος 24
Ήφαιστος 22
Πυρσός 6
Πειρατές 3

ΓΥΝΑΙΚΕΣ
Όμηρος 51
Ήφαιστος 30
Κεραυνός 27
Πυρσός 0
Διαβάστε περισσότερα »»

ΚΑΡΔΙΤΣΑ: ΠΑΓΩΤΟ ΑΠΟ ΓΑΛΑ ΓΑΪΔΟΥΡΑΣ... ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ ΜΕ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ ΤΡΟΦΙΜΩΝ

Μία καθηγήτρια με τους φοιτητές της που σπουδάζουν στο Τμήμα Τεχνολογίας Τροφίμων του ΤΕΙ Θεσσαλίας με έδρα την Καρδίτσα.
Μια εταιρεία παραγωγής παγωτού και γλυκών που εδρεύει στο Πελόπιο Αρχαίας Ολυμπίας, η Vanilla Gelato του Χρήστου Σπηλιόπουλου.
Και μια φάρμα με όνους που διατηρεί στις Αμυγδαλιές Ηλείας ο παραγωγός ονογάλακτος I. Δριμιλής.
Οι παραπάνω ένωσαν τις δυνάμεις τους, συνεργάστηκαν  και το αποτέλεσμα ήταν εντυπωσιακό. Δημιουργήθηκε το πρώτο παγωτό στην Ελλάδα από γάλα γαϊδούρας!
Το προϊόν που δημιούργησαν  συμμετείχε στον Διαγωνισμό Καινοτόμων Προϊόντων Διατροφής “ECOTROPHELIA” που διοργανώνεται από τον Σύνδεσμο Ελληνικών Βιομηχανιών Τροφίμων (ΣΕΒΤ) από το 2011.
Σκοπός του διαγωνισμού είναι αφενός να υποστηρίξει τους φοιτητές, που ασχολούνται με την επιστήμη των τροφίμων και αφετέρου να αποτελέσει ένα φυτώριο καινοτόμων ιδεών για τη Βιομηχανία Τροφίμων.
Στην ουσία οι  φοιτητές καλούνται να αναπτύξουν καινοτόμα προϊόντα διατροφής, που παρουσιάζουν απαραιτήτως στοιχεία οικολογικής καινοτομίας.
Και απ’ ότι φαίνεται στην προκειμένη περίπτωση τα κατάφεραν μιας και  το παγωτό ονογάλακτος προκρίθηκε στη τελική φάση του διαγωνισμού όπου συμμετείχαν 16 ομάδες από Πανεπιστήμια και ΤΕΙ όλης της χώρας.
Ο διαγωνισμός
Ο διαγωνισμός είναι ανοικτός σε όλους τους φοιτητές (προπτυχιακούς, μεταπτυχιακούς και διδακτορικούς) των τριτοβάθμιων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και ερευνητικών ινστιτούτων της Ελλάδας. Η συμμετοχή γίνεται μέσω ομάδων, που αποτελούνται από 2 έως 10 άτομα, που προέρχονται από το ίδιο ή διαφορετικά πανεπιστημιακά ή ερευνητικά ιδρύματα. Επιτρέπεται οι ομάδες να είναι μικτές, να αποτελούνται δηλαδή από φοιτητές όλων των βαθμίδων και να καθοδηγούνται από έναν επιβλέποντα (Μεταδιδακτορικός ερευνητής, Λέκτορας, Καθηγητής, κλπ). Δίνεται δε, η δυνατότητα να κατατεθούν και προϊόντα, που έχουν προκύψει από τη συνεργασία φοιτητών με εταιρείες τροφίμων και ποτών
 Νικήτρια του 6ου Εθνικού Διαγωνισμού Οικολογικών - Καινοτόμων Προϊόντων Διατροφής ECOTROPHELIA 2016 αναδείχτηκε η… καινοτομία αφού τα προϊόντα των ομάδων ενθουσίασαν τόσο το κοινό όσο και την Εθνική Επιτροπή για την ποιότητα και την υψηλή διατροφική τους αξία!
Το παγωτό ονογάλακτος“ Onvit"
Μια από τις συμμετοχές του Τμήματος Τεχνολογίας Τροφίμων που προκρίθηκε στη τελική φάση του διαγωνισμού ήταν το προϊόν “Onvit"- ένα παγωτό ονογάλακτος, με μέλι και β-γλυκάνη, χαμηλό σε λιπαρά. Όλα τα συστατικά δένουν αρμονικά και δίνουν ένα νόστιμο και αφρώδες παγωτό με ένα ιδιαίτερο οικολογικό χαρακτήρα - την αξιοποίηση ενός ζωικού είδους υπό εξαφάνιση.
Το “Onvit" κατέχει ισχυρισμό υγείας λόγω της β-γλυκάνης που μειώνει τη χοληστερόλη και ισχυρισμό διατροφής μιας και είναι χαμηλό σε λιπαρά. Αναμφισβήτητα πρόκειται  για μια καινοτόμια: είναι το πρώτο παγωτό ονογάλακτος στην Ελλάδα και το πρώτο που δεν χρησιμοποιεί ζαχαρη αλλά μέλι και β-γλυκάνη. Είναι ένα παγωτό χαμηλό σε λιπαρά, με ένα μοναδικό δυνατό άρωμα στόματος, ακατανίκητο άρωμα και   γλυκιά κρεμώδη υφή   εκτός από τα μοναδικά χαρακτηριστικά υγείας και ευζωίας που κατέχει. Το oNvit επιπλέον κουβαλά ένα σημαντικό οικολογικό μήνυμα: υποστηρίζει την αξιοποίηση ενός είδους ζώων υπό εξαφάνιση: των όνων. Πέρα από την ενισχυμένη αξία των συστατικών του, το oNvit τονώνει την παραγωγή προϊόντων ονογάλακτος με διευρυμένη διάρκεια ζωής επιτρέποντας μια πιο ολοκληρωμένη οργάνωση των εκτροφών όνων. Εκτός του ότι είναι ένα «τρόφιμο με οφέλη υγείας και ευζωίας», το oNvit επανιδρύει σε μεγάλο βαθμό μια σχέση με ένα αληθινό ξεχασμένο τρόφιμο.
Όπως τόνισε  η Δρ. Ελένη Μαλισσιόβα καθηγήτρια Εφαρμογών του ΤΕΙ Θεσσαλίας, το συγκεκριμένο προϊόν δεν μπορεί να παραχθεί σε μεγάλες ποσότητες, ωστόσο γίνονται προσπάθειες να διατίθεται από ξενοδοχειακές μονάδες η ειδικά καταστήματα πώλησης παγωτών που θα επιδείξουν ενδιαφέρον να το εντάξουν στα προσφερόμενα προϊόντα τους. 
Tην ομάδα φοιτητών που εργάστηκαν για την Παρασκευή του παγωτού από γάλα γαϊδούρας αποτελούν : Z. Αναγνώστου, B-N. Κατσιώνη, A. Κρητικάκου, και K. Μπαμπατζιάνη

ΠΗΓΗ:https://www.protinews.gr/
            http://www.ert.gr/
Διαβάστε περισσότερα »»

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ: Ο ΠΑΓΩΤΑΤΖΗΣ ♡

Ο μπαρμπα- Κώστας....ο παγωτατζής ♡ Πίνακες ζωγραφικής - http://www.xgalios.gr/
Ποιος δεν θυμάται τον ''παγωτατζή''.. να περνά από τις γειτονιές,τα χωριά και τα χωράφια της Καρδίτσας..αξέχαστες εποχές!
Πελαγρός - έτσι τον λέγαμε μικροί - ή Λελέκι ,μήπως πήγε να "αρπάξει" κάνα παγωτάκι από τον νεαρό παγωτατζή,με το τρίκυκλο ποδήλατο στην  Δημοτική Αγορά της Καρδίτσας ?
Το θερμό ελληνικό καλοκαίρι είναι συνδεδεμένο άρρηκτα με το παγωτό.

Μικροί (που αποτελούν τους πιο πιστούς καταναλωτές του) αλλά και μεγάλοι, όλες τις ώρες της ημέρας αναζητούν τη δροσιά της «παγωμένης απόλαυσης».
Τα παγωτά φτιάχνονται είτε από γάλα ή σκόνη γάλακτος είτε είναι παγωτά φρούτων - γρανίτες.




Το παραδοσιακό ξυλάκι με γεύση βανίλιας ή το παγωτό χωνάκι, είναι στην ανάμνηση όλων των ανθρώπων που στην παιδική ηλικία τα γεύτηκαν και τα απόλαυσαν με ανεμελιά.


Ο παγωτατζής με το άσπρο καπελάκι και την άσπρη ποδιά του ήταν γραφικός, ευχάριστος, και ο πιο αγαπημένος πλανόδιος μικροπωλητής για τα παιδιά.




Με το τρίτροχο ποδήλατο ή το μηχανοκίνητο καροτσάκι έκανε την εμφάνισή του στα συνηθισμένα στέκια, και διαλαλούσε το παγωτό του, στα δημοτικά σχολεία, στις εκκλησίες τις Κυριακές και τις γιορτές, στους γάμους και στα πανηγύρια, στις πλατείες, στα παζάρια, στις εκδρομές, στους ποδοσφαιρικούς αγώνες και όπου αλλού σύχναζε πολύς κόσμος.



Την πρώτη εμφάνισή του την έκανε την Άνοιξη, τις μέρες του Πάσχα και σταματούσε το φθινόπωρο με την εμφάνιση των καστανάδων, αν και οι περισσότεροι από αυτούς ήταν οι ίδιοι, διότι έκαναν παράλληλα και δεύτερο εποχιακό επάγγελμα.



Μέσα στην καλοκαιριάτικη λαύρα ξαφνικά η φωνή του Παγωτατζή ακούγονταν δροσιστική. «Ο παγωτατζής!!! Στο ξυλάκι το'χω!!! Φρέσκα παγωτά!!!»
Το παλιό καροτσάκι του παγωτατζή ήταν σωστό κομψοτέχνημα , με το ωραίο σκέπαστρο, τις παραστατικές λαΪκές ζωγραφιές και τα διάφορα σχέδια που κοσμούσαν τις πλευρές του.



Το παγωτό παλαιότερα δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Τους καλοκαιρινούς μήνες ήταν αρκετά δύσκολο να εξασφαλίσει ο παγωτατζής την ψύξη του παγωτού.
Μέσα στον μεγάλο ξύλινο κάδο του καροτσιού υπήρχε ένα πιο μικρό εσωτερικό μεταλλικό δοχείο, όπου υπήρχαν τα παγωτά. Ανάμεσα στο κενό, μεταξύ του μεταλλικού και ξύλινου κάδου τοποθετούσαν χιόνι και αργότερα μικρά κομμάτια πάγου μαζί με χοντρό αλάτι για να διατηρούν παγωμένα τα παγωτά.



Ο Παγωτατζής γνώριζε τη συνταγή, τα υλικά και τις αναλογίες.
Μέσα στον μεταλλικό κάδο έβαζε το γάλα, το σαλέπι, το σιμιγδάλι, τη ζάχαρη, τα αυγά, τη βανίλια κλπ. Σκέπαζε τον κάδο και άρχιζε να τον περιστρέφει μέχρι να πήξει το παγωτό. Στη συνέχεια το πάγωνε και ξεκινούσε με το καροτσάκι του για το μεροκάματο.



Σήμερα το τυποποιημένο παγωτό έχει κυριαρχήσει στην αγορά, ο πλανόδιος πωλητής δεν γυρίζει πια στις γειτονιές και το παραδοσιακό Πολίτικο καϊμάκι ανήκει μάλλον στο παρελθόν.


ΠΗΓΕΣ:
http://tovaltino.blogspot.gr
http://laikiparadosi.blogspot.gr/
Διαβάστε περισσότερα »»

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ

«Η Εργατική Πρωτομαγιά ή Παγκόσμια Ημέρα των Εργατών γιορτάζεται ανά τον κόσμο με διαδηλώσεις και πορείες, με σκοπό την προβολή των κοινωνικών και οικονομικών επιτευγμάτων της διεθνούς εργατικής τάξης.»

Καθιέρωση της Πρωτομαγιάς 

H 1η Μαΐου καθιερώθηκε ως η Παγκόσμια Ημέρα των Eργατών στις 20 Ιουλίου 1889 κατά τη διάρκεια του ιδρυτικού συνεδρίου της Δευτέρας Διεθνούς στο Παρίσι, σε ανάμνηση του Μακελειού του Σικάγο το 1886, όπου η αστυνομία άνοιξε πυρ κατά εργατών που διαμαρτύρονταν υπέρ της διεκδίκησης της οκτάωρης εργασίας και καλύτερων εργασιακών συνθηκών. Ωθούμενοι από τις πετυχημένες διεκδικήσεις Καναδών συντρόφων τους, τα εργατικά συνδικάτα των ΗΠΑ αποφάσισαν την έναρξη απεργιακών κινητοποιήσεων την 1η Μαΐου 1886.


Βασικό τους αίτημα αποτελούσε το οκτάωρο, καθώς την περίοδο εκείνη δεν υφίστατο στις ΗΠΑ κανονιστικό εργασιακό πλαίσιο και οι εργαζόμενοι αναγκάζονταν να εργάζονται αμέτρητες ώρες, ακόμα και Κυριακές. Στη δυναμική πορεία του Σικάγο έλαβαν μέρος περισσότεροι από 90.000 εργαζόμενοι, ενώ περίπου 350.000 εργάτες από 1.200 εργοστάσια συμμετείχαν στην απεργία.

Οι βίαιες συμπλοκές έλαβαν χώρα τρεις μέρες αργότερα, στις 4 Μαΐου, στην πλατεία Χέιμαρκετ του Σικάγο, κατά τη διάρκεια συγκέντρωσης προς συμπαράσταση των απεργών, στην οποία συμμετείχαν ενεργά μέλη του αναρχικού κινήματος. Παρά τον ειρηνικό χαρακτήρα της πορείας, η αστυνομία έλαβε την εντολή να διαλύσει με τη βία την κινητοποίηση.

Στις συμπλοκές που ακολούθησαν, άγνωστος από το πλήθος πέταξε προς τις αστυνομικές δυνάμεις μία χειροβομβίδα, η οποία εξερράγη, σκοτώνοντας έναν αστυνομικό και τραυματίζοντας δεκάδες.

Σε απάντηση, οι αστυνομικοί άρχισαν να πυροβολούν τους συγκεντρωμένους, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν τέσσερις διαδηλωτές και σημαντικός αριθμός τους να τραυματιστεί. Στη συμπλοκή έχασαν τη ζωή τους και άλλοι έξι αστυνομικοί από πυρά, χωρίς να εξακριβωθεί η προέλευσή τους. Την προηγούμενη μόλις ημέρα, επιπλέον 4 διαδηλωτές είχαν σκοτωθεί από τις αστυνομικές δυνάμεις.

Οκτώ συνδικαλιστές καταδικάστηκαν σε απαγχονισμό για τη βομβιστική επίθεση που προκάλεσε το θάνατο του αστυνομικού. Μοναδικό επιχείρημα του εισαγγελέα, Τζούλιους Γκρίνελ, εναντίον τους ήταν η ενθάρρυνση του άγνωστου βομβιστή από τους λόγους που εκφώνησαν. Ως εκ τούτου, κρίθηκαν ένοχοι για συνωμοσία και θανατώθηκαν.

Η Πρωτομαγιά ανά τον κόσμο

Την επίσημη καθιέρωση της Εργατικής Πρωτομαγιάς από το ιδρυτικό συνέδριο της Δευτέρας Διεθνούς ακολούθησε η πρόταση του Ρέιμοντ Λαβίν, η οποία καλούσε σε διεθνή κινητοποίηση την ημέρα της επετείου των γεγονότων του Σικάγο το 1890. Η ανταπόκριση του κόσμου ήταν τόσο μεγάλη, με αποτέλεσμα οι διαδηλώσεις της 1ης Μαΐου να λάβουν έκτοτε ετήσιο χαρακτήρα.

Ως γιορτή αφιερωμένη στους αγώνες των εργατών και στο σοσιαλιστικό κίνημα, η Πρωτομαγιά αποτελεί μία τεράστιας σημασίας επίσημη γιορτή για χώρες όπως η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, η Κούβα και τα πρώην Σοβιετικά κράτη. Οι εορτασμοί περιλαμβάνουν συνήθως μεγαλειώδεις λαϊκές και στρατιωτικές παρελάσεις.

Η σοβιετική Πρωτομαγιά σημαδευόταν από τη μεγάλη στρατιωτική παρέλαση στο κέντρο της Μόσχας, η οποία διέσχιζε και την Κόκκινη Πλατεία, όπου βρίσκονταν ο εκάστοτε γενικός γραμματέας, η κυβέρνηση και όλο το Ανώτατο Σοβιέτ και παρακολουθούσαν μια αληθινή επίδειξη δύναμης.

Στη Βραζιλία, η μέρα των εργατών είναι επίσημη γιορτή που γιορτάζεται από τα συνδικάτα με ολοήμερες εκδηλώσεις.

Στην Ιαπωνία, παρά το γεγονός ότι η Πρωτομαγιά δεν έχει οριστεί επίσημα ως εθνική αργία από την κυβέρνηση, επειδή ημερολογιακά συμπίπτει με τη λεγόμενη χρυσή εβδομάδα των αργιών, είτε δίνεται από του εργοδότες ως αργία είτε λαμβάνεται ως άδεια άνευ αποδοχών από την πλειονότητα των Ιαπώνων. Σκοπός δεν είναι η συμμετοχή σε μαζικές διαδηλώσεις για τον εορτασμό της ημέρας, αλλά συνήθως, η προσωπική ξεκούραση. Συνήθως, ανήμερα της Πρωτομαγιάς, τα μεγαλύτερα εργατικά συνδικάτα διοργανώνουν πορείες και κινητοποιήσεις στο Τόκιο.

Στο Νεπάλ, η Πρωτομαγιά αναγνωρίστηκε ως εθνική αργία το 2007, παρότι γιορτάζεται στη χώρα από το 1963.

Η γερμανική Πρωτομαγιά αποτελεί μία σημαντική ημέρα, όπου παραδοσιακά τονίζεται η πολιτική σημασία την ημέρας στις περισσότερες περιοχές της και αναφέρεται συνήθως ως «Ημέρα των Εργατών». Μαζικές ετήσιες διαδηλώσεις λαμβάνουν χώρα στο Βερολίνο, οι μεγαλύτερες από τις οποίες διοργανώνονται από εργατικά συνδικάτα και πολιτικά κόμματα.

Οι ΗΠΑ και ο Καναδάς είναι οι μοναδικές χώρες στις οποίες ως Ημέρα της Εργασίας δεν εορτάζεται η Πρωτομαγιά, αλλά η πρώτη Δευτέρα του Σεπτεμβρίου. Το 1894, ο εορτασμός της Ημέρας της Εργασίας έγινε νόμος του κράτους των ΗΠΑ, με απόφαση του Κογκρέσου και νόμος του Καναδά με απόφαση του Kοινοβουλίου της χώρας. Στόχος ήταν η αποφυγή της ταύτισης των εργατικών κινημάτων με την αριστερά της χώρας στην οποία είχαν συμβεί τα γεγονότα του Σικάγου.

Η ελληνική Πρωτομαγιά

Η πρώτη ελληνική κινητοποίηση πραγματοποιήθηκε το 1893 από τον Σοσιαλιστικό Σύλλογο του Σταύρου Καλλέργη. Περίπου 2.000 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στο Παναθηναϊκό Στάδιο και διαδήλωσαν υπέρ της οκτάωρης εργασίας, της καθιέρωσης της Κυριακής ως αργίας και της κρατικής ασφάλισης για θύματα εργατικών ατυχημάτων. Οι συγκεντρωμένοι ενέκριναν ψήφισμα, το οποίο επέδωσαν στον Πρόεδρο της Βουλής την 1η Δεκεμβρίου του ίδιου έτους.

Η κωλυσιεργία του προέδρου της Βουλής να το εκφωνήσει προκάλεσε τη μεγαλόφωνη αντίδραση του Καλλέργη, με αποτέλεσμα να συλληφθεί, με εντολή του προέδρου, για διατάραξη της συνεδρίασης. Ο Καλλέργης ξυλοκοπήθηκε και μεταφέρθηκε στο αστυνομικό τμήμα, όπου παρέμεινε για δύο μέρες. Λίγες μέρες αργότερα, καταδικάστηκε σε φυλάκιση 10 ημερών.

Χρειάστηκε να περάσουν 17 ολόκληρα χρόνια, ως το 1911 που γιορτάστηκε και πάλι η εργατική Πρωτομαγιά. Στο διάστημα αυτό ξέσπασαν μεγάλες απεργίες σε όλες σχεδόν τις πόλεις της Ελλάδας και σε πολλούς κλάδους, ενώ πολλά σωματεία και δευτεροβάθμιες οργανώσεις δημιουργήθηκαν.

Το 1911, η Φεντερασιόν Θεσσαλονίκης αναλαμβάνει τη διοργάνωση της εργατικής Πρωτομαγιάς στη Θεσσαλονίκη. Οι αστυνομικές δυνάμεις επεμβαίνουν και συλλαμβάνουν τους πρωτεργάτες, ανάμεσα σ´αυτούς τον Μπεναρόγια, που εξορίζεται στη Σερβία.

Tην ίδια χρονιά, στην Αθήνα, αποφασίζεται να γιορταστεί εκ νέου η Πρωτομαγιά με πρωτοβουλία του Ν.Γιαννιού στο Μετς, με κεντρικό σύνθημα «8 ώρες δουλειά, 8 ώρες ανάπαυση και 8 ώρες ύπνο». Η Αστυνομία οδήγησε τους Γιαννιό, Αποστολίδη και Παπαγιάννη στα γραφεία της γιατί «δεν είχαν άδειαν», όπου τελικά αφέθηκαν ελεύθεροι.

Η πρωτομαγιά γιορτάζεται ξανά το 1919 σε 12 πόλεις πανελλαδικά, ένα χρόνο μετά την ίδρυση της ΓΣΕΕ. Στο μεταξύ, ψηφίστηκε ο Ν.281/1914 «περί Σωματείων» με τον οποίο κατοχυρώνεται το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι και τα σωματεία αρχίζουν να αποκτούν καθαρά εργατικό χαρακτήρα.

Σήμερα, βάσει νόμου, οι αργίες διακρίνονται σε αυτές που έχουν καθοριστεί ως ημέρες υποχρεωτικής αργίας, κατά τις οποίες απαγορεύεται κάθε βιομηχανική, βιοτεχνική, εμπορική εργασία και κάθε επαγγελματική εν γένει δραστηριότητα, καθώς βέβαια και η απασχόληση των μισθωτών, και ως ημέρες προαιρετικής αργίας, στις οποίες επαφίεται στην διακριτική ευχέρεια του εργοδότη η λειτουργία της επιχείρησης και η απασχόληση ή μη των μισθωτών που απασχολούνται από αυτόν.

Η 1η Μαΐου, σύμφωνα με το άρθρο 1 του Α.Ν. 380/68, αποτελεί υποχρεωτική αργία, όταν κηρύσσεται ως τέτοια με απόφαση του υπουργού Απασχόλησης, διαφορετικά εντάσσεται στις προαιρετικές αργίες.





ΠΗΓΗ:http://tvxs.gr/
Διαβάστε περισσότερα »»

Σάββατο 29 Απριλίου 2017

Καρδίτσα: Τα 200 καφέ της... χαράς

Ενα από τα χαρακτηριστικά του κέντρου της Καρδίτσας είναι οι δεκάδες καφετέριες που έχουν γίνει αγαπημένα στέκια των κατοίκων. Είναι δε τα κύρια σημεία έκφρασης της ζωντάνιας της πόλης στον ελεύθερο χρόνο και στην ψυχαγωγία.

Στον Δήμο Καρδίτσας λειτουργούν γύρω στα 400 καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος (καφετέριες, εστιατόρια, ταβέρνες, τσιπουράδικα κ.ά.). Περισσότερα από τα μισά είναι καφετέριες, όπως μας δηλώνει ο πρόεδρος της τοπικής Ενωσης Καταστηματαρχών Εστίασης και Αναψυχής Ορέστης Ψαχούλας. Προφανώς, μεγάλος αριθμός για πληθυσμό 60.000 κατοίκων, και σίγουρα πάνω από τον μέσο όρο της χώρας.

Τα καφέ βρίσκονται στην ακμή τους, αποτελώντας ταυτόχρονα επιχειρηματική διέξοδο, σε μια περίοδο που οι όποιες εύστοχες επενδύσεις είναι δυσεύρετες. Παρά την άνθηση του χώρου, ο κ. Ψαχούλας διαπιστώνει υπερβολή, τονίζει την ανάγκη εξορθολογισμού και εκτιμά ότι στην πορεία θα επιβιώσουν λιγότεροι.

«Κάποιος ανοίγει το δικό του καφέ, συχνά χωρίς να υπολογίσει τις μεγάλες ανάγκες και τα προβλήματα που θα συναντήσει» αναφέρει χαρακτηριστικά. Και σίγουρα στον κλάδο δεν λείπουν τα προβλήματα. Ο Ορέστης Ψαχούλας επισημαίνει το μεγάλο φορτίο του ΦΠΑ 23%, ενώ υπογραμμίζει ότι τα συγκεκριμένα καταστήματα, άμεσα ή έμμεσα, επιβαρύνονται με μηνιαίες υποχρεώσεις προς 18-20 οργανισμούς και υπηρεσίες (Εφορία, δημοτικά τέλη, ΔΕΗ, πνευματικά δικαιώματα, εισφορές ΙΚΑ κ.ά.).

Ταυτόχρονα, οι επαγγελματικές μισθώσεις παραμένουν υψηλές στην Καρδίτσα. Ενα τελευταίο, πρόσθετο πρόβλημα αφορά τη συρρίκνωση των τμημάτων Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης που λειτουργούν στην πόλη. Λόγω αυτής προβλέπεται να περιοριστούν οι φοιτητές από τους 3.000-3.500 στους 1.500. Εννοείται ότι κάτι τέτοιο θα έχει άμεσο αρνητικό αντίκτυπο στα καταστήματα εστίασης και αναψυχής, πολλά από τα οποία στηρίζονται στον φοιτητόκοσμο.

Από την πλευρά της, η Ενωση Καταστηματαρχών Εστίασης και Αναψυχής Καρδίτσας εξετάζει τη δημιουργία προμηθευτικού συνεταιρισμού για τη στήριξη των μελών της. Ο συνεταιρισμός θα προωθεί κυρίως τα τοπικά προϊόντα, προσφέροντας σαφώς χαμηλότερες τιμές, αλλά και κάποιο μέρισμα στα μέλη του.

Δημήτρης Κυριακόπουλος


ΠΗΓΗ:http://www.dimokratianews.gr/
Διαβάστε περισσότερα »»

Καρδίτσα:Η μικρή καρδιά της Ελλάδας

Από τον ατέλειωτο κάμπο με τον δαίδαλο των ποταμών στα βουνά με τις απάτητες κορυφές και από τα φιoρδ των λιμνών στα χωριά, τα μοναστήρια και στις πόλεις, ο Νομός Καρδίτσας είναι ένα ανεξάντλητο πεδίο εξερεύνησης.

Ιερά Μονή Πελεκητής


Φωτογραφία:Ηρακλής Μήλας

Καρδίτσα. Μια μικρή καρδιά που χτυπάει ακριβώς στο κέντρο της Ελλάδας και μοιάζει σαν κάθε χτύπος της να σε ανεβάζει από τα επίπεδα χαμηλά στα απόκρυμνα ψηλά, από τον κάμπο στα βουνά.

Οι καρδιτσιώτικοι τόποι στέκουν σαν σημεία αναφοράς για βουνίσιους και καμπίσιους, για όσους αγαπούν την ατέλειωτη ευθεία και για όσους λατρεύουν τις διαδοχικές κορφές. Ισως δεν υπάρχει άλλος τόπος στη χώρα μας με δύο τόσο έντονα διακριτούς χαρακτήρες. Και μέσα σε αυτούς απλώνονται την ίδια στιγμή αμέτρητες εικόνες απαράμιλλης φυσικής ομορφιάς, αλλά και δεκάδες θύλακες πολιτισμού.

Οι διαδρομές στην Καρδίτσα δεν έχουν τελειωμό και, για όσους ξέρουν, εδώ υπάρχουν ακόμα πολλά ανεξερεύνητα και ακριβοθώρητα διαμάντια που σε αφήνουν με το στόμα ανοιχτό.

Σημείο συνάντησης για βουνίσιους και καμπίσιους, για αγρότες και κτηνοτρόφους, για το άγριο και το ήρεμο πρόσωπο του τόπου είναι η πόλη της Καρδίτσας στο κέντρο του νομού, ανάμεσα στους δύο κόσμους. Απλωμένη επίπεδα σχεδόν στην άκρη του κάμπου πριν αυτός δώσει τη θέση του στους λόφους και τις οροσειρές, η Καρδίτσα, εδώ και χρόνια, έχει το προνόμιο να είναι μία από τις πιο φιλικές για τους κατοίκους της, αλλά και τους επισκέπτες της, πόλη της Ελλάδας.

Το όνομά της έχει διάφορες θεωρίες προέλευσης, από τις «καρυδίτσες» του βαμβακιού που από την τουρκοκρατία καλλιεργούνταν εδώ μέχρι την παραφθορά του σλαβικού gradista που σημαίνει πόλη. Αλλά σίγουρα η πιο γοητευτική θεωρία είναι αυτή που λέει ότι η πόλη ονομάστηκε έτσι επειδή βρίσκεται στο κέντρο, δηλαδή στην καρδιά, ανάμεσα στον κάμπο και στα βουνά.


Η χιονισμένη ραχοκοκαλιά των θεσσαλικών Αγράφων καθρεφτίζεται στα γαλήνια νερά της λίμνης Πλαστήρα.



Φωτογραφία:Ηρακλής Μήλας

Θεσσαλιώτιδα, η κοιτίδα

Μπορεί η Καρδίτσα να είναι η νεότερη από τις υπόλοιπες μεγάλες πόλεις της Θεσσαλίας, αλλά υπάρχουν ευρήματα που δείχνουν ότι η ευρύτερη περιοχή έχει κατοικηθεί από τη Παλαιολιθική εποχή.

Και κάπως έτσι κινείται και η υπόλοιπη ιστορία του τόπου ανάμεσα σε θρύλους και γεγονότα. Κατ’ αρχάς εδώ βρισκόταν η αρχαία Θεσσαλιώτιδα, η κοιτίδα όλων των Θεσσαλών. Από εδώ περάσανε στα αρχαία χρόνια Πελασγοί, Mινύες, Mυρμιδόνες, Δόλοπες, Aθαμάνες, Aιολείς και Bοιωτοί και όλοι σχεδόν άφησαν τα ίχνη τους.

Το 1455 η Καρδίτσα αναφέρεται ως χωριό της επαρχίας Φαναρίου, με πληθυσμό περίπου 160 κατοίκους και μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα ο οικισμός έχει σχεδόν αστικοποιηθεί. Η χρονιά ιδρύσεως της πόλης θεωρείται κάπως πιο τυπικά το έτος 1800. Ο Αγγλος περιηγητής Leake αναφέρει την παρουσία ενός οικισμού το 1810, λίγα χρόνια όμως μετά στην περιοχή ξέσπασε λιμός που ερήμωσε τον τόπο. Στα χρόνια της Επανάστασης του ’21 στην περιοχή έδρασε ο αρχιστράτηγος Καραϊσκάκης μαζί με άλλους οπλαρχηγούς, ενώ η πόλη απελευθερώθηκε από τους Οθωμανούς εξήντα χρόνια μετά.

Ξεχωριστή μέρα στην ιστορία της πόλης υπήρξε η 12η Μαρτίου του 1943, όταν η Καρδίτσα, με τη βοήθεια των αγωνιστών του ΕΛΑΣ, έγινε για λίγους μήνες η πρώτη ελεύθερη, από τους Γερμανούς, πόλη της Ευρώπης. Και αυτό το ελεύθερο πνεύμα μοιάζει να έχει επιβιώσει μέχρι τις μέρες μας, καθώς η πόλη έχει αριστοτεχνικά αφομοιώσει στον ιστό της τον αειφορικό τρόπο ζωής που διακρίνει τις πιο πρωτοποριακές πόλεις του κόσμου.
Το κτίριο της Δημοτικής Αγοράς της Καρδίτσας, όπως φαίνεται από τον τελευταίο παραδοσιακό δρόμο της πόλης, την οδό Βάλβη.  Φωτογραφία: Ηρακλής Μήλας
Το κτίριο της Δημοτικής Αγοράς της Καρδίτσας, όπως φαίνεται από τον τελευταίο παραδοσιακό δρόμο της πόλης, την οδό Βάλβη.

Φωτογραφία: Ηρακλής Μήλας



Η Καρδίτσα είναι μια μικρή, ιδανική πόλη για περπάτημα, με πεζόδρομους, πλατείες και πάνω από όλα με τους περίφημους ποδηλατόδρομούς της που την έκαναν διάσημη πολλά χρόνια πριν το αγαπημένο δίκυκλο γνωρίσει, σε όλες σχεδόν τις πόλεις της Ελλάδας, τη σημερινή του άνθηση.

Ποδήλατο στο κέντρο της πόλης

Μπορεί ο χαρακτηρισμός της πόλης ως «το Αμστερνταμ της Ελλάδας» να είναι λίγο υπερβολικός, αλλά είναι αλήθεια ότι το ποδήλατο είναι το αγαπημένο μέσο μετακίνησης των κατοίκων και ο καλύτερος τρόπος για τον ταξιδιώτη να κάνει τη βόλτα του. Σε διάφορα σημεία της πόλης υπάρχουν σταθμοί μίσθωσης ποδηλάτων, με το σύστημα κοινοχρήστων ποδηλάτων του Δήμου να είναι εξαιρετικά οικονομικό και εύκολο στη χρήση και γι’ αυτό μη διστάσετε να ανεβείτε σε ένα αγαπημένο δίτροχο. Το δίκτυο των ποδηλατοδρόμων φτάνει τα 7,5 χλμ. στον αστικό ιστό και τα 10,5 χλμ. στην περιαστική περιοχή, και στο διάβα σας θα συναντήσετε δεκάδες ακόμα ποδηλάτες που ομορφαίνουν την πόλη.

Η Καρδίτσα απλώνεται κυκλικά στην άκρη του κάμπου σε ένα σημείο που τα ποτάμια του Γαβριά και του Καράμπαλη που κατεβαίνουν από τα βουνά ενώνονται και καταλήγουν στον Καλέντζη, ο οποίος διασχίζει όλο τον κάμπο πριν τα νερά του ενωθούν με τον Ενιπέα. Οι υδάτινοι διάδρομοι δημιουργούν όμορφα παρόχθια δάση στα σύνορα της πόλης, ενώ το πράσινο σημείο αναφοράς μέσα στον αστικό ιστό είναι το περίφημο πάρκο με την υπέροχη ονομασία Παυσίλυπο. Στο τέλος του πεζόδρομου Τερτίπη, που ενώνει το άλσος με την Πλατεία Ελευθερίας, το Παυσίλιπο είναι ιδανικό για μια ήρεμη βόλτα. Εδώ βρισκόταν το αλλοτινό Βαρούσι, το ιστορικό κέντρο της πόλης, ενώ στο σημερινό πάρκο γίνονταν παλιά οι μεγάλες ζωοπανηγύρεις της ευρύτερης περιοχής.


Ο έφιππος ανδριάντας του Νικολάου Πλαστήρα στην ομώνυμη πλατεία.


Φωτογραφία: Ηρακλής Μήλας


Στα νότια του βρίσκεται η πλατεία Πλαστήρα που πήρε το όνομά της από τον διάσημο τέκνο της πόλης με τον έφιππο ανδριάντα του στρατιωτικού να πρωταγωνιστεί, ενώ λίγο πιο δίπλα βρίσκεται η μεγάλη υπαίθρια σκακιέρα θυμίζοντας την παραδοσιακή αγάπη που έχουν οι Καρδιτσιώτες για το σκάκι. Στην πλατεία και περιμετρικά του Παυσίλυπου θα συναντήσετε και πολλά τσιπουράδικα, ταβέρνες και ζαχαροπλαστεία, το Δημοτικό Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο «Λ. & Ν. Σακελλαρίου» με πολλά εκθέματα από την ιστορία της πόλης, αλλά και τον μεγαλόπρεπο Μητροπολιτικό ναό των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης.

Γνωριμία με τα αξιοθέατα
Από το Παυσίλυπο μπορεί κανείς να φτάσει γρήγορα στην κεντρική πλατεία της Καρδίτσας, την πλατεία Ελευθερίας, που φιλοξενεί τα αγάλματα των Μουσών Ερατώ, Θάλεια και Κλειώ, και της Χάριτος Αγλαΐας, το ιστορικό νεοκλασικό κτίριο Παλλάς και το σύγχρονο συντριβάνι. Λίγο πιο βόρεια, ανάμεσα στα κτίρια, βρίσκεται η μικρή πλατεία Δικαστηρίων και ένα στενό παρακάτω υψώνεται ένα μεγαλοπρεπές νεοκλασικό μέγαρο που σήμερα φιλοξενεί το ξενοδοχείο Αρνη.

Νότια της πλατείας Ελευθερίας θα συναντήσετε το εντυπωσιακό κτίριο της Δημοτικής Αγοράς, ένα αρχιτεκτονικό κόσμημα με χαρακτηριστικό μεταλλικό σκελετό στη στέγη με γυάλινη πλήρωση στο οποίο βρίσκονται διάφορα εμπορικά μαγαζιά. Αξίζει να περπατήσετε στην οδό Βάλβη, κάθετη στην Αγορά, που θεωρείται ένας από τους τελευταίους εμπορικούς δρόμους που θυμίζει κάτι από την παλιά Καρδίτσα.

Από εδώ μπορείτε να κάνετε μια τελευταία ποδηλατάδα στην πόλη για να φτάσετε στο σχετικά νέο (2010) και όμορφο Αρχαιολογικό Μουσείο που φιλοξενεί εκθέματα που χρονολογούνται από τα προϊστορικά χρόνια μέχρι και την ύστερη αρχαιότητα αλλά και στην αξιόλογη Δημοτική Πινακοθήκη που βρίσκεται ακριβώς δίπλα του.


Το κέντρο της Καρδίτσας, η πλατεία της Ελευθερίας.


Φωτογραφία: Ηρακλής Μήλας


Βγείτε με το ποδήλατο έξω από την πόλη και κατευθυνθείτε νότια, όπου μετά από μόλις 3 χιλιόμετρα θα συναντήσετε το περιαστικό άλσος της Παπαράντζας, παλαιό αγαπημένο τόπο για την βόλτα των αστών, το οποίο αποτελεί ένα σπάνιο απομεινάρι από τα αρχαία δάση βελανιδιών και φτελιών που αγκάλιαζαν τον κάμπο.

Η λίμνη που αναγέννησε έναν τόπο

Ηταν το μακρινό 1925 όταν ο Νικόλαος Πλαστήρας εμπνεύστηκε ένα έργο που θα άλλαζε την όψη της πατρίδας του, δίνοντας ζωή στον κάμπο. Ενα φράγμα και μια τεχνητή λίμνη, εκεί πάνω στο οροπέδιο της Νεβρόπολης, νότια από το χωριό Μορφοβούνι, γενέτειρα του Μαύρου Καβαλάρη. Χρειάστηκε να περάσουν επτά χρόνια από τον θάνατό του, όταν τα νερά άρχισαν να κατακλύζουν το οροπέδιο το έτος 1960 και να δημιουργούν την τεχνητή λίμνη Πλαστήρα που από τότε προσφέρει τα άφθονα νερά των θεσσαλικών Αγράφων για την άρδευση και την ύδρευση του Θεσσαλικού κάμπου, αλλά και για την παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος. Η λίμνη Πλαστήρα ονομάζεται επίσης και λίμνη Ταυρωπού, καθώς πάνω στον ρου του ποταμού, παραπόταμο του Αχελώου, χτίστηκε το φράγμα που φτάνει σε ύψος τα 83 μέτρα.

Η λίμνη απλώνεται ανάμεσα σε λόφους, μόλις 15 χλμ. δυτικά της Καρδίτσας, σε ένα υψόμετρο 800 μέτρων. Καταλαμβάνει μια συνολική έκταση περίπου 25.000 στρεμμάτων και έχει μέγιστο βάθος 65 μέτρα. Οι αριθμοί όμως ωχριούν μπροστά στη μαγική της εικόνα, ιδιαίτερα όταν ο ερχομός του φθινοπώρου δημιουργεί μια παλέτα χρωμάτων που στεφανώνουν τα κρυστάλλινα νερά. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό, και μοναδικό σε αυτές τις διαστάσεις στη χώρα μας, είναι οι δαντελωτές ακτές της λίμνης που δημιουργούν πανέμορφα φιόρδ.


Το εσωτερικό του Μητροπολιτικού ναού των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης.

Φωτογραφία: Ηρακλής Μήλας


Οταν δημιουργήθηκε πολλοί κάτοικοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την περιοχή, αλλά δεν άργησε ο καιρός που άρχισαν να επιστρέφουν, καθώς πλέον πρόκειται για τητογραφία: Ηρακλής Μήλαςν πιο τουριστική λίμνη της χώρας μας, προσελκύοντας χιλιάδες τουρίστες κάθε χρόνο. Η παραγωγή ενέργειας, η κάλυψη των αναγκών σε νερό, η δημιουργία ενός τοπίου εξαιρετικής ομορφιάς και η τουριστική ανάπτυξη αποδεικνύουν ότι τα αειφορικά έργα των ανθρώπων μπορούν να πετύχουν την προκοπή του τόπου.

Και δεν είναι μόνο αυτό. Από την δημιουργία της λίμνης και μετά έχει παρατηρηθεί μία έκρηξη της βιοποικιλότητας καθώς στα ήρεμα νερά της και στα πυκνά δάση βρίσκουν προστασία δεκάδες είδη της πανίδας.

Μαζί, πουρνάρια, φιλύκια, κουμαριές, φράξοι και κουτσουπιές, βελανιδιές, καστανιές και πλατάνια κατεβαίνουν από τους λόφους στις όχθες και μόνο τα γραφικά χωριά ξεπετάγονται από την πυκνή βλάστηση.

Η πρώτη εικόνα
Ο δρόμος από την Καρδίτσα οδηγεί αρχικά στο Μορφοβούνι, αν και αξίζει κανείς να κάνει την παράκαμψη προς τον ιστορικό Μεσενικόλα, το χωριό που χαρακτηρίζεται ως το μπαλκόνι της Θεσσαλίας, αφού από εδώ το βλέμμα σας φθάνει μέχρι τον Ολυμπο και το Πήλιο. Ο Μεσενικόλας μαζί με το Μορφοβούνι και το χωριό Μοσχάτο στα νότια διακρίνονται για τη μεγάλη παράδοση στην παραδοσιακή αμπελοκαλλιέργεια, στην οποία ξεχωρίζει η τοπική ποικιλία Μαύρο Μεσενικόλα. Κοντά στο Μοσχάτο βρίσκεται και ο αρχαϊκός ναός του Απόλλωνα, που αποτελεί τον καλύτερα διατηρημένο ναό της εποχής του σε όλη τη Θεσσαλία.


Το φράγμα της λίμνης Πλαστήρα φτάνει τα 83 μέτρα ύψος.


Φωτογραφία: Ηρακλής Μήλας


Από το Μορφοβούνι με τα στενά σοκάκια αξίζει να ανεβεί κανείς στη μαρτυρική Μονή Αγίας Τριάδας που κάηκε από τους Ιταλούς. Πρωταγωνιστικό ρόλο όμως στον προσκυνηματικό τουρισμό παίζει η δοξασμένη Ιερά Μονή Κορώνας του 12ου αιώνα, κοντά στο Μοσχάτο. Η εντυπωσιακή φρουριακή αρχιτεκτονική της μονής συναγωνίζεται σε πολιτισμική αξία τις τοιχογραφίες που φιλοξενούνται στο εσωτερικό της και κρατάνε από το 1587. Στη μονή πήραν μέρος το 1ο και το 2ο Συνέδριο της Εθνικής Αντίστασης και αν και οι κατακτητές Γερμανοί προσπάθησαν να την πυρπολήσουν, η μονή δεν καταστράφηκε ποτέ, λειτουργώντας σαν φάρος της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού στην περιοχή.

Πίσω στο Μορφοβούνι ο κεντρικός δρόμος γρήγορα οδηγεί στην ακρολιμνιά αυτού του τεχνητού θαύματος όπου ξεκινάει μια παρόχθια διαδρομή μοναδικής ομορφιάς που κινείται στους λόφους και στα χωριά του παλιού οροπεδίου της Νεβρόπολης.

Διαδρομή γεμάτη χρώματα
Ο γύρος της λίμνης είναι μεγάλος φτάνοντας τα 65 χλμ., αλλά με τις εικόνες που θα δείτε δεν θα θέλετε να τελειώσετε την περιήγησή σας. Πρώτο χωριό κοντά στις όχθες, και ένα από τα πιο πολύπαθα μετά τη δημιουργία της λίμνης, το Κρυονέρι, ιστορικό κεφαλοχώρι του οροπεδίου της Νεβρόπολης. Πίσω του στην πλαγιά στέκεται η μικρή Κερασιά με τα πολλά νερά και τους νερόμυλους που διακρίνεται για την παρουσία του ναού της Κοίμησης της Θεοτόκου με τις τοιχογραφίες του 1637 και το πέτρινο καμπαναριό.

Ο δρόμος συνεχίζει λίγες δεκάδες μέτρα παράλληλα με τις όχθες και αξίζει να ακολουθήσετε τις πολλές μικρές παρακάμψεις που οδηγούν μέχρι τη λίμνη, καθώς σίγουρα θα ανταμειφθείτε στο τέλος από τη γαλήνη των νερών και το ειδυλλιακό τοπίο. Επόμενη στάση η θέση Κουτσοδήμος με τους ξενώνες και αμέσως μετά τα Καλύβια Πεζούλας, ο τουριστικός κόμβος της λίμνης Πλαστήρα.


Η λίμνη είναι ένας παράδεισος για όσους λατρεύουν τις δραστηριότητες στη φύση.

Φωτογραφία: Ηρακλής Μήλας


Στα δυτικά της πάνω στον λόφο βρίσκονται τα παραδοσιακά χωριά Πεζούλα και Φυλακτή με τις δεκάδες πετρόχτιστες βρύσες, το πέτρινο γεφύρι και τον ναό του Αγίου Παντελεήμονα που βρίσκεται κρυμμένος μέσα στο πυκνό δάσος. Πάνω από τη Φυλακτή υψώνεται η ραχοκοκαλιά Βουτσικάκι και πολλοί είναι αυτοί που επιλέγουν σαν αφετηρία το χωριό για να περπατήσουν στα αλπικά λιβάδια των Αγράφων.

Πίσω στα Καλύβια, ο δρόμος οδηγεί στην περίφημη πλαζ Πεζούλας, όπου λειτουργούν διάφορα κέντρα ενημέρωσης για την περιοχή μαζί με εταιρείες διοργάνωσης δραστηριοτήτων. Ο επισκέπτης μπορεί εδώ να απολαύσει όλο τον χρόνο μια βόλτα με κανό-καγιάκ στη λίμνη, ιππασία στις όχθες, ποδηλασία, τοξοβολία, πεζοπορία και ένα σωρό ακόμα δραστηριότητες της φύσης. Μια ακόμα παράκαμψη σας οδηγεί στη γλυκιά Νεράιδα, ένα χωριό πνιγμένο στις καστανιές και στα έλατα, απ’ όπου ένας καλός δρόμος οδηγεί στο ορειβατικό καταφύγιο, κοντά στις κορφές των θεσσαλικών Αγράφων.

Το κλείσιμο του κύκλου

Επόμενη στάση ο δεύτερος πιο τουριστικός προορισμός της περιοχής, το ιστορικό Νεοχώρι. Χτισμένο αμφιθεατρικά σε πλαγιά με υπέροχη θέα προς τη λίμνη και τα Αγραφα, το χωριό ήταν σπουδαίο κέντρο και πρωτεύουσα του οροπεδίου της Νεβρόπολης κατά τον 16ο αιώνα, όταν υπήρξε και η έδρα της αυτόνομης κοινότητας των Αγράφων. Εδώ, αξίζει να επισκεφθείτε τον Βοτανικό Κήπο που βρίσκεται στις όχθες της λίμνης στον οποίο βρίσκονται συγκεντρωμένα πολλά από τα σπάνια φυτά που φυτρώνουν στα δάση και τα βουνά της περιοχής.


Η φρουριακή αρχιτεκτονική της Μονής Κορώνας.


Φωτογραφία: Ηρακλής Μήλας


Συνεχίζοντας στην κεντρική οδική αρτηρία γρήγορα φτάνετε στο μικρό χωριό Μπελοκομίτη, απ’ όπου μια παράκαμψη σας οδηγεί στα ηπειρωτικά, παράλληλα με το μικρό φαράγγι του Κερεντά που δημιουργεί το ρέμα του Καριτσιώτη. Εδώ βρίσκεται και ένα από τα παλιότερα χωριά της περιοχής, η Καρίτσα, που πολλές φορές καταστράφηκε στο παρελθόν από Οθωμανούς και Γερμανούς. Μετά το χωριό στην άκρη μίας απόκρημνης πλαγιάς στέκεται το σημαντικότερο ιστορικό, θρησκευτικό και αρχιτεκτονικό μνημείο της λίμνης Πλαστήρα, η περίφημη Μονή Παναγίας της Πελεκητής.

Ένα φρουριακό μοναστήρι του 15ου αιώνα που όπως λέει ο θρύλος πελεκήθηκε με ξύλινα εργαλεία μετά από υπόδειξη της Θεοτόκου στους μαστόρους της.
Ο δρόμος οδηγεί πάλι στη λίμνη ώσπου συναντάτε το φράγμα της λίμνης. Εκεί σας περιμένουν δεκάδες μαγαζάκια με τοπικά προϊόντα. Από εδώ στρίβετε προς τις ανατολικές ακτές, όπου συναντάτε στη σειρά τα χωριά Μούχα, Καστανιά και Λαμπερό, πριν φτάσετε πάλι στο Μοσχάτο και κλείσετε τον γύρο της λίμνης Πλαστήρα.

Ο ορεσίβιος πολιτισμός των Αγράφων

Απόρθητα βουνά, δρόμοι που φτιάχνονται και χάνονται, κορφές χωρίς ονόματα, αμέτρητες ώρες απολαυστικής οδήγησης και κοντά στους 70 οικισμούς και χωριά. Τα θεσσαλικά Αγραφα ή αλλιώς η περιοχή της Αργιθέας ήταν από πάντα ένας άγριος τόπος και δεν είναι τυχαίο ότι υπήρξε το λίκνο του αρχαίου πολεμικού λαού των Αθαμάνων. Και όσο ειδυλλιακά όμορφη κι αν είναι η λίμνη στα πιο χαμηλά, αν δεν ανέβεις στα βουνά της πέτρας και του δάσους δεν έχεις δει τίποτα.



Η θέα προς τη λίμνη Πλαστήρα στο νοτιότερο τέλος της με τα χαρακτηριστικά φιορδ. 


Φωτογραφία: Ηρακλής Μήλας


Καράβα, Βουτσικάκι, Ντελιδίμι, Καραβούλα, Τύμπανος και Γαλάτσι οι κορυφές των Αγράφων και Πετριλιώτης, Ανθηριώτης, Λιασκοβίτης, Παλιοχωρίτικο, Ποταμάκια Βραγκιανών, οι παραπόταμοι του γίγαντα Αχελώου που ορίζει την περιοχή στα δυτικά. Ανάμεσά τους πυκνά μεικτά δάση από οξιές και έλατα κρατάνε καλά προστατευμένη την παρθένα φύση ενός τόπου μοναδικού.


Η πύλη για τον μαγικό τόπο των καρδιτσιώτικων βουνών βρίσκεται στο Μουζάκι, το οποίο απλώνεται στο τέλος του κάμπου, στους πρόποδες του ήρεμου όρους Ιταμου. Πρώτη στάση στο χωριό Πορτή όπου βρίσκεται η Παλαιοκάμαρα, το πέτρινο γεφύρι που κατασκεύασε ο Αγιος Βησσαρίωνας. Το μικρό χωριό είναι διάσημο και για τα δεκάδες σπήλαια που απλώνονται γύρω του και που πολλά από αυτά περιμένουν τους εξερευνητές να τα ανακαλύψουν.

Οι δρόμοι συνεχίζουν να ανεβαίνουν στα ψηλά γεμάτοι στροφές και απότομες φουρκέτες. Από τη Δρακότρυπα φτάνετε στην Οξυά, που απέναντί της στέκεται η Μονή της Αγίας Τριάδας με τις μαυρισμένες τοιχογραφίες του 1682. Η πορεία φτάνει γρήγορα στην Αργιθέα, όπου ανάμεσα στα πολλά γεφύρια της περιοχής θα συναντήσετε το γεφύρι του Τριζώλου, το μεγαλύτερο πέτρινο γεφύρι της Θεσσαλίας. Στον δρόμο για το Μεσοβούνι συναντάτε το γεφύρι του Θερινού, απ’ όπου θα φτάσετε στο νεκροταφείο της αρχαίας Αργιθέας, πρωτεύουσας των Αθαμάνων.

Λίγα χιλιόμετρα πορείας και σύντομα φτάνετε στο Ανθηρό, πρωτεύουσα του σύγχρονου δήμου και κεφαλοχώρι της περιοχής. Ξαποστάστε για λίγο στην καφετέρια του χωριού -δεν θα συναντήσετε άλλη για πολλά χιλιόμετρα-, καθώς οι στροφές σίγουρα θα σας έχουν κουράσει. Στα νότια του Ανθηρού θα δείτε τη σιδερένια γέφυρα της Συκιάς και στα βόρεια, κοντά στη Μεταμόρφωση θα συναντήσετε τη Μονή Κατουσίου.


Ο περίβολος της φημισμένης Μονής Παναγίας της Πελεκητής.


Φωτογραφία: Ηρακλής Μήλας


Ανάμεσα στις κορυφές

Η δεύτερη διαδρομή για να μπει κανείς στα θεσσαλικά Αγραφα είναι από Μουζάκι προς Πευκόφυτο σε μια πορεία που κινείται στη σκιά της εντυπωσιακής Καζάρμας και φτάνει στην περιοχή γύρω από το χωριό Πετρίλο, το οποίο διακρίνεται για τις 19 πετρόχτιστες εκκλησίες του. Τα γραφικά χωριά πολλά, αλλά με λίγους κατοίκους, γι’ αυτό μη χάσετε την ευκαιρία για μια κουβέντα, όπου συναντήσετε άνθρωπο. Λιβάδια, Βλάσι, Ρώσσης, Χάρις, Βασιλάδες και άλλοι μικρότεροι οικισμοί σάς οδηγούν παράλληλα με το ρέμα του Πλατανιά μέχρι το Λεοντίτο και τα Κουμπουριανά, όπου κρεμασμένο σε ένα βράχο στέκεται το εντυπωσιακό κτίσμα της Ιεράς Μονής Σπηλιάς, το λημέρι του αρχιστράτηγου Καραϊσκάκη.

Στα πόδια της στέκεται η μικρή λίμνη της Στεφανιάδας, δημιούργημα των κατολισθήσεων και από εδώ μια διαδρομή περνάει το διάσελο των βουνών και σας αποκαλύπτει τον γίγαντα Αχελώο σε ένα από τα πιο όμορφα κομμάτια του. Γύρω του ο Μάραθος, τα ιστορικά Βραγκιανά, το Καταφύλλι με το τετράτοξο γεφύρι του, τα Γριμπιανά και άλλοι μικρότεροι οικισμοί της πέτρας, του δάσους και των κεφαλόβρυσων.

Δριστέλες , κρήνες και νερόμυλοι

Αναπόσπαστο στοιχείο της καρδιτσιώτικης παράδοσης, τόσο στα βουνά όσο και στη πόλη είναι οι νερόμυλοι, οι δριστέλες και οι πέτρινες κρήνες που συναντάει κανείς παντού κοντά στα ρέματα που γειτνιάζουν με τα ορεινά χωριά, αλλά και στα πιο ήρεμα ποτάμια του κάμπου.


Η όμορφη εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου στο Πετρίλο.


Φωτογραφία: Ηρακλής Μήλας

Κάθε χωριό είχε τους μύλους του, ενώ οι δριστέλες ήταν πιο λίγες, καθώς λειτουργούσαν ως σημείο συνάντησης των γυναικών από τα γύρω χωριά, που έπλεναν τις φλοκάτες, τις κουβέρτες και τα ρούχα τους και έλεγαν τα νέα της κάθε περιοχής.

Σήμερα μπορεί να συναντήσει κανείς μικρά απομεινάρια, ανακατασκευασμένους, αλλά και παλιούς νερόμυλους και δριστέλες που ακόμα διατηρούνται. Μάλιστα πολλά από αυτά τα υπέροχα δείγματα λαϊκής αρχιτεκτονικής και μηχανικής παραμένουν απόλυτα λειτουργικά, εδώ και δεκαετίες.

Πιο διάσημοι από αυτούς είναι ο νερόμυλος του Zωγράφου στο Παλαιοχώρι, ο νερόμυλος του Nικήτα Γκάλιου στον Αγιο Aκάκιο, ο νερόμυλος του Kέδρου, ο νερόμυλος στο δάσος της Αργιθέας και οι δύο παραδοσιακοί νερόμυλοι στο Αργύρι.

Τα δώρα του μεγάλου κάμπου

Με αφετηρία το κομβικό Μουζάκι ξεκινούν οι διαδρομές που κατευθύνονται στα ανατολικά και μπαίνουν μέσα στον ατέλειωτο κάμπο της Καρδίτσας. Απέραντες εκτάσεις με βαμβάκια, σπαρτά και καλαμπόκια διακόπτονται από δεκάδες ποτάμια και ρέματα που γεννιούνται στις κορφές των Αγράφων, και μόνο οι καταπράσινες φλέβες των παρόχθιων δασών σπάνε τη μονοτονία των καλλιεργειών. Δίπλα στο Μουζάκι το Μαυρομμάτι, γενέτειρα του Καραϊσκάκη, όπου βρίσκεται και ο έφιππος ανδριάντας του.



Ο γίγαντας Αχελώος όπως κυλάει στα δυτικά όρια της περιοχής της Αργιθέας.


Φωτογραφία: Ηρακλής Μήλας


Εδώ θα συναντήσετε και το σπίτι του, ενώ κοντά στο χωριό και στη Μονή του Αγίου Γεωργίου βρίσκεται και η -επισκέψιμη- σπηλιά όπου γεννήθηκε ο αρχιστράτηγος. Οδηγώντας στον δρόμο που αγκαλιάζει τους πρόποδες των βουνών και πριν μπείτε στον κάμπο αξίζει να περάσετε από το Φανάρι, όπου δεσπόζει σε πολύ καλή κατάσταση το βυζαντινό κάστρο του 13ου αιώνα.

Από εδώ δοκιμάστε να εισέλθετε στον κάμπο, όπου ένας δαίδαλος από επαρχιακούς δρόμους σάς βγάζει σε μικρά αγροτικά χωριά, καρτεσιανά χτισμένα. Με σύνορο στα βόρεια τον παραπόταμο του Πηνειού, Πάμισο συναντάτε την Μαγούλα, το Αγναντερό με την πέτρινη γέφυρα του Βουβουλίνα, το Προάστιο, τα Σερβωτά, τη Μαραθιά και κάπως έτσι φτάνετε στον Παλαμά, εκεί που χτυπάει η καραγκούνικη καρδιά του κάμπου.

Χτισμένος κοντά στο σημείο που ενώνονται ο Σοφαδίτικος με τον Ενιπέα, ο Παλαμάς έχει την τύχη να φιλοξενεί στην κεντρική πλατεία του τον ναό του Αγίου Αθανασίου του Ρουμ με τις υπέροχες τοιχογραφίες. Στα βόρεια και στην κορυφή του λόφου πάνω από τον Βλοχό υπάρχουν τα ερείπια αρχαίου τείχους, μετά τη Μεταμόρφωση θα συναντήσετε την ομώνυμη εκκλησία, όπου ακόμα ασκείται το πανάρχαιο έθιμο της δεντρολατρείας των τζάρτζαλων, στην Αστρίτσα θα συναντήσετε το παλιό τσιφλικόσπιτο με την ονομασία Κονάκι Κοέν και στην Ιτέα θα επισκεφθείτε το όμορφο Αγροτικό και Λαογραφικό Μουσείο του χωριού.

Από τον κάμπο και πάλι στα βουνά


Το όμορφο χωριό Βλάσι στις πλαγιές της Καράβας.


Φωτογραφία: Ηρακλής Μήλας


Ο κάμπος δεν λέει να τελειώσει και ακολουθώντας τον δρόμο προς τα νότια και, αφού περάσετε την Ματαράγκα και τον Πύργο όπου πάνω σε έναν λόφο βρίσκονται τα ερείπια της αρχαίας πόλης του Κιερίου, φτάνετε στη γέφυρα του Μοσχολουρίου και στους Σοφάδες, πρωτεύουσα της περιοχής. Εδώ αξίζει να ανακαλύψετε τα λίγα παραδοσιακά πλίνθινα σπίτια που έχουν επιβιώσει μέχρι τις μέρες μας, ενώ η ευρύτερη περιοχή είναι γνωστή για τις «μαγούλες» της. Πρόκειται για διάσπαρτους λοφίσκους στη μέση του κάμπου, στις οποίες υπάρχουν ερείπια αρχαίων οικισμών. Πιο νότια ακόμα στη Φιλία και κοντά στις όχθες του ποταμού Σοφαδίτη θα δείτε τα ερείπια του διάσημου στην αρχαιότητα πανθεσσαλικού ιερού της Ιτωνίας Αθηνάς.

Και κάπως έτσι φτάνετε στο τέλος του κάμπου, εκεί που απλώνονται σε σειρά τα χωριά Κέδρος, Ανάβρα, Αχλαδιά και Λεοντάρι. Από εδώ θα ανεβείτε στους λόφους απ’ όπου θα θαυμάσετε τη τεχνητή λίμνη Σμοκόβου. Εδώ, κάντε μια παράκαμψη προς τα ανατολικά για να συναντήσετε τα ιαματικά Λουτρά Καΐτσας και τη Μονή των Αγίων Θεοδώρων φτάνοντας μέχρι τη Μακρυρράχη.

Από την άλλη μεριά της λίμνης στέκονται η Λουτροπηγή και τα διάσημα Λουτρά Σμοκόβου που οι θεραπευτικές ιδιότητες των πηγών τους ήταν γνωστές ήδη από την αρχαιότητα. Από εδώ ξεκινάει και μια τελευταία και πανέμορφη ημιορεινή διαδρομή στα δάση, που καταλήγει στη Ρεντίνα το ιστορικό κεφαλοχώρι στα άκρα του νομού Καρδίτσας. Ο παραδοσιακός οικισμός διακρίνεται για την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στην κεντρική πλατεία, την ιστορική Μονή της Ρεντίνας, το Μουσείο Εθνικής Αντίστασης Αγράφων, αλλά και τις δεκάδες πεζοπορικές διαδρομές στα δάση και τα ρέματα της περιοχής.

Η άγρια φύση μιας λίμνης

Η περιοχή στην οποία δημιουρ-γήθηκε η λίμνη Πλαστήρα ονομαζόταν παλαιότερα Νεβρόπολη, που σημαίνει «η πόλη των νεαρών ελαφιών», κάτι που αποδεικνύει ότι το δασωμένο οροπέδιο υπήρξε, ανά τους αιώνες, ένα φυσικό κατα-φύγιο για πολλά είδη της πανίδας.



Ο κάμπος και η Κεντρική Πίνδος, όπως φαίνονται από το Φανάρι.

Φωτογραφία: Ηρακλής Μήλας

Σήμερα η περιοχή μαγνητίζει τους λάτρεις της φύσης, αλλά και πολλούς επιστήμονες που κατά τη διάρκεια των πεζοπορειών τους μπορούν να ανακαλύψουν πολλά από τα 800 περίπου είδη της χλωρίδας της Πίνδου που φυτρώνουν εδώ.

Στη λίμνη βρίσκουν καταφύγιο πάνω από 70 είδη πουλιών και ιδιαίτερα τον χειμώνα εδώ καταφθάνουν πολλά είδη παπιών για να ξεχειμωνιάσουν, ενώ στα πυκνά και απρόσιτα δάση είναι περιστασιακή η εμφάνιση λύκων, αρκούδων, αγριόγατων και ζαρκαδιών.

ΔΙΑΜΟΝΗ

ARNI HOTEL DOMOTEL, τηλ.: 2441 022161, www.domotel.gr

HOTEL KIERION, τηλ.: 2441 071923,www.hotelkierion.gr

ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΑΣΤΡΟΝ, τηλ.: 2441 023552, www.astronhotel.com.gr

ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΑΥΡΑ, τηλ.: 2441 040863, www.myavra.gr

Λίμνη Πλαστήρα


Το πολύχρωμο εσωτερικό του Αγίου Γεωργίου στη Ρεντίνα.


Φωτογραφία: Ηρακλής Μήλας


KAZARMA LAKE RESORT & SPA, Καλύβια Φυλακτή, τηλ .: 2441092290, www.kazarma.gr


ΦΑΓΗΤΟ

BROTHERS, Πλατεία Στρατολογίας. Πανδαισία σωστά ψημένων κρεατικών σ’ έναν όμορφο χώρο με πλούσια κάβα.

AVANTI Βενιζέλου 98, Πλατεία Λάππα. Μεσογειακή διατροφή, συνδυασμοί αλλά και Pizza Restaurant για ένα απλό γεύμα ως ένα ιδιαίτερο δείπνο.

ARNI BISTROΤ Καραϊσκάκη 4. Σ’ ένα επιβλητικό σκηνικό, παραπέμπει σε εικόνες παλιάς αριστοκρατικής εποχής. Κλασική επιλογή για τους απαιτητικούς επισκέπτες.

Golden Bar Bistro Λάππα 8. Εξαιρετικά πιάτα, γκουρμέ αλλά και πιο απλά. Φιλόξενη μπάρα ποτού και όμορφη ατμόσφαιρα.

Λίμνη Πλαστήρα

KAZARMA Restaurant Bar, Καλύβια Φυλακτής. Παραδοσιακά πιάτα μαγειρεμένα με αγνά υλικά, σ’ έναν φιλόξενο χώρο.


ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ

CADILLAC RECORDS, Δ. Τερτίπη & Χατζημήτρου. Δημοφιλές αγαπημένο στέκι όλων των νέων της Καρδίτσας.

BAMBINI Cafe Bar, Καζαμπάκα 4. Μικρό και cozy cafe bar. Χαρούμενες φάτσες, όμορφη διάθεση μέρα και νύχτα.

Δαυίδ Κουτσογιαννόπουλος
Φωτογραφίες: Ηρακλής Μήλας


Το υπέροχο βυζαντινό κάστρο του Φαναρίου είναι χτισμένο σε περίοπτη θέση πάνω από τον κάμπο.  Φωτογραφία: Ηρακλής Μήλας
Το υπέροχο βυζαντινό κάστρο του Φαναρίου είναι χτισμένο σε περίοπτη θέση πάνω από τον κάμπο.

Φωτογραφία: Ηρακλής Μήλας

ΠΗΓΗ:http://www.ethnos.gr/
Διαβάστε περισσότερα »»